Καταπέλτης ο τίτλος στην πρώτη σελίδα της χθεσινής έκδοσης της αμερικανικής εφημερίδας "Χέραλντ Τρίμπιουν" - δηλαδή της παγκόσμιας έκδοσης των "Τάιμς της Νέας Υόρκης": "Η Αγγλο-ιρλανδική Τράπεζα φέρνει την Ιρλανδία στο χείλος της κατάρρευσης - Οι αξιωματούχοι αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν το πλήγμα υπερβολικών διαστάσεων του δανειακού ξεφαντώματος της τράπεζας!". Από την αρχή της ανάλυσής του ο αρθρογράφος θέτει το ερώτημα χωρίς περιστροφές: "Μπορεί μια τράπεζα να οδηγήσει σε κατάρρευση μια χώρα; Η Αγγλο-ιρλανδική, η μεσαίου μεγέθους τράπεζα που η ασωτία της την κατέστησε σύμβολο των υπερβολών της φούσκας των ακινήτων στην Ιρλανδία, κάνει ό,τι μπορεί περισσότερο για να βρει την απάντηση", γράφει.

Η ερώτηση είναι ρητορική. Από την περίπτωση της Ισλανδίας γνωρίζουμε ήδη ότι τρεις τράπεζες, με βαρύνοντα τον ρόλο μίας εξ αυτών, είναι υπεραρκετές για να χρεοκοπήσουν μια χώρα τόσο μικρή όσο η Ισλανδία, με μόνο 320.000 κατοίκους και ΑΕΠ μόλις 14 δισεκατομμύρια ευρώ. Η Ιρλανδία, που εμφάνιζε ΑΕΠ και πληθυσμό κάπου 13-14 φορές μεγαλύτερο, σίγουρα δεν είναι το ίδιο. Θα αντέξει όμως;

Καθόλου σίγουρο δεν είναι αυτό. Σηκώνονται όρθιες οι τρίχες του κεφαλιού όποιου διαβάσει τα νούμερα: πάνω από 8,2 δισεκατομμύρια ευρώ ζημιές εμφάνισε η Αγγλο-ιρλανδική Τράπεζα στο πρώτο εξάμηνο του 2010, με αποτέλεσμα η ιρλανδική κυβέρνηση να σπεύσει να της χορηγήσει 8 δισεκατομμύρια ευρώ, ανεβάζοντας έτσι στα 22 δισεκατομμύρια ευρώ το συνολικό ποσό που έχει πάρει από το κράτος αυτή η τράπεζα από πέρυσι!

Οι αναλυτές υπολογίζουν ότι μόνο αυτή η τράπεζα θα πάρει συνολικά από την ιρλανδική κυβέρνηση γύρω στα 35 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο... 22% του ΑΕΠ της Ιρλανδίας! Μία τράπεζα θα φάει το 22% του ΑΕΠ μιας χώρας! Ασύλληπτο. Συνολικά η διάσωση των ιρλανδικών τραπεζών θα κοστίσει στην κυβέρνηση της Ιρλανδίας γύρω στα 80 με 90 εκατομμύρια ευρώ - δηλαδή περίπου το 50% του ΑΕΠ της χώρας.

Το οικονομικό έγκλημα που έχει διαπράξει με απίστευτο θράσος η δεξιά κυβέρνηση της Ιρλανδίας είναι ότι φόρτωσε απευθείας στις πλάτες των πολιτών τα χρέη των τραπεζιτών. Εχει συστήσει από τις αρχές του χρόνου το Εθνικό Γραφείο Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων (ΝΑΜΑ στα Αγγλικά), αποστολή του οποίου είναι να αγοράσει σε χαμηλότερη τιμή όσα δάνεια έχουν χορηγήσει οι τράπεζες σε... χρεοκοπημένες εταιρείες! Δάνεια δηλαδή που δεν πρόκειται να εισπραχθούν ποτέ και τα οποία θα πληρωθούν με τα λεφτά των φορολογούμενων πολιτών, των οποίων η κυβέρνηση έχει ήδη λεηλατήσει και περικόψει τους μισθούς και τις συντάξεις!

Το τι πλιάτσικο γίνεται αυτήν τη στιγμή στην Ιρλανδία δεν περιγράφεται. Από τη στιγμή που βρήκαν ηλίθιους για να τους φορτώσουν τα χρέη τους, οι Ιρλανδοί τραπεζίτες οργιάζουν. Εχουν κάθε συμφέρον να μεταφέρουν στο κράτος όσο το δυνατόν περισσότερα δάνεια και να παίρνουν πραγματικά λεφτά από την κυβέρνηση!

Η Αγγλο-ιρλανδική Τράπεζα μόλις πέρυσι, όταν την ανέλαβε η κυβέρνηση, εμφάνιζε στα βιβλία της ότι έχει χορηγήσει δάνεια ύψους 75 δισεκατομμυρίων ευρώ. Φέτος κατατάσσει τα δάνεια που μπορούν να εισπραχθούν στο ύψος μόνο των... 12 δισ. ευρώ! Εχει ήδη πασάρει στο κράτος δάνεια άνω των 30 δισ. ευρώ, τα οποία είναι αδύνατον να εισπραχθούν και έχει ήδη πάρει από την κυβέρνηση 22 δισ., όπως προαναφέραμε!

Μιλάμε για οικονομικά σκάνδαλα απίστευτων διαστάσεων, μπροστά στα οποία ωχριούν τα ελληνικά. Το 2006 π.χ. κατασκευαστική εταιρεία εμφανίζει κόστος αγοράς μιας διάσπαρτης με χαλίκια περιοχής 100 στρεμμάτων το απίθανο ποσό των 412 εκατομμυρίων ευρώ.

Η Αγγλο-ιρλανδική Τράπεζα της χορηγεί δάνειο 300 εκατομμυρίων και σήμερα η έκταση αυτή, αν υπήρχε αγοραστής, θα έπιανε το πολύ... 20 εκατομμύρια ευρώ! Φανταστείτε τα εκατοντάδες εκατομμύρια που τσέπωσαν οι εργολάβοι και οι τραπεζίτες που τους χορήγησαν το δάνειο, το οποίο σήμερα πληρώνουν οι Ιρλανδοί εργαζόμενοι και συνταξιούχοι! Απερίγραπτο αίσχος...

Διπρόσωποι
Αισχρή στάση των Ευρωπαίων

Εξοργιστική είναι η διαφορά χειρισμού εκ μέρους των μεγάλων ευρωπαϊκών εφημερίδων των περιπτώσεων της Ελλάδας και της Ιρλανδίας. Επί μήνες λοιδορούσαν και κατεξευτέλιζαν τη χώρα μας με πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα, εμάς που δεν είχαμε φανεί πουθενά ασυνεπείς στις υποχρεώσεις μας ως κράτος, μέχρι να υποχρεώσουν τον ούτως ή άλλως πρόθυμο Γ. Παπανδρέου να υπαγάγει την Ελλάδα στο ταπεινωτικό καθεστώς ξένης οικονομικής επικυριαρχίας. Για την Ιρλανδία, όμως, με όλα αυτά τα αίσχη που περιγράφουμε, δεν υπάρχει ούτε ένα επικριτικό ευρωπαϊκό δημοσίευμα. Μόνο ασήμαντα "αντικειμενικοφανή" ρεπορτάζ, θαμμένα στις οικονομικές σελίδες, χωρίς καμία πολιτική προέκταση.

Ιδού η παταγώδης διάψευση όσων επιμένουν ότι η κυβέρνησή μας είναι διακοσμητική και απλά εκτελεί τις εντολές της τρόικας. Το μέτρο που εδώ και μέρες έχει σουξέ σε ηλεκτρονικά και γραπτά μίντια είναι καθαρά ελληνικό! Από την 1η Σεπτέμβρη 2010, μπήκαν σε εφαρμογή τα νέα μέτρα καπνοαπαγόρευσης. Ανάμεσα στις πολλές δημόσιες εμφανίσεις της στα πλαίσια υποστήριξης των νέων μέτρων, η υπουργός Υγείας βγήκε και σε πρωινή «ενημερωτική» εκπομπή του Mega. Είπε πολλά και όλα χαμογελαστά, απαντώντας στις μάλλον φιλικές ερωτήσεις για ένα θέμα που επί της ουσίας κανείς δεν έχει βασικές διαφωνίες αν και υπάρχουν ουσιαστικές διαφωνίες όσο αφορά στην πραγματική αξία του νέου εγχειρήματος αλλά και στη μεθοδολογία παρουσίασής του από υπουργείο και ΜΜΕ.

Ενώ λοιπόν θεωρούσα ότι η Μαριλίζα μας, απλά αναμασούσε ως συνήθως τα αυτονόητα, αυτή με ντρίπλαρε με στυλ Χατζηπαναγή, πετώντας δυο ατάκες που ναι, χρειάζονται περαιτέρω κουβέντα. Ας τις δούμε μαζί.

Είπε η Μαριλίζα μας, ότι μέσα στα διάφορα μέτρα που παίρνει το υπουργείο ήταν και η κατασκευή ενός επιτραπέζιου παιχνιδιού που το παιδί θα το παίζει και θα βλέπει τα στραβά του καπνίσματος. Και έδειξε πολύ χαρούμενη. Πολύ καλά μέχρι εδώ. Όταν ρωτήθηκε για το τι προσδοκά από το δημόσιο μοίρασμα του επιτραπέζιου παιχνιδιού, που σημειωτέον θα γίνει με έξοδα του υπουργείου, η Μαριλίζα είπε ότι θα έχει μεγάλη αποτελεσματικότητα και την πεποίθησή της αυτή τη στηρίζει στο ότι το συγκεκριμένο επιτραπέζιο άρεσε πολύ και στον πρωθυπουργό στον οποίο έγινε μια επίδειξη! Eδώ τολμούμε να πούμε ότι η γνώμη του πρωθυπουργού για ένα παιδικό παιχνίδι δεν είναι και η πιο αντιπροσωπευτική. Σαν να έρχεται τη Χ εταιρεία βιντεο-παιχνιδιών να διαφημίζει ότι το τελευταίο παιχνίδι για playstation έχει την έγκριση του πρωθυπουργού (ατυχές το παράδειγμα, αν και πριν λίγο καιρό δε θα ήταν…). Το σταματάω εδώ για να μη μακρηγορώ.

Είπε επίσης ότι για την τήρηση της απαγόρευσης του καπνίσματος υπεύθυνη θα είναι η δημοτική αστυνομία. Αυτή θα κάνει τους ελέγχους, αυτή θα κόβει τα τσουχτερά πρόστιμα. Και για να έχει κίνητρο η δημοτική αστυνομία, ο δήμος θα καρπώνεται το 80% των προστίμων. Έτσι η δημοτική αστυνομία κατά τη Μαριλίζα και θα συντηρείται από την ανταποδοτικότητα των προστίμων και θα έχει την άνεση να αναπτυχθεί με την πρόσληψη νέων ατόμων.

Μωρέ κάτι δε σας θυμίζει αυτή η ιστορία; Μήπως η εποχή της καπνοαπαγόρευσης που ευαγγελίζεται η Μαριλίζα το 2010, δε θυμίζει κάτι τις από την ποτοαπαγόρευση στην Αμερική των αρχών του 20ου αιώνα; Μήπως αν ρωτούσε λίγο, τον πρωθυπουργό για το τι επακόλουθα αυθαιρεσίας και διαφθοράς έφερε η ποτοαπαγόρευση, το ξανασκεφτόταν λιγάκι το θέμα; Εκτός κι αν ξέρει κάτι που εμείς δεν ξέρουμε…

Θα μου πείτε, βέβαια, ότι κάπως πρέπει να επιβληθεί η απαγόρευση του καπνίσματος. Συμφωνώ και επαυξάνω. Απλώς φοβούμαι ότι η εμπλοκή δημοτικών οργάνων μπορεί να μας οδηγήσει στα γνωστά χαριτωμένα που έφεραν την όμορφη πατρίδα μας στο μαύρο της το χάλι. Και κάτι ακόμα. Την ώρα που η Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης βγάζει πανηγυρικούς λόγους για τις «τομές» που επιχειρεί το υπουργείο της, κλινικές δημόσιων νοσοκομείων εξακολουθούν να κλείνουν λόγω ελλείψεως «πόρων». Δεν ξέρω αν θα ήταν φρόνιμο για την υπουργό να διεκδικήσει ποσοστό από τα πρόστιμα της καπνοαπαγόρευσης το οποίο θα διατίθεται υπέρ του συστήματος υγείας. Νομίζω ότι θα άλλαζε και τις διαθέσεις της κοινής γνώμης...

Το πρώτο λουκέτο στον εκδοτικό χώρο και μάλιστα με άμεσο αντίκτυπο στον χώρο των ΜΜΕ, μπήκε χθες επιβεβαιώνοντας με τον χειρότερο τρόπο τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στο βιβλίο. Ο γνωστός εκδοτικός οίκος "Ελληνικά Γράμματα" που από το 2006 ανήκει στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη έκλεισε χθες μετά από μισόν και πλέον αιώνα διαδρομής στη βιβλιοπαραγωγή. Η είδηση πάντως δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία αφού από τις αρχές του φετινού καλοκαιριού είχε ανακοινωθεί στους 96 εργαζομένους ότι αναστέλλεται η φθινοπωρινή παραγωγή και παράλληλα θα γίνουν όλες οι προσπάθειες προκειμένου να ξεπεραστεί η κρίση. Χθες ωστόσο ανακοινώθηκε επίσημα στους εργαζόμενους ότι μετά τις 15 του μηνός διακόπτεται οριστικά η λειτουργία του εκδοτικού οίκου και ξεκινά η διαδικασία εκκαθάρισης.

Τα "Ελληνικά Γράμματα" ιδρύθηκαν το 1957 από τον Δημήτρη Παπαχριστοφίλου με κύρια επιδίωξη την ανάπτυξη της εκδοτικής δραστηριότητας που απευθυνόταν στον ακαδημαϊκό και επιστημονικό χώρο της Ελλάδας. Στην ίδια αντίληψη κινήθηκε και ο γιος του ιδρυτή, Παύλος Παπαχριστοφίλου επεκτείνοντας τον εκδοτικό οίκο και σε άλλους γνωσιακούς τομείς. Το 2001 ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη απέκτησε το 51% του εκδοτικού οίκου και τον Μάρτιο του 2007 το 100%. Σύμφωνα με τα στοιχεία από το Παρατηρητήριο του Βιβλίου του ΕΚΕΒΙ τα "Ελληνικά Γράμματα" εμφανίζονται ως ζημιογόνα επιχείρηση. Ενδεικτικά το 2006 οι ζημιές ανέρχονται στις 664 χιλιάδες ευρώ, το 2007 στα 4.291 εκατ. ευρώ, το 2008 στα 2.313 εκατ. ευρώ και το 2009 στο 1.672 εκατ. ευρώ. Το ίδιο διάστημα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Βιβλιονέτ, τα Ελληνικά Γράμματα συγκαταλέγονται μέσα στους δέκα πρώτους σε παραγωγή ελληνικούς εκδοτικούς οίκους, με ετήσια παραγωγή 423 τίτλους το 2006, 248 τίτλους το 2007, 180 τίτλους το 2008 και 165 σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία το 2009.

Το απευκταίο στον χώρο του βιβλίου δυστυχώς εσυνέβη. Ουδείς πλέον είναι σε θέση να προβλέψει τυχών αλυσιδωτές αντιδράσεις που μπορεί να προκαλέσει στο εκδοτικό τοπίο το κλείσιμο ενός από τους μεγαλύτερους και μακροβιότερους εκδοτικούς οίκους. Οι άμεσα πληγέντες πάντως είναι οι 96 εργαζόμενοι που προστίθενται πλέον στις λίστες των ανέργων. Όπως μας είπε ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων των "Ελληνικών Γραμμάτων" Δημήτρης Πουλόπουλος "ως εργαζόμενοι θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας προκειμένου να διασφαλιστούν όλα τα νόμιμα δικαιώματά μας, διεκδικώντας στην παρούσα δύσκολη κατάσταση όσα παραπάνω μπορούμε. Ζητάμε αποζημιώσεις πάνω από τον νόμο για όσους συναδέλφους κρίνεται κοινωνικά αναγκαίο, όπως π.χ αυτούς που έχουν δύο ή παραπάνω παιδιά. Θα προσπαθήσουμε επίσης να διασφαλίσουμε την επιβίωση του βιβλίου ως κοινωνικού αγαθού στην ελληνική κοινωνία. Το Σωματείο μας θα ζητήσει να του παραχωρηθεί αριθμός βιβλίων που αυτό κρίνει ότι αντιστοιχούν στο να μην εξαφανιστούν βιβλία αναγκαία για την ελληνική κοινωνία. Αυτά τα βιβλία το Σωματείο θα τα διαχειριστεί με βάση δύο άξονες. Πρώτον για τη μεγαλύτερη κάλυψη των άμεσων αναγκών των απολυμένων συναδέλφων και δεύτερον προκειμένου να διατεθούν στην αγορά βιβλία τα οποία έχει ανάγκη το σύνολο της κοινωνίας αντί να πολτοποιηθούν. Για όλα τα παραπάνω ζητάμε σύμμαχο και συμπαραστάτη σωματεία, οργανώσεις, φορείς και την ελληνική κοινωνία".

Είχαμε ξαναγράψει για το θέμα το Γενάρη που μας πέρασε.
Μαθητές καλούνταν να δώσουν καταθέσεις και τους ζητούσαν να καταδώσουν συμμαθητές τους και καθηγητές τους για τη στάση που κρατούσαν κατά τη διάρκεια των διήμερων καταλήψεων. Και όχι απλά αν συμμετείχαν στις καταλήψεις ή όχι αλλά και το τι άποψη είχαν γι' αυτές. Τώρα η κρατική τρομοκρατία συνεχίζεται.
Εκατόν πέντε μαθητές θα βρεθούν ενώπιον του Μονομελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων της Ορεστιάδας στις 29 Οκτωβρίου. Πρόκειται για τα 15μελή συμβούλια των Λυκείων και των Γυμνασίων της περιφέρειας Ορεστιάδας. Η κατηγορία που αντιμετωπίζουν είναι ότι το φθινόπωρο είχαν παρεμποδίσει τη λειτουργία των σχολείων προχωρώντας σε κατάληψη για δύο ημέρες.
Εναντίον των μαθητών δεν υπήρξε καμιά κατηγορία ούτε από τις διευθύνσεις των σχολείων, ούτε από καθηγητές, ούτε από γονείς. Δεν υπάρχει επιπλέον καμιά κατηγορία για φθορές δημόσιας περιουσίας ή κάτι αντίστοιχο, αλλά αποκλειστικά για παρεμπόδιση της λειτουργίας των σχολείων για δύο ημέρες. Την όλη διαδικασία κίνησε η εισαγγελέας αυτεπάγγελτα.
Οι μαθητές έλαβαν ένα ειδοποιητήριο ώστε να προσέλθουν στην Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων μαζί με τους γονείς και τους κηδεμόνες τους προκειμένου να συζητήσουν με την επιμελήτρια ανηλίκων και να προετοιμαστούν ψυχολογικά για το δικαστήριο (να και η κοινωνική μέριμνα της ευαίσθητης εξουσίας!).
Τώρα να χρησιμοποιήσουμε και ΄μεις τη γνωστή φράση της διαφήμισης; Τυχαίο, το ότι γίνεται τώρα; Δε νομίζουμε! Και δε νομίζουμε γιατί πράγματι, όπως "παραδέχτηκε" η υπουργός παιδείας (Κρουέλα ντε Βιλ την αποκαλούν οι μαθητές) έρχεται μια δύσκολη χρονιά. Tο θέμα είναι για ποιόν θα είναι δύσκολη! Μια χρονιά όπου και στο χώρο της εκπαίδευσης θα φανεί πιο έντονα η επίθεση του συστήματος που ουσιαστικά έχει καταργήσει τη δωρεάν παιδεία. Με τις απολύσεις εκπαιδευτικών, τη διάλυση των εργατικών τους κατακτήσεων, με τις συμπτήξεις αιθουσών και σχολείων, με την κατηγοριοποίηση των σχολείων με την επιμήκυνση του ωραρίου για εκπαιδευτικούς και μαθητές και ένα σωρό άλλα η κυβέρνηση θέλει να υλοποιήσει για το ...όραμά της (εφιάλτης για τους μαθητές) του "νέου σχολείου".
Η καταστολή και οι δίκες είναι το αναγκαίο συμπλήρωμα αυτής της πολιτικής. Αλλιώς δε μπορεί να περάσει. Το μαθητοδικείο της Ορεστιάδας είναι προειδοποίηση. Καθήστε καλά αλλιώς τη βάψατε! Αν όχι τότε δικαστήρια ανηλίκων και απειλή για φυλακή παιδιών, γονιών και εκπαιδευτικών.

Με πρωτοβουλία ολιγάριθμης ομάδας αναπήρων ακτιβιστών, εδώ και λίγες μέρες εξελίσσεται μέσω διαδικτύου οργανωμένη εκστρατεία που έχει σαν στόχο την άρνηση πληρωμής διοδίων από τους οδηγούς με αναπηρία.
Οι εμπνευστές της πρωτοβουλίας διεκδικούν τη μέγιστη δυνατή συστράτευση ανθρώπων με αναπηρία στην άρνηση πληρωμής διοδίων, επικαλούμενοι καταρχάς περσινό προεδρικό διάταγμα (επί υπουργείας Γ. Σουφλιά) που επέτασσε τη δωρεάν διέλευση των αναπηρικών αυτοκινήτων και το οποίο παραβιάζεται, όπως ισχυρίζονται, από τις εταιρείες εκμετάλλευσης των αυτοκινητοδρόμων. Καταγγέλλουν, επίσης, ως επιθετική και με έντονες πινελιές ρατσισμού, τη στάση των υπαλλήλων των εταιρειών έναντι των “ανυπάκουων” οδηγών με αναπηρία, με προεξάχοντες τους υπαλλήλους της ΝΕΑ ΟΔΟΣ Α.Ε. και ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΙΓΑΙΟΥ. Σύμφωνα με την καταγγελία τους (που τεκμηριώνεται από το βίντεο που έχουν δημοσιοποιήσει), οι ανάπηροι αρνητές πληρωμής διοδίων προκαλούνται με φράσεις όπως “άνοιξε μόνος σου την μπάρα αν μπορείς” ή “στην Αττική Οδό δωρεάν περνάς;”, που ευθέως προσβάλλουν τα κίνητρά τους και απροσχημάτιστα ειρωνεύονται την αδυναμία τους να μετακινήσουν μόνοι τους τις μπάρες. “Ωσάν η επιλογή άρνησης πληρωμής να είναι προϊόν σωματικής ρώμης και όχι πνευματικής κρίσης”επιστρέφει την ειρωνεία ο Α.Ρ. εκ των μετεχόντων στην πρωτοβουλία.

Η άρνηση πληρωμής διοδίων των οδηγών με αναπηρία, σε κάμποσες περιπτώσεις είναι διαδικασία ολίγον δυσκολότερη σε σχέση με τους μη αναπήρους ομοϊδεάτες τους. Για παράδειγμα, πολλοί απ’ αυτούς δεν χρησιμοποιούν τους εθνικούς αυτοκινητόδρομους για ταξίδια αναψυχής ή έστω διεκπεραίωσης θεμάτων καθημερινότητας, αλλά για υποθέσεις ζωής (π.χ. μεταγγιζόμενοι και πολυμεταγγιζόμενοι από την επαρχία που μετακινούνται σε νοσοκομεία των μεγάλων πόλεων). Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι προσπερνούν το “παιχνίδι καθυστέρησης” των υπαλλήλων των διοδίων, πληρώνουν το αντίτιμο παρότι δεν το αποδέχονται, διότι γι’ αυτούς ο χρόνος είναι υπερπολύτιμος. Δυσκολίες αντιμετωπίζουν επίσης οι αρνητές οδηγοί με απώλεια ακοής χρήστες της ελληνικής νοηματικής γλώσσας, διότι οι υπάλληλοι είτε δεν καταλαβαίνουν είτε παριστάνουν πως δεν καταλαβαίνουν την απαίτησή τους δωρεάν διέλευσης. Η πρωτοβουλία των αναπήρων ακτιβιστών τις επόμενες μέρες θα τους εφοδιάσει με κείμενο – δήλωση άρνησης πληρωμής το οποίο έχει αναλάβει μετέχουσα δικηγορίνα με απώλεια όρασης, ώστε όλες οι παραπάνω δυσκολίες να ξεπεραστούν και τα “άλλοθι καθυστέρησης” από πλευράς υπαλλήλων να ακυρωθούν.
“Η άρνηση πληρωμής δεν είναι ένα κακομαθημένο πείσμα, επειδή είμαστε ανάπηροι και έτσι ... γουστάρουμε. Είναι δικαίωμα που απορρέει από την κατοχυρωμένη – υποτίθεται - προστατευτική λογική του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου” μας λένε οι της πρωτοβουλίας, μη διστάζοντας να συμπληρώσουν ότι “η πολιτική χυδαίας προσβολής της αναπηρίας που υποχρεώνονται να εφαρμόσουν οι υπάλληλοι των εταιρειών για μιά ... χούφτα ευρώ, αποτελεί το ασφαλέστερο για μας κριτήριο ότι έχουμε όλο το δίκιο με το μέρος μας”. Οπως αποδεικνύεται, έχουν με τέτοιο τρόπο “δρομολογηθεί” οι εποχές, που στο όνομα των “κυνηγών της χούφτας” ακόμα και οι πλέον ορθόδοξες/δικαιωματικές στάσεις ζωής επιχειρείται να ενοχοποιηθούν. Οι αντιστάσεις υπάρχουν, μένει να αποδειχτεί πόσες και πόσο ανθεκτικές είναι.

Η απάντηση από το υπουργείο
Το υπουργείο Υποδομών, με ανακοίνωση του υπενθυμίζει πως δεν υπάρχει θεσμοθετημένη απαλλαγή της πληρωμής διοδίων για τα αναπηρικά αυτοκίνητα, γιατί δεν προβλέπεται από τις Συμβάσεις Παραχώρησης που υπέγραψε η προηγούμενη κυβέρνηση.
Προσθέτει όμως πως οι εταιρίες έργων παραχώρησης ανταποκρίθηκαν στο αίτημα της Κυβέρνησης για ελεύθερη διέλευση των ατόμων με αναπηρία, από όλους κατά κανόνα, τους σταθμούς διοδίων.
Σχετικά με τα πρόσφατα, περιστατικά στην Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας, τονίζει ότι έγιναν από παρανόηση της παραπάνω δέσμευσης. Όπως αναφέρει παρόμοια φαινόμενα δεν θα επαναληφθούν.
Τέλος το υπουργείο, ξεκαθαρίζει πως θα προωθήσει νομοθετική ρύθμιση για την οριστική επίλυση του προβλήματος.

Η «κρίση των αξιών» ήταν κάποτε θέμα sos για το αστάθμητο μάθημα της Έκθεσης. Αποστηθίζαμε παραγράφους ολόκληρες από τα εκθεσιολόγια κι από τις σημειώσεις των φροντιστών, για να είμαστε προετοιμασμένοι. Κι όταν μας ζητούσαν οι εκπρόσωποι της θεσμικής και της εξωθεσμικής εκπαίδευσης να τους «επικοινωνήσουμε» γραπτώς ό,τι είχαμε προηγουμένως «καταπιεί» αμάσητο -εν είδει τεστ-, οι φράσεις πέφτανε στο χαρτί σαν τάβλες οικοδομής. Ξερές και μονοκόμματες. Καθότι δε διαθέταμε το βίωμα… Τι «κρίση των αξιών» και κουραφέξαλα; Είχαμε μαθήματα, είχαμε ποδήλατα, βλέπαμε τα λιγοστά αγαπημένα μας σήριαλ κι ερωτευόμασταν στα κρυφά. Τα ρουσφέτια που ζητούσαν δώθε- κείθε οι γονείς κι οι θειοί μας, μας άφηναν αδιάφορους…

Όταν πέρασαν όμως δυο δεκαετίες, τα εκθεσιολόγια αποφάσισαν να μας εκδικηθούν για την κούφια τυπολατρία με την οποία τα περιβάλλαμε… Όλα, μα όλα…, τα θέματα sos της δεκαετίας του ’90 βρικολάκιασαν κι επέστρεψαν να στοιχειώσουν τις ζωές μας με τέτοια συνέπεια ώστε να υποψιάζεται κανείς δύο τινά: είτε ότι εκείνοι που επέλεγαν τα θέματα της έκθεσης ήταν διορατικοί… είτε ότι γνώριζαν από πρώτο χέρι τις επικείμενες εξελίξεις, επειδή αυτοί οι ίδιοι επρόκειτο να τις δημιουργήσουν…Περιβάλλον και οικολογία, ανθρώπινες σχέσεις, διακρατικές σχέσεις κλπ κλπ κλπ

Ειδικά αυτή η «κρίση των αξιών» είναι επαναληπτικός εφιάλτης. Έρχεται στη γειτονιά μας προσεχώς…ως εκθεσιακό déjà vu…

Πλησιάζει επικίνδυνα ο Σεπτέμβρης. Η χώρα επικαιροποιείται περίεργα. Η δραματική απώλεια των κεκτημένων θα δοκιμάσει συνειδήσεις.

Θα δοκιμαστούν οι συνειδήσεις των εργοδοτών που έχουν νομιμοποιηθεί πλέον με όλους τους τρόπους και δύνανται χαλαρότατα να καταχραστούν την εξουσία του τίτλου τους. «Θέλω περισσότερα. Δίνω λιγότερα. Σ’ όποιον αρέσει…»

Θα δοκιμαστούν οι συνειδήσεις των εργαζομένων που καλούνται -σε συνθήκες καλπάζουσας ανεργίας- να ζήσουν το απόλυτο: «ο θάνατός σου, η ζωή μου…».

Θα δοκιμαστούν οι συνειδήσεις των μέχρι χθες καλοζωισμένων που βρίσκονται πρώτη φορά αντιμέτωποι με τις ηθικές προκλήσεις της ανέχειας.

Θα δοκιμαστούν οι συνειδήσεις εκείνων που διαθέτουν τα αγαθά, οι οποίοι τώρα μπορούν αργά και απολαυστικά να επιδοθούν σε χρυσοφόρες μαυραγορίτικες τακτικές (ήδη αποδεικνύεται ότι οι σουπερμαρκετάδες έχουν αυξήσει τις τιμές πολύ πάνω από το προβλεπόμενο ποσοστό, τάχα επειδή δε βγαίνουν ρε μάνα μου…)

Θα δοκιμαστούν οι συνειδήσεις …

Γιατί η κρίση που διανύουμε δεν είναι μόνο οικονομική. Έχει όλα τα χαρακτηριστικά της κρίσης των αξιών…

Την Παρασκευή το απόγευμα, έγινα μάρτυρας ενός πολύ ανησυχητικού φαινομένου που τον τελευταίο χρόνο έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις στην Πάτρα. Μιλώ για την επαιτεία.

Στα φανάρια της διαστάυρωσης της Αμερικής με τη Ν.Ε.Ο. Πατρών-Αθηνών, ένα παιδάκι τσιγγάνικης καταγωγής ζητιάνευε από στα παράθυρα αυτοκινήτων και μετά από κάθε φορά που άλλαζε σε πράσινο το φανάρι, έφευγε, το έχανα από τα μάτια μου, ενώ μετά από 2 λεπτά επανεμφανιζόταν για να συνεχίσει να ζητιανεύει σε σταματημένα αυτοκίνητα.

Μου κίνησε την περιέργεια και την επόμενη φορά προσπάθησα να το ακολουθήσω: Μετά από κάθε φορά που μάζευε χρήματα, πήγαινε σε έναν κύριο που στεκόταν μερικά μέτρα πιο μακρυά, στο πάρκινγκ του Βασιλόπουλου, και του έδινε τα χρήματα. Αυτός ήταν λευκός, άρα δεν είναι συγγενής του, πρέπει να είναι ο "εκμεταλλευτής" του! Το μάλωνε μάλιστα επειδή κάποια αυτοκίνητα του ξέφευγαν!

Μιλάω για ένα παιδάκι που δεν είναι πάνω από 6 χρονών και περπατούσε ξυπόλυτο και χωρίς μπλούζα μέσα στον καύσωνα! Ο κύριος ήταν στη σκιά και απλά περίμενε τα έσοδα! Είναι λευκός όπως σας έγραψα, γύρω στο 1,70 και πολύ λεπτός, όχι πάνω από 60-70 κιλά.

Ελπίζω να το δημοσιεύσετε ώστε να το διαβάσει και κάποιος από την αστυνομία και να επέμβει, καθώς σε άλλη περίπτωση που ενημέρωσα αστυνομικό σε περίπολο μου είπε "ό,τι και να κάνουμε, πάλι θα ξαναέρθουν"!

ΒΚ

Εχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο η υποκρισία και η κοροϊδία με την οποία αντιμετωπίζουν εμάς τους ψηφοφόρους οι πολιτικοί και τα κόμματα το τελευταίο διάστημα, με αφορμή τις υποψηφιότητες για τους δήμους και τις περιφέρειες.
Ξαφνικά θυμήθηκαν οι υποψήφιοι ότι δεν ανήκουν σε κανένα κόμμα αλλά είναι υπερκομματικοί και ανεξάρτητοι, ενώ τα ίδια τα κόμματα ψάχνουν, λέει, να βρουν σε πολλές περιπτώσεις υπερκομματικές προσωπικότητες για να στηρίξουν, όχι απαραίτητα από τον χώρο της πολιτικής.

Λες και ντρέπονται οι μεν πολιτικοί για την κομματική τους προτίμηση, τα δε κόμματα λες και δεν έχουν το θάρρος να στηρίξουν τον εαυτό τους και τα στελέχη τους. Επί της ουσίας, έστω και δι' αυτής της υποκριτικής στάσης, ενοχοποιούν χωρίς να το αντιλαμβάνονται οι μεν υποψήφιοι την κομματική τους ταυτότητα, τα δε κόμματα την ίδια τους την ύπαρξη. Επιπλέον, αναγνωρίζοντας επί της ουσίας ότι οι πολίτες νιώθουν απέχθεια απέναντί τους, ψάχνουν να βρουν τρόπους να τους ξεγελάσουν και να υφαρπάξουν την ψήφο τους δι' άλλης οδού.

Εξάλλου ο πολιτικός κόσμος είναι ικανός για όλα όταν πρόκειται να εξυπηρετήσει τις φιλοδοξίες του. Τόσο τα πρόσωπα όσο και οι κομματικοί οργανισμοί είναι από τα πιο προσαρμοστικά όντα του ζωικού βασιλείου. Βαφτίζουν το ψάρι κρέας και λένε το άσπρο μαύρο χωρίς κανένα πρόβλημα, όταν βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Απειρα τα παραδείγματα. Πρώτο και κορυφαίο αυτό με τον Κ. Γκιουλέκα. Είναι, ο αθεόφοβος, βουλευτής της Ν.Δ., υπήρξε και υφυπουργός. Ομως όταν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τον Δήμο της Θεσσαλονίκης είπε ότι είναι υπερκομματικός και ανεξάρτητος. Γιατί καλέ μου άνθρωπε μας κοροϊδεύεις ανερυθρίαστα; Από την άλλη το ΠΑΣΟΚ ψάχνει, λέει, στη Θεσσαλονίκη να στηρίξει ανεξάρτητο υποψήφιο, ίσως τον Γ. Μπουτάρη, γιατί ξέρει ότι δικός του θα μαυριστεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ ανακάλυψε τον Διονύση Τσακνή για τον Δήμο της Αθήνας που του βγήκε ΚΚΕ και καλά να πάθει. Δεν έχει ένα δικό του στέλεχος να τον χρίσει υποψήφιο και πρέπει να ψάχνεται αλλού; Η νεοσύστατη Δημοκρατική Αριστερά προτείνει υπερκομματικό μη πολιτικό πρόσωπο για την Περιφέρεια Αττικής και ζητάει από το ΠΑΣΟΚ και τους Οικολόγους να συμφωνήσουν. Και το ΠΑΣΟΚ το συζητάει... Να μη συνεχίσουμε, τα παραδείγματα είναι πολλά.

Ομως αφού τα κόμματα δείχνουν, στα λόγια έστω, να αναγνωρίζουν ότι στις αυτοδιοικητικές εκλογές καλό θα είναι να θέτουν υποψηφιότητα ανεξάρτητες προσωπικότητες, γιατί σώνει και καλά θέλουν να δίνουν χρίσματα ή να εκφράζονται υπέρ του ενός ή του άλλου; Να αφήσουν τους πολίτες να εκφράζουν την προτίμησή τους χωρίς τα ίδια να τους καθοδηγήσουν. Να μείνουν στην άκρη επιτέλους και όχι να κοροϊδεύουν τον κόσμο. Και οι πολιτικοί που θέλουν να διεκδικήσουν την ψήφο για κάποιον δήμο ή κάποια περιφέρεια, να καταθέσουν την κομματική τους ταυτότητα και να δηλώσουν ότι όσο θα διαρκεί η θητεία τους δεν θα έχουν καμιά κομματική ενασχόληση. Αν πάλι δεν θέλουν τίποτα από αυτά, να δηλώσουν κόμματα και υποψήφιοι ευθέως ότι οι εκλογές είναι πολιτικές-κομματικές και η αναμέτρηση θα γίνει με κομματικά κριτήρια. Κι αυτή την καθαρή στάση για την ώρα μόνο το ΚΚΕ βλέπουμε ότι την εφαρμόζει. Ολα τ' άλλα είναι υποκριτικά φαινόμενα, που δεν τιμούν τον πολιτικό κόσμο και υποτιμούν τη νοημοσύνη των πολιτών.

Θα είναι ιδιαίτερα βαρύς ο χειμώνας για τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους νέους και τους συνταξιούχους. Ο φετινός Αύγουστος έχει μια μελαγχολία συνάμα και οργή. Το βλέπεις στην περιορισμένη κίνηση, το ακούς στις συζητήσεις των ανθρώπων, το βλέπεις στο βλέμμα των εργαζομένων που δεν ξέρουν, επιστρέφοντας από την άδειά τους, αν θα συνεχίσουν να έχουν δουλειά και μέχρι πότε, το νιώθεις στην αγωνία των εργαζομένων στο Δημόσιο που δεν γνωρίζουν αν σε λίγους μήνες θα υποστούν μια ακόμα επιδρομή στον μισθό τους.

Και η ειδησεογραφία αμείλικτη, έστω και μέσα στην τηλεοπτική υπερβολή της, δεν σε αφήνει να ησυχάσεις ούτε στις λίγες δικές σου αυγουστιάτικες μέρες. Ο μύθος ότι ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις για ακόμη μία φορά καταρρίπτεται. Είδηση δεν είναι ότι η ανεργία χτυπάει πλέον περισσότερους από 600.000 Ελληνες, ότι τον Ιούνιο απολύθηκαν 29.000 εργαζόμενοι, ότι η πιθανότητα να ξαναβρούν γρήγορα δουλειά είναι μηδαμινή; Και η ανεργία δεν χτυπάει πλέον μόνο τους νέους. Ανθρωποι με 25 και 30 χρόνια δουλειάς στην πιο παραγωγική ηλικία των 45-50 ετών και ταυτόχρονα στην περίοδο της ζωής τους που οι ανάγκες τους είναι αυξημένες, οδηγούνται στην ανεργία ή ζουν με την απειλή της ανεργίας. Κι έχεις και την κυβέρνηση να μιλάει για περικοπές με κοινωνική δικαιοσύνη και για μια κρίση που θα αποτελέσει την ευκαιρία για καλύτερο μέλλον. Αστεία πράγματα.

Πού είναι η δικαιοσύνη όταν στερείται ο πολίτης το δικαίωμα στην εργασία και στην αξιοπρεπή διαβίωση; Η κυβέρνηση το μόνο που κάνει είναι να επιχαίρει γιατί λέει ότι το έλλειμμα φέτος θα πέσει κάτω από τον στόχο που είχε βάλει. Σιγά το επίτευγμα! Ας όψονται οι εύκολες λύσεις των μεγάλων μειώσεων στους μισθούς και στις συντάξεις.

Ομως εκεί που πρέπει να δοκιμαστεί η αποτελεσματικότητά της, στην αύξηση των εσόδων και στην ανάπτυξη, για την ώρα αποτυγχάνει. Στα δύσκολα δυσκολεύεται, στα εύκολα επιχαίρει. Και όσο οι εργαζόμενοι ακούνε ότι υπάρχει υστέρηση εσόδων 5 δισ. και είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να μην εγκριθεί η τρίτη δόση του δανείου της τρόικας, τόσο καταλαβαίνουν ότι η κυβερνητική προπαγάνδα προετοιμάζει μια ακόμα, χειμερινή αυτή τη φορά (σ.σ. ο βαρύς χειμώνας που λέγαμε), επιδρομή σε μισθούς και συντάξεις.

Και όσοι πιστέψαμε ότι η έξοδος από την κρίση θα έρθει μέσα από την αναδιανομή του εισοδήματος και την ανάπτυξη, ας φασκελώσουμε εαυτόν και με τα δύο χέρια. Οχι φάσκελο στους «μαυρογιαλούρους» όπως στην ελληνική ταινία. Αυτοί τον στόχο τους ήθελαν να πετύχουν. Φάσκελο στον εαυτό μας που τους πιστέψαμε!

Αναδιανομή του πλούτου! Ωραίο παραμύθι! Το ακούσαμε σε συμπόσια που έγιναν ακόμη και τούτο το καλοκαίρι της λιτότητας, το είχαμε ακούσει σε διεθνή φόρα προοδευτικών δυνάμεων, που έψαχναν -λέει- να βρουν την προοδευτική έξοδο από την κρίση (συμμετείχε και ο σημερινός πρωθυπουργός), το διαβάσαμε σε μελέτες σοσιαλιστικών επιτροπών στη Ν. Υόρκη, που είχε συγκροτήσει και πάλι ο δικός μας με την ιδιότητα του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Και όταν ήρθε η ώρα αυτές οι ωραίες σοσιαλιστικές ιδέες να εφαρμοστούν στην κυβερνητική πράξη, αποδείχτηκαν όνειρα απατηλά.

Ξανά οι παλιές συνταγές εφαρμόστηκαν, στην πιο σκληρή μορφή τους. Και όχι μόνον εδώ, αλλά και σε όλη την Ευρώπη. Ο σοσιαλισμός που πιστεύουν οι νομπελίστες οικονομολόγοι και οι θεωρητικολογούντες πολιτικοί έχει νεοφιλελεύθερη εφαρμογή.

Γιατί όταν οι Παπανδρέου και Θαπατέρο εφαρμόζουν την πολιτική της Μέρκελ, του Σαρκοζί και των μεγάλων ξένων οικονομικών οίκων, τότε κάποιοι δεν μας λένε την αλήθεια. Είναι στραβός ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουν; Είπαμε, τούτος ο Αύγουστος είναι της μελαγχολίας, της απογοήτευσης, του πεσιμισμού, αλλά και της οργής. Οι σκέψεις ανάκατες και οργισμένες έρχονται στο μυαλό. Και δυστυχώς κανείς δεν βρίσκεται να πει «ακόμα τούτη η άνοιξη ραγιάδες - ραγιάδες, τούτο το καλοκαίρι...».

Ανευ σημασίας

Πολλά ειπώθηκαν και γράφηκαν για το ενδεχόμενο ανασχηματισμού, και η ίδια η κυβέρνηση τροφοδότησε όλα αυτά τα σενάρια. Είτε γίνει είτε όχι, είτε είναι σαρωτικός είτε καλύψει κάποια κενά, δεν έχει καμιά σημασία. Ενας κυβερνητικός ανασχηματισμός έχει νόημα, και μπορεί να γίνει αντικείμενο ενδιαφέροντος για τους πολίτες, μόνο όταν συνδυαστεί με αλλαγή πολιτικής και κυβερνητικών προτεραιοτήτων, και κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει. Η πολιτική του Μνημονίου δεν πρόκειται να αλλάξει κι επομένως είναι δευτερεύον θέμα ποιοι υπουργοί την υλοποιούν. Την ίδια την κυβέρνηση ένας ανασχηματισμός δεν πρόκειται να τη βγάλει από τη δύσκολη θέση που βρίσκεται. Μόνο επικοινωνιακές θα είναι οι εντυπώσεις για δυο-τρεις μέρες και μετά πάλι στα ίδια θα βρεθεί. Πολύ κακό για το τίποτα.

Ο Θανάσης Βέγγος στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με αρχές 1980, ενσαρκώνει τέλεια τον ταλαίπωρο αλλά τίμιο Έλληνα μεροκαματιάρη, τον μικρό επαγγελματία, τον δημόσιο υπάλληλο. Αυτόν που κάνει 3 και 4 δουλειές για να τα βγάλει πέρα, τον καφετζή που του έχει βγει η μέση, τον κατά συνθήκη μασέρ, τον δημόσιο υπάλληλο των κυριολεκτικά 3.60 δρχ, τον σύζυγο που η γυναίκα του μολύνει τα πνευμόνια της στα κλωστήρια για να μπορούν να νοικιάζουν μαζί ένα σπίτι.

Αν πίστευα ότι υπάρχει ελπίδα να μην επιστρέψουμε στην δεκαετία του 1970 θα έκανα το κορόιδο και δεν θα έγραφα τίποτα.

Όμως το μεγάλο κανόνι είναι πλέον αναπόφευκτο, η παράταση χρόνου ζωής που μας έχει δοθεί, μας δόθηκε για να προλάβουν οι πλούσιοι επενδυτές, οι τραπεζίτες του εξωτερικού και κάποιες μεγάλες επιχειρήσεις και πολυεθνικές, να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα τους ή τέλος πάντων ότι μπορούν από τις χασούρες τους και τις επενδύσεις τους στη χώρα μας. Την ίδια ώρα ο ελληνικός λαός κοιμάται τον ύπνο του δικαίου κάτω από νανουρίσματα του τύπου: "αποφύγαμε την χρεοκοπία", "τα δύσκολα πέρασαν", "η Ελλάδα έπιασε τον πρώτο της στόχο", και άλλα σχετικά που με περίσσιο θράσος αναπαράγουν χωρίς ντροπή τα ΜΜΕ. Όλα αυτά είναι μόνο για να κερδίσουν χρόνο οι επιβάτες της πρώτης θέσης, να φορέσουν τα σωσίβια και να μπουν στις βάρκες την ώρα που η πλέμπα βυθίζεται μαζί με το καράβι που όλοι οι άλλοι εγκαταλείπουν.


Η κατάσταση εξελίσσεται πολύ χειρότερα από ότι και εγώ ακόμη πίστευα όταν με έλεγαν υπερβολικά απαισιόδοξο.

Με την ανεργία να στοχεύει στο 20%+, τα σπρέντς ήδη στις 900 μονάδες, την ανάπτυξη να γκρεμίζεται σαν χάρτινος πύργος, τα μαγαζιά και τους επαγγελματίες να κλείνουν μαζικά, τις ακάλυπτες επιταγές σε δυσθεώρητα ύψη, τους έμμεσους φόρους του φτωχού να αυξάνονται χωρίς έλεος, τις μειώσεις μισθών να διαδέχονται χωρίς ντροπή η μια την άλλη, με την οικοδομική δραστηριότητα στο μηδέν, τις πωλήσεις στο -75% και τους καταναλωτές φοβισμένους να τρέμουν σαν ψάρια, τι μπορεί να πιστεύει κάποιος ότι θα είναι η συνέχεια;; Χρειάζεστε κάποια Goldman Sachs να εκτιμήσει τις προοπτικές σας;;

Το ΔΝΤ ασχολείται με θέματα του τύπου πόσο πρέπει να είναι το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος για να μπορέσουν να κάνουν επενδύσεις οι φίλοι τους. Και γι' αυτό ετοιμάζει η ΔΕΗ νέες αυξήσεις τις τάξεως του 50%, ώστε να μπορέσουν να αποσβέσουν πιο σύντομα κάποιοι τις επενδύσεις που θα κάνουν στην ηλεκτρική ενέργεια.
Με τα spreads στις 900 περίπου μονάδες φαίνεται ότι είναι ξεκάθαρο πόσο επιτυχές ήταν το έργο της κυβέρνησης και πόσο έπιασαν τόπο οι θυσίες. Τόσο τόπο που πρέπει να γίνουν ακόμη περισσότερες και πιο μεγάλες. Μέχρι να αναστενάξει και ο τελευταίος.

Σε λίγα χρόνια, ο πραγματικός μισθός σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, λόγω των αθροιστικών μειώσεων και των φόρων, θα είναι, με έτος βάσης το 2007, κατά 50%+ μικρότερος. Και αυτό στην καλύτερη περίπτωση, αφού στην χειρότερη απλά θα έχουμε γίνει μια νέα βαλκανική εκδοχή της Βορείου Κορέας.

Εγώ δεν κριτικάρω κανένα σε αυτό το ποστ, ούτε λέω ποιοι είναι και ποιοι δεν είναι υπεύθυνοι. Προσπαθώ μόνο να προεκτείνω την ευθεία γραμμή που βλέπω στο μέλλον. Επίσης θα μου πει κάποιος εγώ τι προτείνω, ας υποθέσουμε ότι σε αυτό το ποστ δεν προτείνω τίποτα, απλά βλέπω την πραγματικότητα μπροστά μου και την περιγράφω. Απλά λέω αυτό που βλέπω.

Το αν πηγαίνεις προς τα πάνω ή προς τα κάτω σαν κοινωνία-οικονομία δεν φαίνεται πάντοτε εύκολα. Και τα νούμερα είναι κυρίως για τους ανόητους, ιδίως για τους κατ' επάγγελμα οικονομολόγους. Μπορεί να έχεις αποκτήσει καινούργιο σπίτι αλλά να το χρωστάς, να έχεις δουλειά αλλά να σε απολύσουν, να αυξάνεται το εισόδημά σου και το ΑΕΠ αλλά μόνο επειδή το κράτος μοιράζει ανύπαρκτα χρήματα φτιάχνοντας χάρτινους πύργους και πιστωτικές πυραμίδες. Μπορεί το παιδί σου να σπούδασε αλλά η κοινωνική του θέση να είναι πιο κάτω από αυτή που είχες εσύ ή οι γονείς σου πριν 40 χρόνια, μπορεί κανείς να μην πεινάει αλλά ο αριθμός των ψυχικών ασθενειών να πιάνουν νέα ρεκόρ. Μπορεί ο τρίτος κόσμος να μειώνει την φτώχεια του αλλά ποιος ξέρει πώς θα πληρώσει την καταστροφή των φυσικών πόρων στο πολύ άμεσο μέλλον.

Μπορεί ο κομμουνισμός να κατέρρευσε αλλά και το δίδυμο αδερφάκι του ο καπιταλισμός να εξάντλησε επίσης τα καύσιμά του και να πνέει τα λοίσθια.

Αυτά όλα δεν σημαίνουν ότι δεν θα επιβιώσουμε, ή ότι θα πεθάνουμε. Ακόμη και στην κατοχή την ώρα που ο λιμός θέριζε την Αθήνα, ακόμη και τότε, οι μαυραγορίτες θησαύριζαν και οι γερμανοτσολιάδες υπεράσπιζαν την έννομη τάξη των τότε κατακτητών. Ακόμη και όταν ο λαός πεινούσε, οι πρώην ανατολικές έφευγαν για να γίνουν πουτάνες ή πλύστρες (στην καλύτερη περίπτωση) στη δύση. Ακόμη και όταν ο κόσμος γύριζε πάνω κάτω ο άνθρωπος έβρισκε διεξόδους για να ζήσει. Δεν είναι λοιπόν αυτό το θέμα.

Ο μόνος λόγος που τα γράφω όλα αυτά είναι για να ξέρουμε τι μας συμβαίνει και που πάμε, χωρίς την παραπληροφόρηση της εξουσίας. Το αν υπάρχει ή δεν υπάρχει άλλος δρόμος αυτό δεν είναι επιχείρημα για να μην περιγράφουμε ρεαλιστικά το τι συμβαίνει και το που πάμε.

......Σε αυτές λοιπόν τις ταινίες του Θανάση Βέγγου, πίσω από τις βεβιασμένες κωμικές σκηνές, αναδύεται μια βαθύτατη θλίψη λόγω του οικονομικού προβλήματος της χαμένης οικονομικά δεκαετίας του 1970 μετά από την αναπτυξιακή έκρηξη του 1950-1960.

Η κωμωδία του '50-'60 μέχρι το 1978 έχει μετατραπεί σε δράμα.

Ο ενθουσιασμός ή η γκρίνια του υπαλληλάκου του '60 έχουν χαθεί πια, αντί για ενέργεια, προοπτική ή ελπίδα βλέπουμε στασιμότητα και κρυμμένη παντού απογοήτευση, απεργοσπάστες και απεργίες πείνας, διεφθαρμένα κομματικά φέουδα και μεταθέσεις στο Σουφλί. Αυτά είναι τα αποτελέσματα των δύο πετρελαϊκών κρίσεων και των διεθνών διακυμάνσεων του 70. Οικονομικές κρίσεις και αναταραχές πολύ, πολύ υποδεέστερες από αυτές που συμβαίνουν σήμερα διεθνώς, και μπροστά σε αυτές που έρχονται την δεκαετία 2010-2020 με μεγάλη σφοδρότητα.

Η προκλητική στήριξη των καναλιών στην κυβέρνηση αρχίζει πλέον να εξηγείται με οικονομικούς όρους. Μόλις την περασμένη εβδομάδα επιχειρήθηκε να περάσει κρυφά η τροπολογία που παγώνει την απόδοση του ειδικού φόρου 20% επί της τηλεοπτικής διαφήμισης. Και όπως λένε οι πληροφορίες μεθοδεύεται η μείωση του από το 2011 στο 10%. Ο παρασκηνιακός πόλεμος των εκδοτών και καναλαρχών έπιασε τόπο. Δεν θα πληρώσουν επιπλέον στο Δημόσιο, δεν θα πληρώσουν δηλαδή τίποτε, όπως ακριβώς κάνουν τα 15 τελευταία χρόνια.
Δεν τους φθάνει όμως. Οι ιδιοκτήτες τηλεόρασης έχουν μεγάλα σχέδια και θέλουν να τα περάσουν ως νόμο του κράτους. Πριν μερικές μέρες στο Ποντίκι δημοσιεύθηκε το Μνημόνιο των απαιτήσεων τους. Η δημοσιοποίηση, όπως λένε οι πληροφορίες, προκάλεσε την οργή τους αφού τα σχέδια της ατζέντας στις συνομιλίες τους με τους υπουργούς της κυβέρνησης δεν πρέπει, επ’ ουδενί, να γνωστοποιούνται.
Η πρώτη αντίδραση εκφράστηκε από τους τεχνικούς τηλεόρασης, τον πρώτο οργανωμένο κλάδο που μπήκε στο στόχαστρο με στόχο εξαφάνισης.
Τα τηλεοπτικά κανάλια, λοιπόν, όχι μόνο θέλουν να παραμείνουν σε «πολιτκή ομηρία» στο καθεστώς διαπλοκής με το κράτος, αλλά στην ουσία ζητάνε τη θεσμοθέτησή της με επιπλέον χαριστικές ρυθμίσεις.
Με πρόσχημα την ψηφιακή τηλεόραση, απαιτούν να μην πληρώνουν ώς το 2015 για την κατοχή συχνοτήτων, να διακοπεί κάθε είδους οικονομική τους επιβάρυνση, όπως η υποχρέωση να δίνουν το 1,5% για παραγωγές ελληνικού κινηματογράφου (το οποίο και δεν πλήρωσαν ποτέ με την προκλητική ανοχή του Ε. Βενιζέλου και όλων των μετέπειτα υπουργών Πολιτισμού), το 0,3% για τους φορείς των τυφλών. Με πρόσχημα την οικονομική κρίση απαιτούν να αλλάξει εδώ και τώρα η νομοθεσία, όπως ακριβώς είχαν κάνει και με τον Θοδωρή Ρουσόπουλο όταν είχαν ζητήσει και την πήραν, τη δυνατότητα υπερσυγκέντρωσης στα ΜΜΕ.
Τώρα θέλουν να ανοίξει ο δρόμος των συγχωνεύσεων. Με όρους που θα εξασφαλίζουν τη δική τους ευελιξία στη μεταφορά κεφαλαίων, εσόδων, χρημάτων και τεχνικών μέσων. Για αυτό και -σύμφωνα με το Ποντίκι- στέλνουν τις αλλαγές τους με ένα πλήρες και συγκεκριμένο άρθρου νόμου με το οποίο αλλάζουν το εργασιακό καθεστώς των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται ως «μέσο» που μπορεί να μεταφέρεται από εταιρεία σε εταιρία, από κανάλι σε ραδιόφωνο, από ειδικότητα σε ειδικότητα κ.λ.π. εντός των εταιριών και των ομίλων τους, χωρίς καμία προστασία από συμβάσεις ή άλλους νόμους. Επιπλέον, απαιτούν τη μείωση του αγγελιόσημου κατά 55%, όχι την κατάργηση του γιατί κάτι τέτοιο θα σήμαινε πως επιτέλους θα πρέπει να δώσουν κι αυτοί κάτι για την ασφάλεια των εργαζομένων τους.
Και όπως όλα δείχνουν δεν περιμένουν την απάντηση της κυβέρνησης επί των απαιτήσεων τους. Θεωρούν δεδομένο την υλοποίηση τους. Με την ισχύ από μια ακόμη «νίκη» τους, το πάγωμα του ειδικού φόρου, εντείνουν την επίθεση τους στα εργασιακά δικαώματα. Χωρίς κανείς να τους σταματά.
Οι απολύσεις συνεχίζονται, μόλις πρόσφατα ανακοινώθηκαν έξι από το συγκρότημα του Νέου Φαλήρου, εκεί που πρόσφατα δόθηκε «υπόσχεση» πως δεν θα γίνουν άλλες απολύσεις. Στα κανάλια απομακρύνονται οι συνεργάτες για να πάρουν τη θέση τους οι «μόνιμοι» με άλλο, όμως, ρεπορτάζ ή ειδικότητα.
Στις εφημερίδες, επίσης, κυοφορούνται τα σχέδια των εσωτερικών συγχωνεύσεων που θα φέρουν δεκάδες απολύσεις τις επόμενες μέρες. Και ο Σεπτέμβριος δεν μπήκε ακόμη.

...Και περνάμε τώρα στο ζουμί με βάση ένα ερώτημα που τέθηκε από σύντροφο καλιτέχνη με εξωκοινοβουλευτικές ανησυχίες στην Πάρο. Υπάρχει εξωκοινοβουλευτική αριστερά σήμερα στην Ελλάδα;

Το Πρίσμα απάντησε τότε και απαντάει και τώρα ΟΧΙ! (από άποψη και όχι από συνήθεια) και θα αναλύσει τώρα το σκεπτικό του που είναι σωστό και ταξικό.

Πρώτον να αναλύσουμε τον όρο εξωκοινοβουλευτική. Το αριστερά το αφήνω ασχολίαστο γιατί δεν θα αναρτηθεί ποτέ αυτή η ανάρτηση. Το εξωκοινοβουλευτική κατά το πρίσμα ουδέποτε είχε σχέση με το ποσοστό του 3% για να το πω σχηματικά. Το εξωκοινοβουλευτική είχε να κάνει με το γεγονός πως σε αντίθεση με την κοινοβουλευτική αριστερά που συνάμα ήταν και η ρεφορμιστική αριστερά (τυχαίο; δε νομίζω!) - μας τα χάλασε μια-δυο φορές ο ΣΥΝ αλλά ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ και μας έσωσε - ήταν το κομμάτι εκείνο της αριστεράς που υπέτασσε την κοινοβουλευτική πάλη στην εξωκοινοβουλευτική.

Ήταν αυτή που έδινε το βάρος στους αγώνες και όχι στους θεσμούς. Ήταν αυτή που το 1977 δεν υπέγραφε δηλώσεις μετάνοιας προκειμένου να κατέβει στις εκλογές αδιαφορώντας στην τελική αν θα την αφήσουν να κατέβει ή όχι σε αντίθεση με τον εκλογικό κρετινισμό που επικρατεί σήμερα και που κάποιοι δεν έχουν πρόβλημα να κατατεθεί δήλωση στον Άρειο Πάγο (βλέπε καταγγελία ΟΚΔΕ-Εργατική Πάλη) ή κάποιοι να το καταπίνουν και να τα σπάνε γιατί δεν πήραν όσες θέσεις ήθελαν στα ψηφοδέλτια λες και θα έβγαιναν.
Ήταν αυτή η αριστερά που ήταν ανεξάρτητη από το κράτος και τους θεσμούς του, που δεν έπαιρνε κρατικές επιχορηγήσεις αλλά αντίθετα όποτε της δικαιούνταν της αρνείτω τονίζοντας πως η πολιτική ανεξαρτησία μιας επαναστατικής οργάνωσης περνάει από την οικονομική της ανεξαρτησία. Και μάλιστα όταν οι ίδιες δυνάμεις την έλεγαν στο ΚΚΕ για την τζίφρα του Φλωράκη ή για τους ρεφόρμες που τα παίρνουν από το κράτος μέσω επιχορηγήσεων και διαφημίσεων.

'Ηταν αυτή που πάλευε να καταργηθούν οι νόμοι και όχι να μείνουν στα χαρτιά ή αφού περάσουν να πάμε για άλλα αφού δεν γίνεται τίποτα...ήταν εν τέλει μια άλλη αριστερά που υπολείμματά της υπάρχουν σήμερα, που είχε ένα σωρό κουσούρια που την οδήγησαν εκεί που την οδήγησαν αλλά ήταν μια εξωκοινοβουλευτική αριστερά και στα λόγια και στις πράξεις.

Ήταν μια εξωκοινοβουλευτική αριστερά από άποψη και όχι από ανάγκη.

Το τελευταίο αποτελεί παράφραση από τη συνέντευξη του Πέτρου Παπακωνσταντίνου στο γκράνμα ενόψει ευρωεκλογών. Συγκεκριμένα ο πι πι είπε: "Είμαστε εξωκοινοβουλευτική αριστερά από ανάγκη και όχι από πεποίθηση. [γελάκι] Ελπίζω να μην είμαστε στο μέλλον." (κάπου στο 3 λεπτό και κάτι όλα αυτά)

Όχι δεν υπάρχει εξωκοινοβουλευτική αριστερά από άποψη εννοώντας ένα σύνολο οργανώσεων, μια κρίσιμη μάζα που οριοθετεί εαυτό πέρα κι έξω από το σύστημα και στα λόγια και στις πράξεις. Ναι υπάρχουν κάποιες οργανώσεις (τιμάω (και) την πολιτική μου στέγη μην πέσει και με πλακώσει) αλλά σε αντίθεση με την πλειοψηφία των οργανώσεων που πριν 40 χρόνια θεωρούνταν και ήταν παρά τα κουσούρια τους εξωκοινοβουλευτικές σήμερα αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό της ελληνικής αριστεράς (ή "αριστεράς").

Τριάντα από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις που αυτοαποκαλούνται και διαφημίζονται ως κολέγια ή Iδρύματα Aνώτατης Eκπαίδευσης αδειοδοτήθηκαν ως Κέντρα Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης (ΚΕΜΕ) απ’ το υπουργείο Παιδείας. Στις διαδικτυακές σελίδες πολλών από αυτές τις επιχειρήσεις βλέπουμε την παραπλανητική επισήμανση «Πανεπιστημιακές Σπουδές στην Ελλάδα», όταν ως κριτήρια για τη αδειοδότησή τους ήταν η επάρκεια των κτιριακών τους υποδομών, η καταβολή των προβλεπόμενων εγγυητικών επιστολών, ύψους 500.000 ευρώ ανά παράρτημα, και η ύπαρξη σε ισχύ εμπορικών συμφωνιών δικαιόχρησης (franchising) με εκπαιδευτικά ιδρύματα του εξωτερικού. Είναι εντυπωσιακό ότι το Ελληνικό Δημόσιο και το Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης (ΕΚΕΠΙΣ) δεν έχουν καμιά αρμοδιότητα για την επιστημονική αξιολόγηση των προγραμμάτων σπουδών που παρέχουν τα 30 ΚΕΜΕ. Δεν έχουν, επίσης, κανένα δικαίωμα ελέγχου των ακαδημαϊκών προσόντων του διδακτικού προσωπικού τους. Μόνοι, δε, εγγυητές όλων αυτών είναι τα ιδρύματα (συνήθως δεύτερης και τρίτης κατηγορίας) του εξωτερικού, με τα οποία συνεργάζονται.
Μετά την προ λίγων μηνών ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 στο Ελληνικό Δίκαιο που προωθεί την εξίσωση του δημόσιου πανεπιστήμιου με τα κολέγια, έρχεται η κυβέρνηση να εγκαινιάσει το νέο καθεστώς.
Με τις 30 αδειοδοτήσεις της προσπαθεί να διαμορφώσει ένα τοπίο όπου η αναθεώρηση του άρθρου 16 θα είναι μια τυπική διαδικασία, αφού στην πράξη θα λειτουργούν ιδιωτικά ιδρύματα με δίδακτρα, φοιτητικά δάνεια, πιστωτικές μονάδες, κύκλους σπουδών και χωρίς άσυλο.
Και αυτά, σε μια περίοδο έντονης αμφισβήτησης του δημόσιου πανεπιστήμιου αλλά και του δημόσιου σχολείου από μέρους της που στοχεύει στην απαξίωσή τους και στη συνολικότερη εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. Ακολουθεί, άλλωστε, πιστά την γραμμή του Μνημονίου αλλά και του ΟΟΣΑ (βλέπε Δρόμος 27/3/2010) τον οποίο επικαλέστηκε, πολλές φορές, η κυρία Διαμαντοπούλου και το Σαββατοκύριακο 26-27/6, στην 64η Σύνοδο Πρυτάνεων, όταν έδωσε μια πρόγευση των αλλαγών που σχεδιάζει για τα πανεπιστήμια.
Όπως έγραψε ο Χρ. Κάτσικας, από την εποχή της Λευκής Βίβλου για τη Διδασκαλία και τη Μάθηση (Κομισιόν, 1995) και βήμα-βήμα με την υπογραφή της περίφημης «Διακήρυξης της Μπολόνια» (1999), τη συμφωνία της Λισσαβώνας Για μια ανταγωνιστική οικονομία (2000), τη Σύνοδο της Πράγας (2001), το Ανακοινωθέν της Συνόδου Υπουργών Παιδείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Βερολίνο (Σεπτέμβριος 2003), τη Σύνοδο στο Μπέργκεν (2005) κ.λπ., η πανεπιστημιακή εκπαίδευση στην Ελλάδα και την Ευρώπη πλήττονται από ραγδαίες πολιτικές παρεμβάσεις.
Όλες αυτές οι παρεμβάσεις έχουν ως κοινό στόχο την αντιμετώπιση της παιδείας ως εμπόρευμα, που πρέπει να υπόκειται στους κανόνες της αγοράς. Οι φοιτητές αντιμετωπίζονται ως πελάτες που αγοράζουν αυτό το εμπόρευμα και οι φορείς που το παράγουν, ως επιχειρήσεις. Οι παρεμβάσεις αυτές στην εκπαίδευση αποτελούν τμήμα της στρατηγικής της καπιταλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συνολική αναδιάρθρωση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στο πλαίσιο του ανταγωνισμού της με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα ΗΠΑ και Ιαπωνία.
Ο ανταγωνισμός αυτός αν δεν αναχαιτισθεί άμεσα, θα οδηγήσει σε περιορισμό το μορφωτικό ορίζοντα, κυρίως, των νέων ανθρώπων, των μεσαίων και των λαϊκών στρωμάτων που, κατά βάση, στηρίζουν την ικανοποίηση των εκπαιδευτικών τους προσδοκιών στη δημόσια εκπαίδευση. Γι’ αυτό η Αριστερά οφείλει όχι μόνο να αποκαλύπτει, έγκαιρα, τις μεθοδεύσεις των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, αλλά και να δώσει προοπτική ανατροπή τους.

Η τελευταία αφορμή για όσα έγιναν πριν από λίγους μήνες στην πλατεία Εξαρχείων δόθηκε ένα βράδυ, όταν χρήστες και διακινητές ναρκωτικών ουσιών στην πλατεία, «πρεζάκια» και «βαποράκια» δηλαδή, κυνήγησαν μια κοπέλα να της πάρουν την τσάντα. Την επομένη, στις 13 Μαΐου, ο Αχιλλέας Σεβαστόπουλος, ιδιοκτήτης τριών εστιατορίων που βρίσκονται λίγο πιο πέρα, έφερε στην πλατεία μια μικροφωνική εγκατά- σταση και, όπως σχεδίαζε μέρες αλλά ούτε ο ίδιος πίστευε πως θα κάνει, άρχισε να μιλάει στους χρήστες και τους διακινητές.
«Είμαστε μαζί σας», τους είπε. «Δεν πολεμάμε τους αρρώστους. Πολεμάμε την αρρώστια. Τέρμα το εμπόριο. Διακινητές και διακινήτριες της πρέζας, σας παρακαλούμε. Αφήστε τη γειτονιά μας. Είκοσι πέντε χρόνια σάς φιλοξενούσαμε. Φιλοξενήστε μας κι εσείς στην πλατεία μας». Εβαλε ένα τραγούδι του Ξυλούρη, από το μοναδικό σιντί που είχε μαζί του, και συνέχισε στον ίδιο τόνο.

Ετρεξαν κοντά του δυο τρεις καταστηματάρχες της πλατείας. Με τον Πέτρο Κουτσούμπα, ιδιοκτήτη μπαρ, διαμόρφωσαν τα τελικά κείμενα. Μίλησαν για τον ΟΚΑΝΑ, ότι λύση δεν είναι να φύγει, αλλά να λειτουργήσει σωστά. Μίλησαν για τα οφέλη της αποποινικοποίησης της χρήσης. Είπαν ότι αποκηρύσσουν τη βία, όχι τόσο για να καθη- συχάσουν τους χρήστες και τους διακινητές, όσο για να συγκρατήσουν κάποιους θερμοκέφαλους κατοίκους, που ήταν έτοιμοι να πάρουν τα καδρόνια. Από ένα μπαλκόνι κάποιος φώναξε «όχι άλλο Ξυλούρη» κι έφεραν σιντί με Ασιμο και άλλα, πιο ροκ κομμάτια (ίσως και Σιδηρόπουλο, σε ένα κάπως ειρωνικό γύρισμα της ιστορίας). Κι έμειναν εκεί αποφασισμένοι, μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει, από το πρωί στις 9 μέχρι τα μεσάνυχτα, να μιλούν στους χρήστες και να δείχνουν τους διακινητές με το δάχτυλο, απευθύνοντάς τους προσωπικές εκκλήσεις να φύγουν από την πλατεία.

Ύστερα από δεκαπέντε μέρες ήταν φανερό ότι θα νικούσαν. Οι περισσότεροι χρήστες και διακινητές είχαν αποχωρήσει. Κάποιοι με το καλό, άλλοι με το άγριο. Εναν διακινητή τον στρίμωξαν πέντε έξι, του πήραν τα χάπια που είχε στο μηχανάκι και του τα διέλυσαν σε νερό. Σ' έναν άλλο χρειάστηκε να του απευθύνουν το λόγο προσωπικά τέσσερις φορές πριν τους αδειάσει τη γωνιά.

Και στην πλατεία άρχισε να μαζεύεται κόσμος από τη γειτονιά. Πρώτα δυο ζευγάρια, από τρία παιδιά το καθένα, που κάθονταν να παίξουν στις κούνιες και την μπασκέτα, δώρο της Επιτροπής Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων και του Αυτοδιαχειριζόμενου Πάρκου Ναυαρίνου με αφορμή τα πρώτα γενέθλια του πάρκου τον Μάρτιο. Οι υπεύθυνοι της μικροφωνικής έφεραν κι άλλα παιχνίδια, δύο ποδοσφαιράκια, αργότερα δύο τραπέζια πινγκ πονγκ, κι ακόμη έπλυναν με χλωρίνη και απορρυπαντικά την πλατεία, ασβέστωσαν τα δέντρα και φύτεψαν καινούργια. Ο δήμος μυρίστηκε ότι κάτι κινείται και βοήθησε κι αυτός, βάζοντας κούνιες και φυτεύοντας πεύκα. Κάθε πρωί, το πότισμα, με ευθύνη των ανθρώπων της μικροφωνικής, διαρκεί τρεις ώρες.

Κι έτσι η πλατεία έγινε πάλι κέντρο δραστηριότητας, την οποία φροντίζουν να συντηρούν οι άνθρωποι και οι συλλογικότητες της περιοχής, με συνεχή παρουσία και περιφρούρηση. Τα τραπεζοκαθίσματα των καφέ γεμίζουν. Στα παγκάκια και τα πεζούλια κάθονται Ελληνες, Αλβανοί, Ρουμάνοι, Μπαγκλαντεσιανοί, Σύριοι και άλλοι, κάθε ηλικίας. Ανθρωποι που απέφευγαν να διασχίσουν την πλατεία και άλλοι που έπαιζαν σ' αυτήν μικροί, τώρα την ανακαλύπτουν και πάλι. Μια οθόνη προβολής δείχνει τα βράδια Χατζηχρήστο και Βέγγο. Μετά τις συναυλίες και τις εκδηλώσεις που διοργάνωσαν συλλογικότητες της περιοχής (η Κένι Αρκανά του La Rage · ακόμη περισσότερο, οι Χάσμα, Σπυριδούλα και άλλοι σε συναυλία ενάντια στην κρατική καταστολή· ο Κωστής Μαραβέγιας· πάρτι από τον Αστέρα Εξαρχείων), κάποιοι έλεγαν συγκινημένοι ότι τόσο κόσμο στην πλατεία είχαν να δουν από τα τέλη του 1970.

Πρόκειται για το «θαύμα της πλατείας Εξαρχείων ή πώς να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τη δύναμή μας», όπως έγραψε η στήλη πόλης της «Lifo», που, κατά τα άλλα, σε αντίθεση με τις αρχές της κίνησης στα Εξάρχεια, επισημαίνει για το εμπορικό τρίγωνο πως «σχεδόν τίποτα δεν μπορεί να γίνει», αν δεν φύγει ο ΟΚΑΝΑ και ουσιαστικά χαιρετίζει την αστυνόμευσή του («από κάπου πρέπει ν' αρχίσεις»).
Υπάρχουν όμως και κάποιοι που επιμένουν να κάνουν ενοχλητικές ερωτήσεις. «Σα να λέμε, σκουπίσαμε το δωμάτιο και σπρώξαμε κάτω από το χαλί ό,τι βρήκαμε», λέει μια κάτοικος της περιοχής που δεν θέλει να δημοσιευτεί το όνομά της για να μην έχει προβλήματα στη γειτονιά. «Διότι η πρέζα δεν έφυγε. Εδώ είναι. Δύο στενά παρακάτω. Και το εμπόριο και οι χρήστες. Τι αλλάζει; Οτι δεν είναι πια μέσα στα πόδια μας το νταλαβέρι;»

Είναι αλήθεια. Το εμπόριο και η χρήση ουσιών που γίνονταν στην πλατεία δεν σταμάτησαν (τα κοινωνικά φαινόμενα δεν εμφανίζονται ούτε σταματούν με θαύματα), απλώς μετατοπίστηκαν λίγο πιο κάτω, στον πεζόδρομο της Τοσίτσα, ανάμεσα στο Μουσείο και το Πολυτεχνείο, και στο κομμάτι της Πατησίων μέχρι τη Στουρνάρη, επιβαρύνοντας πολύ μια ήδη επιβαρημένη περιοχή.

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ

Για όσους ξαφνιάζονται με αυτό τον τίτλο του σημερινού μας σημειώματος υπάρχει μια εξήγηση: είναι η μετάφραση του πασίγνωστου τραγουδιού «Guantanamera», που καθιερώθηκε παγκοσμίως από τον Πιτ Σίνγκερ τη δεκαετία του '60.
Αυτό το τραγούδι σε στίχους του μεγάλου Κουβανού επαναστάτη Χοσέ Μαρτί, που επενδύθηκαν σε μια αδέσποτη λαϊκή μελωδία, δεν έχει τίποτα το επαναστατικό και πουθενά δεν μιλάει ούτε για όπλα ούτε για επανάσταση. Απλά είναι ο έρωτας ενός νεαρού για την αντίστοιχη «Βλάχα βλαχοπούλα» από το Γκουαντάναμο. Την πληροφορία αυτή την έμαθα τυχαία. Με εντυπωσίασε το γεγονός πως το απάνθρωπο κάτεργο στην παράνομη αμερικανική βάση Γκουαντάναμο εγκαταστάθηκε στον χώρο της ποίησης.

Και μια και το έφερε το τραγούδι, να μιλήσουμε λίγο για την Κούβα, μια και βρίσκεται ξανά στην επικαιρότητα μετά την απελευθέρωση των αντιφρονούντων, πράξη αξιέπαινη και θαρραλέα, δεδομένου ότι κάποιοι από τους αντιφρονούντες έπαιρναν χρήματα από τη CIA. Μετά τις 723 προσπάθειες δολοφονίας εναντίον του Κάστρο, μια στρατιωτική επέμβαση στον Κόλπο των Χοίρων και δεκάδες θανατηφόρες τρομοκρατικές πράξεις, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται για την ανατροπή της κουβανέζικης επανάστασης. Η CIA δεν δραστηριοποιείται με την παλιά της μορφή. Εχει δημιουργήσει έναν καινούργιο οργανισμό (NED) και, σε αντίθεση με τη CIA, που είχε ειδικευτεί στα πραξικοπήματα και τις δολοφονίες, αυτός ο οργανισμός δρα πολιτικά με σκοπό να καθιερώσει το αμερικανικό μοντέλο διακυβέρνησης δημιουργώντας κυβερνήσεις-μαριονέτες. Είναι ιδιαίτερα δραστήριος στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, στην Ανατολική Ευρώπη, τα Βαλκάνια και τις χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Τα χρήματα που διαθέτουν είναι περισσότερα από αυτά της εξωτερικής βοήθειας των ΗΠΑ. Αγοράζουν εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεοπτικούς σταθμούς που ήδη υπάρχουν, χρηματοδοτούν κόμματα ή ενισχύουν την αντιπολίτευση στις χώρες που το καθεστώς δεν τους αρέσει. Αυτό έκαναν και στην Κούβα και ενίσχυσαν διεθνώς κάθε αντικαστρική καμπάνια. Τελικά τι είναι η Κούβα; Μια επιτυχημένη επανάσταση; Μια δικτατορία σοβιετικού τύπου; Είναι ο Κάστρο ένας δικτάτορας που ανήκει στην κλασική οικογένεια δικτατόρων της Λατινικής Αμερικής; Σε αυτά τα ερωτήματα αναλαμβάνει να μας απαντήσει ένας κινηματογραφιστής, ο περίφημος Ολιβερ Στόουν στην ταινία του για τον Κάστρο. Τριάντα και πλέον ώρες κινηματογραφικού υλικού απέδωσαν δύο ταινίες. Και ο Φιντέλ έρχεται σπίτι και μοιάζει να απαντάει και στις δικές σου ερωτήσεις. Ο Στόουν έκανε όλες τις δυνατές ερωτήσεις και συχνά έπαιζε τον δικηγόρο του διαβόλου. Ο Κάστρο με άνεση και παρρησία έδωσε πειστικές απαντήσεις σε όλα, γνωρίζοντας απίστευτες λεπτομέρειες για τη χώρα του αλλά έδειξε και πλήρη ενημέρωση για τα τεκταινόμενα στον κόσμο. Πέντε χρόνια μετά, ο Ιγκνάσιο Ραμονέ είχε πάρει μια «συνέντευξη» από τον Φιντέλ που κράτησε εκατό ώρες. Οχι συνεχόμενες βέβαια. Αποτέλεσμα, ένα ογκώδες βιβλίο που είναι μια ανάλυση βάθους της Ιστορίας και της Επανάστασης στην Κούβα αλλά και μια «ακτινογραφία» της προσωπικότητάς του. Το βιβλίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη. Και τα δύο αυτά ντοκουμέντα συμπίπτουν στα συμπεράσματά τους. Ο Κάστρο είναι ένας φιλόσοφος, ένας πνευματικός πατέρας που επιβάλλεται με το κύρος του, την πείρα του και την πολιτική του δεξιοτεχνία. Δεν είναι πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν είναι πρωθυπουργός και η διοικητική του δύναμη δεν είναι μεγαλύτερη από αυτή των άλλων αξιωματούχων του κράτους. Το επίσημο αξίωμά του είναι πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου. Και η προσωπολατρία είναι ανύπαρκτη. Δεν υπάρχει επίσημο πορτρέτο, άγαλμα, δρόμος ή πάρκο που να φέρει το όνομά του, όπως και δεν υπάρχει για κανέναν άλλο ζώντα πρωτεργάτη της κουβανέζικης επανάστασης.

Στις δεκαετίες του '60 και του '70 η Κούβα, στο πλαίσιο των διεθνών υποχρεώσεών της, παρά τη φτώχεια της, βοήθησε αντάρτικα κινήματα τόσο στην Κεντρική και Λατινική Αμερική όσο και στην Αφρική. Στην ουσία ήταν η σύγκρουση με τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και τα ανδρείκελά τους σε διαφορετικές σκακιέρες. Και στην Αγκόλα είχε και μία νίκη. Τα στρατεύματα της ρατσιστικής Νοτιοαφρικανικής Ενωσης αποσύρθηκαν, πράγμα που επιτάχυνε την πτώση του ρατσιστικού καθεστώτος. Αλλά το πιο σημαντικό κατόρθωμα της κουβανέζικης επανάστασης είναι πως επέζησε μέσα στην πολιορκία και το εμπάργκο των ΗΠΑ. Καταπολέμησε τον αναλφαβητισμό, δημιούργησε δωρεάν υψηλή παιδεία για όλους και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη εφ' όρου ζωής. Η κοινωνική δικαιοσύνη είναι κεκτημένη. Ο Τσε έλεγε πως η επανάσταση είναι αγάπη για τον άνθρωπο. Και η Κούβα το απέδειξε. Και οι ελευθερίες; Αυτό είναι ένα θέμα που θα το θίξουμε μια άλλη φορά.

FAS: Το ελεύθερο ενεργό σχολείο της Στουτγάρδης (Freie Aktive Schule Stuttgart)

Στη Στουτγάρδη της Γερμανίας έχει ιδρυθεί ελεύθερο σχολείο όπου τα παιδιά μαθαίνουν δίχως εξουσιαστικές δόμες ή εξαναγκασμό. Η επανάσταση ξεκινά από την εκπαίδευση! Φανταστείτε... ένα άλλο σχολείο είναι εφικτό!

Το ελεύθερο ενεργό σχολείο της στουργάρδης (Freie Aktive Schule Stuttgart) ακολουθεί τη φιλοσοφία οτι: “Είναι θαύμα πως η περιέργεια έχει διασωθεί ακόμα στα παιδιά που μεγαλώνουν με τις σύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας. Ευτυχώς η περιέργεια δεν έχει ακόμα κατασταλεί εντελώς. Τα παιδιά χρειάζονται την ελευθερία για να μάθουν. Δίχως αυτή δεν γίνεται τίποτα." Άλμπερτ Αϊνστάιν Τον Σεπτέμβρη του 2002 άρχισαν οι διαδικασίες ίδρυσης του ελεύθερου ενεργού σχολείου της Στουτγάρδης σε ιδιόκτητο κτήριο αφού ξεπεράστηκαν διάφορα εμπόδια για να γίνει δημοτικό σχολείο. Τελικά άνοιξε τις πόρτες του το Σεπτέμβρη του 2006. Σε αυτό σπουδάζουν παιδιά μέχρι και την δέκατη τάξη. Το σχολείο ιδρύθηκε από οχτώ οικογένειες που αναζητούσαν νέες παιδαγωγικές ιδέες και ήθελαν να επιτρέψουν στα παιδιά να ρυθμίσουν μόνα τους τη μάθησή τους.

Η Maria Montessori συναντήθηκε με τους Ehepaar Rebeca και Mauricio Wild που εδώ και 28 χρόνια λειτουργούσαν ένα ελεύθερο σχολείο στον Ισημερινό (νότια αμερική), κι έτσι επιβαιβέωσε πως οι νέες εκπαιδευτικές ιδέες μπορούν πράγματι να εφαρμοστούν. Το πιο σημαντικό άτομο σε ένα σχολείο είναι το παιδί, μα και ο γονιός είναι επίσης σημαντικός. Πρέπει πρώτα ο γονιός, για να στείλει το παιδί του σε ελεύθερο σχολείο, να αποφασίσει πως είναι σημαντικό να μπορεί το παιδί να ακολουθήσει το δικό του μοντέλο μάθησης.

Τα παιδιά θέλουν να μάθουν, γιατί η μάθηση είναι κάτι το φυσικό. Αν η μάθηση γίνεται σύμφωνα με τη θέληση και την ιδιοσυγκρασία του παιδιού τότε το παιδί μεγαλώνει και μαθαίνει δίχως διατταραχές. Δεν υπάρχει ανάγκη εξαναγκασμού για κάτι που όλα τα παιδιά νοιώθουν φυσική ανάγκη να κάνουν - να μάθουν! Αρκεί να υπάρχει η κατάλληλη υποστήριξη. Κάθε άτομο είναι ελεύθερο και θέλει να γίνει σεβαστό ως ελεύθερο άτομο από τους άλλους. Έτσι και τα παιδιά, μπορούν να μάθουν μέσα σε μια κοινότητα που τα σέβεται ως ελεύθερα άτομα και δεν τα εξαναγκάζει σε τίποτα. Έτσι μεγαλώνουν και μαθαίνουν να σέβονται και την ελευθερία των άλλων. Η εμπειρία της συμμετοχής σε μια ομάδα είναι πολύ σημαντικό στοιχείο της ελεύθερης εκπαίδευσης, καθώς και η εμπειρία πως το να κάνεις λάθος είναι επιτρεπτό.

Η μάθηση είναι διασκεδαστική και απότερος σκοπός είναι η εμπειρία και όχι η παπαγαλία. "Ο στόχος της εκπαίδευσης δεν πρέπει να είναι να γεμίζει το μυαλό του παιδιού με στεγνές πληροφορίες μα να δημιουργεί το ίδιο το παιδί ευκαιρίες μάθησης και να ανακαλύψει τους άλλους ανθρώπους και να είναι σε θέση να κάνει καινούργια πράγματα" - Jean Piaget Ελβετός ψυχολόγος 1896-1980 Στο ελεύθερο ενεργό σχολείο της στουτγάρδης (FAS) η εκμάθηση είναι μια αυτο-διαδικασία ανάπτηξης. Το παιδί λέει "βοηθήστε με να το κάνω μόνος μου". Βοηθάμε το παιδί να καταστρώσει ένα εσωτερικό σχέδιο αυτο-ανάπτυξης σύμφωνα με τη θέλησή του και τη φυσική του τάση για μάθηση.

Στο σχολείο FAS τα παιδιά μαθαίνουν με τον δικό τους ρυθμό και χρησιμοποιούν τα υλικά και την υποστήριξη του σχολείου σύμφωνα με τη πρωσοπικότητά τους. Η μάθηση είναι ενεργή, γίνεται μέσα από δραστηριότητες και χρεισιμοποιούντε και οι πέντε αισθήσεις. Υπάρχουν δωρεάν παιχνίδια και γίνεται ομαδική εργασία. Τα παιδιά έχουν δημοκρατική συμμετοχή μέσα στη σχολική ζωή. Επίσης τα παιδιά που έχουν μάθει κάτι μπορούν να βοηθήσουν και τα υπόλοιπα να το μάθουν, κι έτσι το παιδί συχνά μαθαίνει από τα άλλα παιδιά. Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες υποστηρίζονται καταλλήλως και γίνεται πλήρης ενσωμάτωσή τους στη σχολική κοινότητα.

Οι βαθμοί στο σχολείο FAS δεν είναι αριθμοί. Δεν υπάρχουν βαθμοί με την εξουσιαστική έννοια της λέξης. Υπάρχουν πιστοποιητικά και γραπτές εκθέσεις. Υπάρχουν και κοινές συνεδριάσεις-συνελεύσεις δασκάλων, παιδιών, γονιών. Η εκπαίδευση στο σχολείο περιλαμβάνει και οικολογική εργασία, καθώς και δραστηριότητες που βοηθούν τα παιδιά να καταλάβουν όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως θρησκεύματος ή άλλων χαρακτηριστικών κουλτούρας.

"Τα παδιά μαθαίνουν όλη την ώρα σα τρελά, μέχρι να πάνε σχολείο" - Jean Liedloff
Related Link: [www.fas-stuttgart.de]

Ορατός είναι ο κίνδυνος ενός οικονομικού κραχ στην Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Πάτρας. Αιτία οι τεράστιες ποσότητες από το 2008 και το 2009, από αδιάθετο κρασί, που βρίσκονται ακόμα στις εγκαταστάσεις της, με αποτέλεσμα η καινούργια σοδειά να κινδυνεύει να μην τρυγηθεί και τα σταφύλια να μείνουν στα αμπέλια.

Όπως μας είπε ο πρόεδρος κ. Φίλιππος Γριτσώνης, το Υπουργείο έχει την πρόταση της Ένωσης για λύση στο πρόβλημα, ενώ έχει γίνει προσπάθεια η ποσότητα αυτή που είναι ενέχυρο στην Αγροτική Τράπεζα, εξ αιτίας ενός δανείου που έχει πάρει η Ένωση με εγγυητή το Ελληνικό Δημόσιο, να αποδεσμευτεί και να διατεθεί στην αγορά, αλλά και σε απόσταξη, προκειμένου να αδειάσουν οι δεξαμενές και να πληρωθεί το χρέος ως ένα βαθμό.

Εάν δεν συμβεί αυτό, τότε η Ένωση θα κλείσει το οινοποιείο, το υποθηκευμένο κρασί θα γίνει ξύδι, τα χρέη δεν θα πληρωθούν και η παραγωγή θα μείνει χωρίς τρύγο.

Εφιαλτικό σενάριο, που τους μόνους που εξυπηρετεί είναι τους χονδρεμπόρους, που ήδη έχουν αρχίσει τον εκβιασμό προς τους αγρότες προσφέροντάς τους τιμή για κάθε κιλό σταφυλιού που θα τρυγήσουν, κάτω από τα 10 λεπτά του ευρώ.

Το επόμενο διάστημα είναι καθοριστικό, καθώς σε δεκαπέντε ημέρες ξεκινά ο τρύγος, γι αυτό και όλο το πολιτικό δυναμικό του Νομού έχει παραλάβει το αίτημα για πίεση προς τους αρμοδίους και για βοήθεια, προκειμένου η φετινή περίοδος να ξεκινήσει ομαλά.

Σε διαφορετική περίπτωση, οι εξελίξεις για τους αμπελουργούς της Αχαΐας και την Ε.Α.Σ. Πάτρας θα είναι τραγικές και πιθανόν μη αναστρέψιμες.

Επειδή δεν είναι σύνηθες το φαινόμενο της πολιτικής επιστράτευσης και είναι ακραίο μέτρο καταστολής το ερώτημα που τίθεται είναι.
Είναι νόμιμη η επιβολή πολιτικής επιστράτευσης απεργών σε καιρό ειρήνης;;;;
Σας στέλνω ένα άρθρο του Αντώνη Ρουπακιώτη πρώην προέδρου τουυ δικηγορικού συλλόγου Αθηνών που αναφερόταν στην επιστράτευση των απεργών Ναυτεργατών το 2006. Ας ανοίξει ο διάλογος και ας ακουστούν και άλλες απόψεις

Δεν είναι νόμιμη η πολιτική επιστράτευση
Αντώνης Ρουπακιώτης
24/02/2006
"Ι. Η πολιτική επιστράτευση κηρύχθηκε με την επίκληση των άρθρων 22 και 112 του Συντάγματος και του άρθρου 2 Ν.Δ. 171/1974. Το διάταγμα αυτό δεν έχει καταργηθεί μέχρι σήμερα, αλλά δεν εφαρμόζεται σε περιπτώσεις όπως η απεργία των ναυτεργατών και αυτό γιατί εκδόθηκε μετά την πτώση της δικτατορίας υπό την ισχύν του Συντάγματος 1952 με βάση τη Συντακτική Πράξη 1.8.1974, με σκοπό να αντιμετωπιστούν καταστάσεις μέγιστης ανάγκης της εποχής εκείνης, μεταξύ των οποίων δεν περιλαμβάνεται η απεργία.

Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι, ενώ ψηφίστηκαν μεταγενέστεροι νόμοι με σκοπό την αντιμετώπιση σοβαρών καταστάσεων ανάγκης (π.χ. άρθρο 2 Ν. 2641/1998), όχι μόνο δεν υπήρξε αναφορά στην αντιμετώπιση απεργιών με πολιτική επιστράτευση, αλλά, αντίθετα, με το άρθρο 16 Ν. 2936/2001 αντικαταστάθηκε το άρθρο 2 παρ. 5 Ν.Δ. 17/74 και ορίστηκε ότι ως "κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι..........
κάθε αιφνίδια κατάσταση, που προκαλείται από \φυσικά\ ή άλλα \γεγονότα τεχνολογικά\ ή \πολεμικά\ και έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ή την απειλή δημιουργίας εκτεταμένων απωλειών - ζημιών και καταστροφών σε έμψυχο ή άψυχο δυναμικό της χώρας ή την παρακώλυση και διατάραξη της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας".

Και μόνη η ανάγνωση του άρθρου αυτού πείθει ότι δεν προβλέπεται η απεργία ως αιτία διατάραξης της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, όπως επικαλείται η κυβέρνηση, ώστε να δικαιολογεί τη λήψη της απόφασης αυτής.

ΙΙ. Εκτός από τους λόγους αυτούς μετά την έκδοση του παραπάνω Ν.Δ. 17/1974 ακολούθησε η ψήφιση του Συντάγματος 1975, με το άρθρο 23 του οποίου αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά με συνταγματικό κανόνα το δικαίωμα της απεργίας, και με το άρθρο 22 παρ. 3 \"Απαγορεύεται οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας\. Ειδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών σε περίπτωση πολέμου ή επιστράτευσης ή για την αντιμετώπιση αναγκών της άμυνας της χώρας ή επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνία ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, καθώς και τα σχετικά με την προσφορά προσωπικής εργασίας στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης για την ικανοποίηση τοπικών αναγκών".

Έτσι μετά την ψήφιση του Συντάγματος 1975 το Ν.Δ. 17/74, στο μέτρο που, αναποτελεσματικά, επικαλείται αυτό η πρωθυπουργική απόφαση, ήταν ανίσχυρο με βάση και τα άρθρα 22 αλλά και 112 του Συντάγματος και τα οποία μάλιστα προς ειρωνεία επικαλείται η απόφαση αυτή. Σε κάθε περίπτωση είναι προφανές ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις επιβολής αναγκαστικής εργασίας, με την επιλογή της πολιτικής επιστράτευσης, πολύ περισσότερο δεν είναι επιτρεπτή αυτή ως μέτρο διευθέτησης κοινωνικών ανταγωνισμών, όπως το χρησιμοποίησε η κυβέρνηση στην περίπτωση των ναυτεργατών.

Σ’ αυτά προστίθεται ότι και πριν από τη ρύθμιση αυτή του Συντάγματος η επιβολή αναγκαστικής εργασίας απαγορευόταν με την 105/1950 Διεθνή Σύμβαση Εργασίας, η οποία είχε ενταχθεί στο εθνικό μας δίκαιο με τον Ν. 2329/53 και εν συνεχεία με το Ν.Δ. 53/1974, μετά την ψήφιση δε του Συντάγματος 1975 και με βάση το άρθρο 28 παρ. 1 αυτού, οι διεθνείς συμβάσεις από την επικύρωσή τους με νόμο υπερισχύουν από κάθε αντίθετη διάταξη νόμου.

Κατά συνέπεια και αν υποτεθεί ότι υπήρχε διάταξη νόμου που προέβλεπε τη δυνατότητα επιβολής αναγκαστικής εργασίας, από την ισχύ του Συντάγματος 1975 για την πρόσθετη αυτή αιτία είναι ανίσχυρη και έτσι απαγορεύεται αυτή με οποιαδήποτε μορφή.

Οι αρχαίοι τραγωδοί με βαθιά γνώση της πολιτικής διαδικασίας αλλά και της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης έγραφαν τις «ιστορίες» τους επάνω στα μοτίβα της πραγματικότητας. Το δράμα εξελισσόταν και κορυφωνόταν για να καταλήξει στην κάθαρση. Κάποια ευρήματα (εφέ εκείνης της εποχής), όπως ο αποδιοπομπαίος τράγος ή ο από μηχανής θεός, δεν άλλαζαν σε τίποτε το νόμο που ισχύει ακόμη και σήμερα: Η κάθαρση έρχεται μετά την κορύφωση της τραγωδίας για να ανυψώσει το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Στην προκειμένη περίπτωση, που περιγράφει η σημερινή κατάσταση της χώρας, το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό και ανησυχητικό: Η τραγωδία έχει κορυφωθεί; Ή μήπως απλώς βρισκόμαστε στην αρχή των εξελίξεων;

Ο αποδιοπομπαίος τράγος

Κάποιοι πάντως φαίνεται πως βιάζονται να φτάσουν στην κάθαρση. Η αναζήτηση και η απόδοση των ευθυνών για το σημερινό κατάντημα της χώρας είναι άλλωστε παλλαϊκό αίτημα. Οι ένοχοι πρέπει να βρεθούν και να πληρώσουν. Στη Βουλή οι εξεταστικές για το Βατοπέδι, για τα ομόλογα και πιθανότατα για την κατάσταση της οικονομίας, είναι ίσως το «εργαλείο» που θα μπορούσε να «καθαρίσει» το σκηνικό. Ποιοι κρατούν και χειρίζονται όμως αυτό το εργαλείο; Πώς το χρησιμοποιούν κατά περίσταση ανάλογα με τη θέση που βρίσκονται στο πολιτικό σκηνικό; Ποιοι οι άσπιλοι και αμόλυντοι (και δε μιλούμε για πρόσωπα αλλά για πολιτικούς χώρους) χειριστές του εργαλείου της κάθαρσης;

Την ώρα λοιπόν που στο... βουλευτικό καθαρτήριο γίνεται μάχη για τη μετάθεση ευθυνών από τον έναν κομματικό ώμο στον άλλο και ο αποδιοπομπαίος τράγος μετουσιώνεται σιγά-σιγά στο πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή πολλές είναι οι ενδείξεις που ενισχύουν την άποψη ότι η τραγωδία της χώρας όχι δεν έχει κορυφωθεί, αλλά μόλις αρχίζει:

Εκκαθάριση σε λειτουργία

Η κατάσταση στην οικονομία είναι αυτή που βιώνουν οι πολίτες-εργαζόμενοι της χώρας στην τσέπη τους. Το ρεπορτάζ ωστόσο δείχνει ότι τα χειρότερα έρχονται:

Από σήμερα και μέχρι το Σάββατο αναμένονται να καταφθάσουν σταδιακά στη χώρα μας οι ελεγκτές της τρόικας, που θα ξεπεράσουν τους 30 σε αριθμό. Οι ελεγκτές θα εγκαταστήσουν διαδικασίες για τον έλεγχο του μηχανισμού εσόδων του κράτους, καθώς και των δαπανών του. Η ελληνική κυβέρνηση τωρινή και επόμενη είναι «ταγμένες» να εργάζονται για την εξυπηρέτηση του χρέους, μέσα από την αφαίμαξη των εισοδημάτων των εργαζομένων.

Όταν θα εξαντληθεί και το σάλιο από τους εργαζόμενους, και το χρέος δε θα μπορεί να εξυπηρετηθεί, οι πιστωτές ήδη προετοιμάζουν για το επόμενο στάδιο. Στην πρόσφατη σύνοδο του ΕΚΟΦΙΝ στις 12 και 13 Ιουλίου παρουσιάστηκε εξωφρενικό γερμανικό σχέδιο για την ελεγχόμενη χρεωκοπία κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με όσα λέει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ, Ν. Χουντής, που έλαβε απαντήσεις σε σχετική του ερώτηση, το γερμανικό σχέδιο προβλέπει, πρώτον ότι «τα υπό πτώχευση κράτη μέλη της Ε.Ε. αποδέχονται να εγκαταλείψουν μέρος των εξουσιών και της κυριαρχίας τους» και δεύτερον «την εγκατάσταση», όπως ρητά λέει το σχέδιο, «ειδικών εκκαθαριστών που θα αναλάβουν τη διαχείριση και εποπτεία των περιουσιακών στοιχείων τού υπό πτώχευση κράτους», δηλαδή μεταξύ άλλων θα ρευστοποιούν και την εθνική περιουσία των κρατών μελών.

«Παίζει» η Άγκυρα

Την ελληνική αδυναμία είναι έτοιμοι να εκμεταλλευτούν (και την εκμεταλλεύονται) οι από ανατολάς γείτονες. Η επιδίωξη της Άγκυρας για συνδιαχείριση του Αιγαίου υλοποιείται βήμα-βήμα, είτε με το... καλό (ελληνοτουρκικές συμφωνίες προσέγγισης) είτε με το άγριο (κρίσεις τύπου Ιμίων).

Οι αναγνώστες του «Π» θυμούνται το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας στις 8 του περασμένου Φεβρουαρίου που έκανε λόγο για τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της η ελληνική κυβέρνηση για την ύπαρξη μεγάλων κοιτασμάτων πετρελαίου στην υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου. Αυτός είναι ένας από τους προφανείς λόγους για τους οποίους οι Τούρκοι κάνουν έρευνες στην ελληνική υφαλκρηπίδα και στο Βόρειο Αιγαίο (7 μίλια από την Αλεξανδρούπολη) και μέσα στην υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου .

Από την πλευρά της η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο αντίδρασης. Ως απάντηση στην έξοδο των δύο τουρκικών ερευνητικών σκαφών, η Αθήνα «έστειλε» ελληνικό σκάφος για έρευνες. Μόνο που οι αρμόδιοι Έλληνες αξιωματούχοι έσπευσαν να υπογραμμίσουν ότι το ελληνικό σκάφος ερευνά τις συνθήκες αναπαραγωγής (και το γόνο των ψαριών) σε διάφορες περιοχές του Αιγαίου, προφανώς για να μην εκνευρίσουν την Άγκυρα...

Η ελληνική (μη) αντίδραση στην τουρκική πρακτική περιγράφει σαφέστατα την αδυναμία στην οποία έχει περιέλθει η χώρα. Εταίροι «φίλοι» και «σύμμαχοι» ουδέποτε πείστηκαν για τα ελληνικά «δίκαια», καθώς δίκαιο είναι ότι μπορεί κάθε χώρα να υπερασπιστεί. Σε αυτή τη συγκυρία είναι σαφές ότι η Ελλάδα δυσκολεύεται να προασπίσει τα συμφέροντα και τα δικαιώματά της, καθώς είναι με το χέρι απλωμένο για δανεικά, και υπό την απειλή τής εκκαθάρισης των περιουσιακών της στοιχείων.

Η εποχή του «τρόμου»

Η ελληνική κρίση είναι προφανές ότι δεν είναι μόνο οικονομική. Έχει διαβρώσει το πολιτικό επίπεδο και επεκτείνεται ταχύτατα στο κοινωνικό, αποδομώντας το συνδετικό ιστό. Η κυβέρνηση εμφανίζεται δέσμια του ΔΝΤ και η αντιπολίτευση αδυνατεί να παίξει το ρόλο της προτείνοντας εναλλακτικές ή συντηρώντας οράματα για ένα καλύτερο αύριο.

Με τον τρόπο αυτό μεγαλώνει το «κενό», η απειλή και ο φόβος που βιώνει ολόκληρη η κοινωνία βαδίζοντας στην αβεβαιότητα. Η ζωή, ωστόσο, απεχθάνεται το κενό, το οποίο καλύπτεται απ αυτούς που έχουν ατζέντα και σχέδιο για την επιβάλουν.

Οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας οφείλουν να αντιληφθούν αυτήν την επικίνδυνη κατάσταση, να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να μην επιτρέψουν την υποκατάστασή τους. Ούτε από «μασκοφόρους επαναστάτες» ούτε από μεσίες τύπου Μπερλουσκόνι, ούτε από τη «σιδηρά πυγμή» που μπορεί να επιβάλει το σύστημα στην κοινωνία για το... καλό της.

Το πτώμα του ιδιοκτήτη συνεργείου αυτοκινήτων βρέθηκε πριν από λίγο στο ισόγειο της πολυκατοικίας που ανατινάχθηκε τα ξημερώματα στο Ηράκλειο Κρήτης. Μία ένοικος είναι νεκρή και 12 ένοικοι έχουν μεταφερθεί στο νοσοκομείο με αναπνευστικά προβλήματα από την πυρκαγιά που ακολούθησε ισχυρή έκρηξη στο υπόγειο. Εικάζεται ότι ο ιδιοκτήτης του συνεργείου ανατίναξε την έκθεση και αυτοκτόνησε λόγω χρεών.
Η τραγωδία εκτυλίχθηκε τα ξημερώματα στο Ηράκλειο όταν μία ισχυρή έκρηξη στο ισόγειο πολυκατοικίας, όπου στεγάζεται συνεργείο και έκθεση αυτοκινήτων, προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές σε ένα οικοδομικό τετράγωνο και πυρκαγιά.

Από τους καπνούς προκλήθηκε ασφυξία στην πολυκατοικία και η πυροσβεστική αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει γερανοφόρο και κλίμακες για να εκκενώσει την πολυκατοικία από τους ενοίκους.

Συνολικά 12 από αυτούς είχαν υποστεί οξύ αναπνευστικό πρόβλημα.

Μεταξύ τους και μία ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Ηρακλείου και θεωρείται κλινικά νεκρή.

Λίγο πριν από τις 12 η πυροσβεστική μπήκε στο ισόγειο της πολυκατοικίας και εντόπισε το πτώμα του ιδιοκτήτη της επιχείρησης. Οι πρώτες εκτιμήσεις από την πυροσβεστική και την αστυνομία αναφέρουν ότι πιθανότερο είναι πως ο επιχειρηματίας, που αντιμετώπιζε δυσβάστακτα χρέη, ανατίναξε ο ίδιος το κατάστημά του και έθεσε τέλος στη ζωή του.

Οι πυροτεχνουργοί της αστυνομίας, λόγω υψηλής θερμοκρασίας δεν έχουν αποκτήσει ακόμη πλήρη πρόσβαση στο χώρο όπου σημειώθηκε η έκρηξη, ώστε να αποκτήσουν μία ενδελεχή εικόνα για το πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα.

«Σκεφθείτε, η Πρωθυπουργός δίνει την εντολή επίθεσης και αυτή δεν εκτελείται. Αν και δοκίμασε τα πάντα, εντούτοις τα ελληνικά πλοία στα Ίμια δεν τα βυθίζουν». Έτσι ξεκινά το άρθρο του Akif Beki στην τουρκική εφημερίδα Radikal της περασμένης Πέμπτης. Δεκατέσσερα χρόνια μετά το περιβόητο περιστατικό στις ελληνικές βραχονησίδες, ο πλέον στενός σύμβουλος της Τσιλέρ ομολογεί την πραγματικότητα αυτή.

«Η διαταγή ‘κτυπήστε’ παραμελήθηκε, την Πρωθυπουργό την κορόιδεψαν, την υπερκέρασαν. Ποιος και πώς την υπερκέρασε;… Ουδείς βγάζει άχνα. Η βαθιά σιωπή συνεχίζεται. Σκεφθείτε ότι οι πολεμικοί στόλοι των δύο χωρών έρχονται μύτη με μύτη. Για δύο ακατοίκητες βραχονησίδες οι δύο αντιμαχόμενοι γείτονες ετοιμάζονται να πάνε σε πόλεμο. Η Τουρκία και η Ελλάδα γυρίζουν από τα πρόθυρα ενός πολέμου. Δεν έχει πέσει ούτε μια σφαίρα.

Όμως, κάποιοι, κάτω από την ηχώ της κατάκτησης των βραχονησίδων, γίνονται ήρωες. Γεμίζουν τις τσέπες τους με τα εφόδια των γλυκαντικών ουσιών και αναφέρεται ότι με τις λαστιχένιες λέμβους έχουν αποβιβασθεί στις βραχονησίδες. Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι οι καταδρομείς τη βενζίνη για τις λέμβους την πλήρωσαν από την τσέπη τους.

Τα κενά μεταξύ μύθου και πραγματικότητας συμπληρώνονται, μετά από χρόνια. Οι σκοτεινές σελίδες φωτίζονται. Ο μύθος της Θαλάσσιας Ναυμαχίας των Ιμίων μετατράπηκε σε ένα σκάνδαλο. Η τότε πρωθυπουργός Τσιλέρ είπε: «Ο στρατός θα φύγει και η σημαία θα κατέβει». Όμως, ο σύμβουλος της Τσιλέρ, Hüseyin Κocabıyık, μας εξήγησε ένα μέρος του παραμυθιού αυτού που είχε μείνει κρυφό.

Χάρη σε αυτόν πληροφορηθήκαμε τις λεπτομέρειες του πολέμου νεύρων που διεξήχθη μεταξύ της Πρωθυπουργού και του Γενικού Επιτελάρχη. Η Τσιλέρ έδωσε τη διαταγή “βουλιάξτε αυτά τα πλοία”. Ο Διοικητής των Ναυτικών Δυνάμεων Güven Erkaya αντιστάθηκε λέγοντας: «Η γυναίκα αυτή έχει παραφρονήσει, θα μας οδηγήσει σε πόλεμο».

Η μυστική αντίσταση έλαβε τέλος με μια διπλωματική φόρμουλα. Οι καταδρομείς των SAT, μέσα στο βαθύ σκοτάδι, παρεισέφρησαν στη διπλανή βραχονησίδα και έστησαν την τουρκική σημαία. Οι Έλληνες στρατιώτες, οι οποίοι βρίσκονταν στη διπλανή βραχονησίδα, έκαναν πως δεν τους είδαν.

Οι στρατιωτικοί και οι διπλωμάτες των δυο πλευρών πραγματοποίησαν ένα στημένο καβγά. Όταν ξημέρωσε, οι Έλληνες στρατιώτες από τα Ίμια και οι δικοί μας από τη διπλανή βραχονησίδα μάζεψαν τα πράγματά τους και αναχώρησαν. Η κατάσταση εξισορροπήθηκε και οι βραχονησίδες εγκαταλείφθηκαν σχεδόν στο ίδιο χρονικό διάστημα. Σαν να ήταν ένα μεγάλο αστείο.

Πριν από δύο ημέρες, είχα γράψει όλες τις λεπτομέρειες από έναν αυτόπτη μάρτυρα. Ο πρώην πηδαλιούχος της Hürriyet, Ertuğrul Özkök, είπε στους ρεπόρτερ του: «Ο πρώτος στόχος σας είναι οι βραχονησίδες των Ιμίων». Στην πραγματικότητα, αντί μιας Θαλάσσιας Ναυμαχίας, διεξήχθη ένας πόλεμος των ΜΜΕ για τα Ίμια… Η νίκη εορτάζεται ακόμη και σήμερα. Όμως, μέσα στον αναβρασμό η Πρωθυπουργός Τσιλέρ υπερκεράσθηκε. Η διαταγή για κτύπημα των ελληνικών πλοίων δεν εκτελέσθηκε. Ποιος; Γιατί; Και πώς υπερκεράστηκε;

Έχουμε μάθει τα πάντα, έχει μείνει μόνο το μυστικό αυτό. Είμαι πολύ περίεργος: Το Γενικό Επιτελείο θα μας ανακοινώσει το δικό του παραμύθι; Η Τσιλέρ θα βγει να μας μιλήσει για το θέμα αυτό; Ο τότε ΥΠΕΞ Μπαϋκάλ θα μας πει μερικές κουβέντες; Οι διπλωμάτες μας, οι οποίοι αγωνίστηκαν για μια μη πολεμική λύση, θα πουν την αλήθεια στην κοινή γνώμη; Τι ακριβώς συνέβη τις ημέρες εκείνες; Ζητώ την αλήθεια και μόνο την αλήθεια…» καταλήγει το άρθρο στην τουρκική εφημερίδα.

Η ανάμειξη οργανικών ουσιών, όπως ιδρώτα και ούρα, με τις απολυμαντικές χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για τον καθαρισμό της πισίνας, μπορεί να προκαλέσει γενετικές βλάβες στα κύτταρα των ανθρώπων, οι οποίες, μεταξύ άλλων, συνδέονται με κινδύνους όπως το άσθμα και ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης.
Σύμφωνα με μία νέα έρευνα, υπό τον καθηγητή γενετικής Μάικλ Πλέβα του πανεπιστημίου του Ιλινόις, όλες οι πηγές νερού περιέχουν οργανική ύλη από σαπισμένα φύλλα, μικρόβια και άλλες νεκρές μορφές ζωής, όμως στις πισίνες το νερό επίσης περιέχει υπολείμματα από ιδρώτα, δέρμα, τρίχες, ούρα (ένας στους πέντε ανθρώπους έχει παραδεχτεί ότι ουρεί μέσα στην πισίνα…), καθώς και χημικά προϊόντα, όπως καλλυντικές και αντηλιακές κρέμες.

Αυτά τα προϊόντα είναι συχνά πλούσια σε άζωτο και όταν αναμιγνύονται με τις απολυμαντικές ουσίες για τον καθαρισμό του νερού της πισίνας, υφίστανται χημική τροποποίηση και μετατρέπονται σε πιο τοξικές ουσίες.

Η συχνή έκθεση ενός ανθρώπου σε τέτοια υποπροϊόντα των απολυμαντικών ουσιών μπορεί να οδηγήσει σε γενετική μετάλλαξη γονιδίων, σε προβλήματα κατά τη γέννηση ενός παιδιού, σε επιτάχυνση της διαδικασίας γήρανσης, σε αναπνευστικές δυσκολίες (άσθμα), ακόμα και σε πρόκληση καρκίνου, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Οι Αμερικανοί επιστήμονες συνέλλεξαν δείγματα νερού από δημόσιες πισίνες και από τη βρύση και αφού τα συνέκριναν, τα ανέλυσαν, για να δουν κατά πόσο τα υποπροϊόντα των χημικών απολυμαντικών ουσιών μπορούσαν να προκαλέσουν γενετικές μεταλλάξεις.

Χρησιμοποιώντας μια ευαίσθητη γονιδιο-τοξική ανάλυση, που εφαρμόζεται στα κύτταρα, μπόρεσαν να ανιχνεύσουν τις βλάβες του DNA στο επίπεδο του πυρήνα κάθε κυττάρου. Οι αναλύσεις έδειξαν ότι όλα τα δείγματα νερού από πισίνες που περιείχαν απολυμαντικές-καθαριστικές ουσίες, περιείχαν περισσότερες βλάβες DNA σε σχέση με το απλό νερό βρύσης από το δίκτυο ύδρευσης.

Οι ερευνητές δεν συνιστούν οι άνθρωποι να μην πηγαίνουν στις πισίνες, αλλά συστήνουν σε κάθε διαχειριστή και καθαριστή πισίνας να κάνει καλύτερη επιλογή απολυμαντικών ουσιών και να περιορίσει τις χημικές ουσίες (ειδικά τις βρωμιωμένες) που χρησιμοποιεί για καθαρισμό.

Όπως αναφέρουν, η καλύτερη μέθοδος για τον καθαρισμό της πισίνας φαίνεται να είναι η συνδυασμένη χρήση υπεριώδους ακτινοβολίας και χλωρίνης.

Παράλληλα, η οργανική ύλη πρέπει να απομακρύνεται με τη συχνή ανακύκλωση του νερού της πισίνας, ενώ οι κολυμβητές πρέπει απαραιτήτως να κάνουν ντους πριν μπουν στην πισίνα, ώστε να μειώσουν την ποσότητα οργανικής ύλης που θα μεταφέρουν στα νερά της.

Και φυσικά, όπως υπογραμμίζουν οι επιστήμονες, απαγορεύεται αυστηρά η ούρηση μέσα στην πισίνα!

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Environmental Science and Technology" (Περιβαλλοντική Επιστήμη και Τεχνολογία) της Αμερικανικής Χημικής Εταιρίας, σύμφωνα με το Live Science.

Σε αποφάσεις που χαρακτηρίστηκαν ιστορικής σημασίας κατέληξε η σημερινή κοινή συνεδρίαση των Διοικητικών Συμβουλίων των Κληροδοτημάτων Σταθακόπουλου και Καρανικολού που συνεκλήθη υπό την προεδρία του Δημάρχου Πατρέων Ανδρέα Φούρα και ολοκληρώθηκε αργά το απόγευμα.

Μετά από περίπου 80 χρόνια τα δύο κληροδοτήματα μπαίνουν στην οδό της αξιοποίησης προς όφελος των Ατόμων με Αναπηρία και με την δρομολόγηση σύγχρονων δομών που, όπως αποφασίστηκε, θα ενταχθούν για χρηματοδότηση στο ΕΣΠΑ.

Για το Κληροδότημα Σταθακόπουλου – βρίσκεται απέναντι από το Νοσοκομείο «Άγιος Ανδρέας», επί της οδού Καλαβρύτων- αποφασίστηκε να δρομολογηθούν δύο σύγχρονες δομές για τα άτομα με πολλαπλές αναπηρίες (δομές ημέρας- διημέρευσης, ημιαυτόνομης διαβίωσης, κοινωνικής επανένταξης) και για τα άτομα με νοητική υστέρηση.

Για το Κληροδότημα Καρανικολού – στα Κρύα Ιτεών- αποφασίστηκε να δημιουργηθούν επίσης δύο δομές, για τα άτομα με αυτισμό και για τα άτομα με νοσήματα ψυχικής υγείας.

Και οι τέσσερις δράσεις θα ενταχθούν για χρηματοδότηση στο ΕΣΠΑ. «Από το 1934 λιμνάζουν οι διαθήκες των δωρητών», είπε ο Δήμαρχος Ανδρέας Φούρας, προσθέτοντας ότι «είναι ιστορικής σημασίας οι αποφάσεις που ελήφθησαν καθώς όχι μόνο αξιοποιούνται τα Κληροδοτήματα αλλά, το κυριότερο, δημιουργούνται στην Πάτρα σύγχρονες δομές υποστήριξης και επανένταξης των Ατόμων με Αναπηρία».

Επίσης, ο Δήμαρχος εξέφρασε την ικανοποίηση του για την συμβολή της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος και του εκπροσώπου της κ. Μίχου στην δρομολόγηση των τεσσάρων παρεμβάσεων και την οργάνωση της προετοιμασίας για την ένταξη τους στο ΕΣΠΑ.

Στη συνεδρίαση μετείχαν, επίσης, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Οργανισμού Υγείας και Πρόνοιας του Δήμου Πατρέων και Γενικός Γραμματέας της ΕΣΑΜΕΑ Αντώνης Χαροκόπος, ο κ. Θωμάς Γκορίλας, Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Φίλων των Ατόμων με Αυτισμό και μέλος του Γενικού Συμβουλίου ΕΣΑΜΕΑ, η κ. Μάρθα Χριστοπούλου, Πρόεδρος του Συλλόγου «Μαχητές», η κ. Αγγέλα Τριανταφύλλου, Πρόεδρος του Συλλόγου Οικογενειών Ψυχικής Υγείας και μέλος Γενικού Συμβουλίου ΕΣΑΜΕΑ.

Ο υπουργός Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού της Ινδίας, Kapil Sibal, ανακοίνωσε αυτή τη βδομάδα ένα νέο φορητό υπολογιστή, ο οποίος βασίζεται στην ιδέα του one laptop per child (OLPC) και προορίζεται να καλύψει τις ανάγκες μαθητών και φοιτητών. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργού, το νέο laptop είναι ένας πλήρης υπολογιστής με κόστος που δεν ξεπερνά τα 30 ευρώ.



Το ινδικό laptop περιλαμβάνει μεταξύ άλλων οθόνη αφής και είναι εξοπλισμένο με λειτουργικό σύστημα Linux. Δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστές οι λεπτομέρειες για τις τεχνικές του προδιαγραφές, ωστόσο η τιμή του δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για τεχνολογίες αιχμής. Μάλιστα, η ινδική κυβέρνηση θέλει να ρίξει ακόμα περισσότερο την τιμή του με τον καιρό και να στοιχίζει κάτω από 10 δολάρια!



Το νέο laptop θα αρχίσει να διατίθεται σε πανεπιστήμια της Ινδίας από το 2011. Η χώρα των 1,2 δισ. κατοίκων κάνει μεγάλες προσπάθειες να μειώσει τα ποσοστά αναλφαβητισμού και οι αξιωματούχοι της υποστηρίζουν ότι το ποσοστό έχει πέσει στο 36%, ωστόσο μελέτες αποκαλύπτουν ότι οι περισσότεροι μαθητές δυσκολεύονται ακόμα και να γράψουν το όνομά τους.

Τον ελαφρύ τραυματισμό ενός αστυνομικού και μίας γυναίκας είχε ως αποτέλεσμα η επεισοδιακή καταδίωξη ενός Ρουμάνου κακοποιού χθες το απόγευμα στο κέντρο της Πάτρας.
Ο δράστης που φέρεται πως συμμετείχε σε ληστείες, στον Νομό Ηλείας και σε άλλες περιοχές, παρακολουθούνταν από χθες το πρωί από αστυνομικό της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ηλείας.Στην Πάτρα όμως και συγκεκριμένα στην περιοχή της Αγίας φαίνεται πως ο αστυνομικός που φορούσε πολιτικά έγινε αντιληπτός από τον δράστη ο οποίος άρχισε να πυροβολεί τον αστυνομικό. Αμέσως ειδοποιήθηκε και η τοπική ελληνική αστυνομία οι άνδρες της οποίας έφθασαν αμέσως στο σημείο και καταδίωξαν τον Ρουμάνο, ο οποίος πυροβολούσε συνεχώς.
Αμέσως ισχυρή αστυνομική δύναμη έφθασε στο σημείο και ξεκίνησε η καταδίωξη και τελικά από τα πυρά τραυματίστηκε ευτυχώς ελαφρά ένας αστυνομικός ο οποίος μεταφέρθηκε αμέσως στο νοσοκομείο του Ρίου, αλλά και μία γυναίκα που έτυχε να περνά εκείνη τη στιγμή από το σημείο και υπέστη ελαφρύ τραυματισμό από θραύσματα μίας σφαίρας.
Μάλιστα για να διαφύγει τη σύλληψη ο δράστης μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο ενός άνδρα που οδηγούσε αμέριμνα και απειλώντας τον με το όπλο που κρατούσε τον ανάγκασε να τον μεταφέρει στην περιοχή της Αγίας Σοφίας όπου όπως αποδείχθηκε βρισκόταν το διαμέρισμα όπου χρησιμοποιούσε ως κρησφύγετο.
Η περιοχή της Αγίας Σοφίας αποκλείστηκε από ισχυρή αστυνομική δύναμη και η κυκλοφορία διεκόπη για την ασφάλεια των διερχόμενων οδηγών. Για την σύλληψη του Ρουμάνου κακοποιού κλήθηκαν άνδρες της ΕΚΑΜ από την Αθήνα ενώ επιστρατεύτηκε εκτός από την αστυνομία και η πυροσβεστική. Ο Ρουμάνος βρισκόταν ταμπουρωμένος για περίπου 8 ώρες έως ότου τον συλλάβουν οι αστυνομικοί.

Η επιχείρηση
Αρχικά εκκενώθηκε η περιοχή γύρω από την πολυκατοικία στην οποία είχε κρυφτεί ο κακοποιός ενώ λίγο μετά τις 9 δόθηκε εντολή στη ΔΕΗ να κόψει τη παροχή του ρεύματος προκειμένου ο δράστης να παραμείνει στο σκοτάδι. Οι αστυνομικοί επιστράτευσαν τότε τον γερανό της πυροσβεστικής για να φωτίσει με τους προβολείς έξω από την πολυκατοικία.
Καθ΄ όλη τη διάρκεια της επιχείρησης ο Ρουμάνος προσπαθούσε μα βρει τρόπο να ξεφύγει πηγαίνοντας μία στον φωταγωγό της Πολυκατοικίας και ανεβαίνοντας στην ταράτσα. Ο φόβος των αστυνομικών ήταν πως δεν γνώριζαν τι ακριβώς οπλισμό έχει ο Ρουμάνος ενώ γνώριζαν πως δεν διστάζει να ανοίξει πυρ.
Μία λάθος κίνηση περίμεναν οι αστυνομικοί και έτσι έγινε λίγο μετά τις 2 τα ξημερώματα όπου ο κακοποιός προσπάθησε να εισέλθει από το μπαλκόνι του διαμερίσματος σε διπλανή πολυκατοικία. Εκεί οι αστυνομικοί είχαν φροντίσει να περικυκλώσουν όλα τα διαμερίσματα στις παρακείμενες πολυκατοικίες και συνέλαβαν τον Ρουμάνο. Καθ’ όλη τη διάρκεια της επιχείρησης οι κάτοικοι της περιοχής παρακολουθούσαν με κομμένη την ανάσα φοβούμενη για την εξέλιξη. Τελικά όλοι επέστρεψαν στα σπίτια τους μετά από την σύλληψη του Ρουμάνου.

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Στο Μισθοδικείο (το ειδικό δικαστήριο με συμμετοχή και πανεπιστημιακών που επιλύει τις μισθολογικές διαφορές των δικαστών με το Δημόσιο) κρίνεται, σε πρώτη φάση, η συνταγματικότητα και η νομιμότητα των δραστικών περικοπών τις οποίες επέβαλε η κυβέρνηση στους μισθούς και στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων και φυσικά των δικαστών.

Διοικητικός εφέτης κατέθεσε την πρώτη προσφυγή κατά των μέτρων Παπακωνσταντίνου, ζητώντας να ακυρωθεί ολόκληρο το πακέτο ως αντίθετο με το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων(ΕΣΔΑ). Είναι χαρακτηριστικό ότι στην προσφυγή του ο δικαστής επιτίθεται συλλήβδην κατά των επιλογών όλων των κυβερνήσεων, επιρρίπτοντας στο πολιτικό σύστημα την ευθύνη για αναποτελεσματική διαχείριση των δημοσίων οικονομικών, αλόγιστες προμήθειες και πελατειακή συμπεριφορά.
Συγκεκριμένα υποστηρίζει ότι «το χρέος και τα ελλείμματα συσσωρεύθηκαν εξαιτίας των μακροχρόνιων παραβιάσεων των στοιχειωδών κανόνων ορθολογικής δημοσιονομικής διαχείρισης, προς εξυπηρέτηση συνειδητών πολιτικών επιλογών των οργάνων της εκτελεστικής εξουσίας, όπως οι αλόγιστοι ψηφοθηρικοί διορισμοί και οι ανεξέλεγκτες μισθολογικές και συνταξιοδοτικές παροχές στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, καθώς και οι αδιαφανείς διογκώσεις των δαπανών των δημοσίων έργων και των εξοπλισμών στα πλαίσια της παθογένειας του πολιτικού συστήματος».
Ο εφέτης τα αναφέρει αυτά για να αποδείξει πως οι περικοπές που έγιναν οφείλονται στη δημοσιονομική και δανειακή αφερεγγυότητα και δεν έχουν ως βάση το δημόσιο συμφέρον, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν οι περικοπές δεν έχουν καταληκτική προθεσμία και δεν προβλέπεται μείωσή τους σε περίπτωση βελτίωσης της δημοσιονομικής κατάστασης.
Με την αγωγή αυτή ξεκινά η δικαστική αψιμαχία μεταξύ δικαστών και κυβέρνησης, μετά την κορύφωση της αντιδικίας την περασμένη εβδομάδα για το Ασφαλιστικό και την υπαγωγή όλων των νέων δικαστών από 1-1-2011 στο ΙΚΑ. Τυχόν απόφαση του Μισθοδικείου θετική για τους δικαστές, είναι δυνατόν να ανατρέψει ολόκληρη την οικονομική πολιτική της αυστηρής λιτότητας προκαλώντας απρόσμενους «πονοκεφάλους» στην κυβέρνηση. Παρόμοιες προσφυγές αναμένεται να καταθέσουν και οι δημόσιοι υπάλληλοι στα διοικητικά δικαστήρια και το ΣτΕ, όπως ήδη έχει εξαγγείλει η ΑΔΕΔΥ.

Σύμφωνα με την ΕΣΔΑ, η απόσβεση του περιουσιακού δικαιώματος του μισθού δημοσίου υπαλλήλου ή λειτουργού επιτρέπεται μόνο για δημόσια ωφέλεια, η έννοια της οποίας όμως δεν εξαντλείται στο δημοσιονομικό όφελος. Υπάρχουν μάλιστα και παλαιότερες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που προστάτευσαν σε ανάλογες περιπτώσεις τα οικονομικά συμφέροντα και δικαιώματα εργαζομένων. *

Το Τμήμα Εγκλημάτων Κατά Ζωής της Ασφάλειας Αττικής έχει αναλάβει τις έρευνες για την εν ψυχρώ δολοφονία, στην Ηλιούπολη στις 5:26 σήμερα το πρωί από άγνωστους εκτελεστές, του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια γενικού διευθυντή του ραδιοφωνικού σταθμού «Θέμα 989». Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες άγνωστος ή άγνωστοι χρησιμοποίησαν τέχνασμα προκειμένου να κάνουν το θύμα να βγει από το σπίτι του, στη Δαιδάλου 21 στην Ηλιούπολη.
Οι δράστες χτύπησαν το κουδούνι της πολυκατοικίας του και παραπλάνησαν το θύμα να κατέβει με το πρόσχημα ότι κάποιος τού κλέβει το αυτοκίνητο. Όταν ο Γκιόλιας κατέβηκε από το σπίτι του, τον πυροβόλησαν πολλές φορές . Από το σημείο συλλέχθηκαν 20 κάλυκες από πυροβόλο όπλο.
Εκτιμάται ότι δράστες είναι τρία άτομα που διέφυγαν με ΙΧ αυτοκίνητο.
Σύμφωνα με μία μαρτυρία που εξετάζουν οι αστυνομικοί, οι δράστες φορούσαν στολές πιθανόν Σεκιούριτι ή Δημοτικής Αστυνομίας και ήταν τουλάχιστον τρεις.
Σημειώνεται ότι γύρω στις 7 το πρωί και σε σχετικά μικρή απόσταση από τον τόπο της δολοφονίας, βρέθηκε καμένο ένα ΙΧ αυτοκίνητο, το οποίο εξετάζεται αν ήταν των δραστών.
Το αυτοκίνητο αυτό εκλάπη από τον Αλιμο,το περασμένο Σάββατο 17/7/2010 και είχε δηλωθεί η κλοπή από τον ιδιοκτήτη του στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής
Η περιοχή έχει αποκλειστεί, ενώ έχουν συλλεχθεί οι κάλυκες από το σημείο της επίθεσης και έχουν σταλεί για εργασιακές εξετάσεις.
Ο Σωκράτης Γκιόλιας, ήταν παντρεμένος και πατέρας και είχε ένα παιδί δύο ετών. Το τελευταίο διάστημα εργαζόταν ως διευθυντής στο ραδιοφωνικό σταθμό "Θέμα 989" και φέρονταν ως ένας από τους διαχειριστές του blog troktiko, γεγονός πάντως που το ίδιο το blog αρνείται, ενώ υπήρξε και για χρόνια στενός συνεργάτης του δημοσιογράφου Μάκη Τριανταφυλλόπουλου.

Π. Σόμπολος: Πλήγμα στη μάχιμη δημοσιογραφία

"Πρόκειται για ένα πλήγμα στην ελευθεροτυπία και τη μάχιμη δημοσιογραφία" δήλωσε σήμερα το πρωί μιλώντας στην τηλεόραση του Σκάι ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Πάνος Σόμπολος, με αφορμή τη δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια.
Ο κ. Σόμπολος καταδίκασε τη σημερινή επίθεση και ζήτησε από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να καταβληθούν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για τη διαλεύκανση της υπόθεσης και τη σύλληψη των δραστών.

Γ. Μαρακάκης: Ο εισαγγελέας θα βρει μπροστά του ποιοι κρύβονται πίσω από το χτύπημα

Την πεποίθησή του ότι η εισαγγελική έρευνα "θα βρεθεί μπροστά" στους ενόχους της δολοφονίας του Σωκράτη Γκιόλια, εξέφρασε ο δικηγόρος του Γ. Μαρακάκης.
Όπως είπε, ο δημοσιογράφος δεχόταν απειλές από διάφορες πλευρές εδώ και 15 χρόνια και "είναι πολύ πιθανό να έχει φυλάξει πολύ καλά, στοιχεία που τουλάχιστον θα δώσουν τις σωστές οδηγίες" σε αυτούς που θα ερευνήσουν την υπόθεση δολοφονίας του.

Πρόσθετους μπελάδες αλλά και ευρύτερες ανησυχίες στην ήδη καθισμένη ελληνική τουριστική αγορά και «μαύρες τρύπες» στις κρατήσεις μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων της Κέρκυρας, της Κρήτης, της Ρόδου και της Κω δημιουργεί η αιφνιδιαστική πτώχευση της βρετανικής ταξιδιωτικής εταιρείας Goldtrail.
Το νέο τουριστικό «κανόνι» ανακοινώθηκε το βράδυ της Παρασκευής από τη βρετανική υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας, αφήνοντας «αμανάτι» περίπου 4.000 Βρετανούς τουρίστες στην Ελλάδα και άλλους 12.000 σε μονάδες της Τουρκίας.
Πρόκειται για μια σχετικά μικρού μεγέθους ταξιδιωτική εταιρεία με έδρα το Σάρεϊ της Αγγλίας και τουρκικών, κατά πληροφορίες, συμφερόντων, που εξειδικευόταν σε πακέτα ολιγοήμερων διακοπών για Βρετανούς τουρίστες στα παράλια της Τουρκίας και σε ελληνικά νησιά.
Σε αντίθεση, πάντως, με αρκετούς Τούρκους ξενοδόχους που -όπως μεταδίδουν τα ξένα πρακτορεία- έσπευσαν να «εκπαραθυρώσουν» τους Βρετανούς πελάτες της συγκεκριμένης εταιρείας, αμέσως μόλις ανακοινώθηκε το κλείσιμό της για λόγους οικονομικής αδυναμίας, τα πράγματα δείχνουν να εξελίσσονται πολύ πιο ομαλά στην Ελλάδα, όπου δραστηριοποιήθηκε από την πρώτη στιγμή το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και, με παρέμβαση τόσο του υπουργού Παύλου Γερουλάνου όσο και του υφυπουργού Γιώργου Νικητιάδη, ενεργοποιήθηκαν οι κατά τόπους διευθυντές του ΕΟΤ.

Επιστρέφουν με τη «Viking»
Ετσι, οι 4.000 επισκέπτες που είχαν καταφτάσει στην Ελλάδα για διακοπές μέσω της εταιρείας Goldtrail - εντοπίστηκαν συνολικά 1.200 Βρετανοί στην Κέρκυρα, 1.100 στην Κρήτη, 1.200 σε Ρόδο - Κω και άλλοι 300 σε Καλαμάτα και Σκιάθο- έχουν αρχίσει ήδη να αποχωρούν συντεταγμένα και να επιστρέφουν στη Βρετανία με τη φροντίδα της αεροπορικής εταιρείας «Viking». Η εντολή του κ. Γερουλάνου είναι να τύχουν κάθε διευκόλυνσης οι ξένοι τουρίστες για όσο διάστημα παραμείνουν στην Ελλάδα.
Να σημειωθεί ότι τα έξοδα επιστροφής των τουριστών-πελατών της συγκεκριμένης εταιρείας που προχώρησε σε πτώχευση καλύπτει μεν η Ασφαλιστική Εταιρεία ATOL, δίχως ωστόσο να καλύπτει και τις όποιες επιβαρύνσεις ή ανεκπλήρωτες υποχρεώσεις προκύπτουν για τους Ελληνες ξενοδόχους.
Αισιόδοξος ότι «δεν θα υπάρξει κανένα σοβαρό πρόβλημα για τους ξενοδόχους που συνεργάζονταν με την Goldtrail, αφού θα μπορέσουν να καλύψουν τα κενά τους από τις κρατήσεις της τελευταίας στιγμής που όπως φαίνεται εξελίσσονται ικανοποιητικά», δήλωσε στην «Ε» ο υφυπουργός Γ. Νικητιάδης.
Παράγοντες όμως της τουριστικής αγοράς σημείωναν με έμφαση ότι ακόμη εξακολουθούν να παραμένουν «φεσωμένοι» πολλοί ξενοδόχοι σε Κρήτη, Κέρκυρα και Κεφαλονιά από το άλλο ηχηρό «κανόνι» που είχε ρίξει το 2008 η βρετανική εταιρεία XL Leisure Group, που αποτελούσε μετεξέλιξη της εταιρείας Cosmar του Κύπριου επιχειρηματία και «σπεσιαλίστα» των αεροπορικών μεταφορών Κώστα Μάρκου, που έστελνε στην Ελλάδα πάνω από 250.000 Βρετανούς τουρίστες κάθε χρόνο. Οπως λένε χαρακτηριστικά οι ίδιοι παράγοντες, «όταν πτωχεύουν Εγγλέζοι, κλάψε τα λεφτά σου»...
Η οικονομική κρίση, πάντως, έχει βγάλει «νοκ άουτ» και εκτός ευρωπαϊκής αγοράς πολλούς βρετανικούς ταξιδιωτικούς οργανισμούς που, εξαιτίας της οικονομικής αδυναμίας τους, έγιναν αντικείμενο εξαγορών κυρίως από Γερμανούς επιχειρηματίες. *

Πυρκαγιά ξέσπασε λίγο πριν τις 12 το μεσημέρι στην περιοχή Πούντα Ζέζα στο Λαύριο και είναι σε εξέλιξη, με τους ισχυρούς ανέμους να δυσχεραίνουν το έργο της πυροσβεστικής, καθώς στην περιοχή πνέουν άνεμοι 7-8 μποφόρ.

Η φωτιά έφτασε στα πρώτα σπίτια του οικισμού Λιμάνι Πασα.

Στο σημείο έχουν σπεύσει 45 πυροσβέστες με 15 οχήματα και δύο πεζοπόρα τμήματα, ενώ στις προσπάθειες κατάσβεσης συμμετέχουν τέσσερα αεροσκάφη και δύο ελικόπτερα. Από όμορους δήμους έχουν σταλεί υδροφόρες.

Η περιοχή είναι κατοικημένη και πευκόφυτη. Για προληπτικούς λόγους εκκενώθηκαν παιδικές κατασκηνώσεις και κάμπινγκ. Η Νομαρχία Ανατολικής Αττικής έστειλε πέντε λεωφορεία για να διευκολυνθεί η εκκένωση.

Οι προσπάθειες των πυροσβεστών έχουν επικεντρωθεί στον περιορισμό της ώστε να μην απειληθούν σπίτια. Η φωτιά κρίνεται σοβαρή, ενώ ο δήμαρχος Λαυρίου Δημήτρης Λουκάς και οι κάτοικοι απευθύνουν έκκληση για να σταλούν περισσότερα αεροσκάφη.

Πυρκαγιές ξέσπασαν επίσης στην Εύβοια στο όρος Δίρφυ και σε χαράδρα στον Κάλαμο.

Με ταρατατζούμ, λογίδρια, ειδικά «αφιερώματα» και κάθε λογής φανφάρες, γιόρτασε η ανθρωπότητα, στις 12 Ιουνίου, την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας και οι απανταχού αρμόδιοι και συναρμόδιοι του πλανήτη έκρυψαν το κεφάλι στην άμμο, σαν τη στρουθοκάμηλο, για να μη δουν ότι:

- Σε 215 εκατομμύρια ανέρχονται τα εργαζόμενα ανήλικα παιδιά παγκοσμίως, 115 εκατομμύρια των οποίων εμπλέκονται στις πιο επικίνδυνες - χείριστες μορφές εργασίας, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO).

- Ένα στα έξι παιδιά του πλανήτη εργάζεται σε κάποιο περιβάλλον που βλάπτει είτε την ψυχική ή σωματική του υγεία είτε την ηθική του υπόσταση, ενώ ένα στα τρία παιδιά ζει σε χώρες οι οποίες δεν έχουν κυρώσει τις Διεθνείς Συμβάσεις για τις χείριστες μορφές παιδικής εργασίας και τα κατώτατα επιτρεπτά όρια ηλικίας εργασίας παιδιών.

- Τα 73 εκατομμύρια από τα εργαζόμενα παιδιά είναι κάτω των δέκα ετών και κάθε χρόνο τουλάχιστον 22.000 από αυτά χάνουν τη ζωή τους σε εργατικά δυστυχήματα.

- Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις πιο έγκυρες εκτιμήσεις, περισσότερα από 50.000 ανήλικα παιδιά εργάζονται σε μαγαζιά, βιοτεχνίες, εργοστάσια, αγροκτήματα, ενώ κάθε χρόνο περίπου 10.000 παιδιά εγκαταλείπουν την υποχρεωτική εκπαίδευση, προκειμένου να πιάσουν δουλειά, απεμπολώντας έτσι κάθε δικαίωμα σε ένα μέλλον ίσων ευκαιριών.

Στην ομολογία ότι είχε συνομιλία στη ΓΑΔΑ με τον Επαμεινώνδα Κορκονέα το βράδυ της δολοφονίας του 16χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια, προχώρησε σήμερα ο Βασίλης Σαραλιώτης. Κατά την εξέτασή του από τον εισαγγελέα Χαράλαμπο Λακαφώση στη δίκη που συνεχίζεται στην Άμφισσα, ο Β. Σαραλιώτης ομολόγησε ότι ο ισχυρισμός του πως ο Επ. Κορκονέας πυροβόλησε στον αέρα για εκφοβισμό, προέκυψε μετά από αυτή τους τη συνομιλία.
Η απάντηση του Β. Σαραλιώτη προκάλεσε την αντίδραση της προέδρου, η οποία του επισήμανε: "Χθες είπατε ότι δεν είχατε μιλήσει καθόλου και ότι μετά στη ΓΑΔΑ σας κρατούσαν χωριστά. Σήμερα όμως μας λέτε πως αυτός σας ενημέρωσε;"

"Ε ναι, μιλήσαμε κάποια στιγμή στη ΓΑΔΑ" απάντησε ο Β. Σαραλιώτης.

Σε εκείνο το σημείο, ο Β. Σαραλιώτης δέχθηκε ερώτηση - επίπληξη από ένορκο, που ανέφερε: "Έχετε αναρωτηθεί κύριε γιατί σας λένε ζευγάρι; Δεν ήταν αυτός ένας πολύ επιβαρυντικός παράγοντας για το τραγικό αποτέλεσμα που είχε η βάρδιά σας;"

Ο Β. Σαραλιώτης δεν απάντησε.

Στη συνέχεια, τον Β. Σαραλιώτη θα εξετάσει η πολιτική αγωγή.

Σοκ προκαλεί στην ελληνική κοινωνία, η είδηση ότι μια 52χρονη γυναίκα στην Ήπειρο, που αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα προσπάθησε ήθελε να επιχειρήσει να βγάλει κα΄ποια χρήματα πουλώντας το νεφρό της...
Η απεγνωσμένη 52χρονη γυναίκα τηλεφώνησε στην τοπική εφημερίδα «Πρωινός Λόγος» προκειμένου να βάλει αγγελία για την πώληση του ενός νεφρού της, λέγοντας ότι πρέπει να βρει χρήματα για να μην μπουν τα δύο παιδιά της στη φυλακή για χρέη.

Η οικογένεια ζει σε χωριό του Νομού Ιωαννίνων. Πάντα αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Σαν αγρότες τα έβγαζαν δύσκολα πέρα. Ο κόμπος όμως έφθασε στο χτένι όταν έπεσε έξω η επιχείρηση που διατηρούσαν τα παιδιά της οικογένειας.

Είχαν δανειστεί εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ τα οποία σήμερα δεν μπορούν να αποπληρώσουν. «Πήρα αυτή την απόφαση μόνη μου, χωρίς να ενημερώσω τον άντρα μου και τα παιδιά μου,διότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος να ξεχρεώσουμε» λέει συγκλονίζοντας η 52χρονη.

"Σε απεργιακό αγώνα διαρκείας, ενάντια στις απολύσεις και την ανεργία , βρίσκονται οι 580 εργάτες του εργοστασίου Ξυλείας Σέλμαν στην Χαλκίδα. Μια από τις λίγες βιομηχανίες επεξεργασίας ξύλου στην Ελλάδα οδεύει προς συρρίκνωση της παραγωγικής της δραστηριότητας και σε μαζικές απολύσεις. 22 εργαζόμενοι απολύθηκαν, 300 άλλοι βλέπουν μπροστά τους το φάσμα της απόλυσης, ενώ άγνωστο είναι το μέλλον της επιχείρησης. Το πρόβλημα γιγαντώνεται καθώς όλη η βιομηχανική ζώνη της Χαλκίδας κινδυνεύει με κατάρρευση και όλος ο νομός της Εύβοιας απειλείται με ολοκληρωτική οικονομική καταστροφή.
Από τις 12 Ιούνη που εξελίσσεται η απεργία έχει συσταθεί απεργιακή επιτροπή του Σωματείου με την οποία οι εργαζόμενοι οργανώνουν τον αγώνα τους απευθυνόμενοι στους εργαζόμενους και τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής με τους οποίους έχουν συμπτύξει ένα κοινό αγωνιστικό μέτωπο.
Η αιτία της απεργίας είναι η απόφαση της εργοδοσίας στις αρχές του Ιούνη να απολύσει 22 εργαζομένους. Η ανακοίνωση των απολύσεων ήρθε να επιβεβαιώσει τις έντονες ανησυχίες των εργατών που από τον περασμένο Γενάρη και μετά την εξαγορά της ελληνοελβετικής εταιρίας από τον Αδαμόπουλο, ιδιοκτήτη της Alfa Woods, ήταν εν αναμονή δραστικών απολύσεων, σύμφωνα με τις καπιταλιστικές ανάγκες για απόσβεση των ζημιών που δημιουργήθηκαν αμέσως μετά το ξέσπασμα της κρίσης. Όπως δήλωσε εργαζόμενος στο εργοστάσιο: " το Σέλμαν ήταν ελληνο-ελβετικής ιδιοκτησίας και αυτή τη στιγμή το έχει πάρει κάποιος Αδαμόπουλος, ένας άνθρωπος που αυτή την στιγμή δεν ξέρουμε ούτε τι επιχειρηματική δραστηριότητα έχει, ούτε τίποτα. Ήρθε στο εργοστάσιο που παλιά απασχολούσε 1200 εργαζομένους και αυτή τη στιγμή έχει περίπου 500 εργαζομένους και θέλει να απολύσεις γύρω στους 300, οπότε αυτό σηματοδοτεί ότι το εργοστάσιο αυτό δεν θέλει να είναι εργοστάσιο επεξεργασίας ξύλου αλλά να γίνει αποθηκευτικός χώρος ή να κάνει εισαγωγές ή άλλου τύπου μη παραγωγική εργασία. Αυτή είναι η εκτίμηση. Τώρα κάνει χρήση του 4% απολύοντας 22 εργαζόμενους με επιδίωξη να κάνει χρήση του νέου νομοθετικού πλαισίου της κυβέρνησης τον ερχόμενο μήνα και να απολύσει γύρω στα 300 άτομα".
Εξαρχής ο Αδαμόπουλος βρήκε τον κατάλληλο άνθρωπο για την προώθηση του σχεδίου μαζικών απολύσεων που είχε ανάγκη η αλλαγή του κύκλου εργασιών και του παραγωγικού προσανατολισμού της Σέλμαν. Ο άνθρωπος αυτός δεν ήταν άλλος από τον αντιπρόεδρο της εταιρίας Νίκο Φαρμάκη. Ο τελευταίος επί κυβέρνησης Σημίτη ήταν υφυπουργός υγείας και ένας από τους βασικούς συντάκτες όλων των αντι-ασφαλιστικών και αντεργατικών νομοθετημάτων της. [...] Όπως δήλωσε στη Νέα Προοπτική ο κ. Μιχάλης Ράπτης, πρόεδρος σωματείου Σέλμαν: "είναι άκαμπτη η εργοδοσία απέναντί μας, γιατί έχει πρωτομάστορα έναν πρώην υπουργό της κυβέρνησης Σημίτη, το Νίκο Φαρμάκη. Δεν θέλουνε να παράγουμε προϊόντα ξυλείας, αλλά κάτι άλλο που δε μας λένε. Ασφαλώς θα συνεχίσουμε τον αγώνα".
[...] Την Τετάρτη 23 Ιούνη σχεδόν όλοι οι εργάτες της Σέλμαν και εργάτες από τις υπόλοιπες εναπομένουσες βιομηχανίες του Νομού Ευβοίας συγκεντρώθηκαν στα διόδια Σχηματαρίου μετά από απόφαση του Εργατικού Κέντρου Ευβοίας, του σωματείου Σέλμαν και του σωματείου της "ΝΕΟΣΕΤ". Επί δυο ώρες κατέλαβαν το έμπροσθεν των διοδίων οδόστρωμα, εμποδίζοντας την διέλευση των αυτοκινήτων. Με απλωμένα τα πανώ τους παρέμειναν στον δρόμο φωνάζοντας συνθήματα εναντίον της ανεργίας και των απολύσεων, την εργοδοσίας και της κυβέρνησης.[...]

Το πρόσφατο περιστατικό της “μαφιόζικης” επίθεσης κατά υπαλλήλου της Πρόνοιας Αιτωλοακαρνανίας είναι η κορυφή του παγόβουνου και φυσικά το ζήτημα έχει πολύ βαθύτερα αίτια. Συγκεκριμένα τρία άτομα φέρονται να "γάζωσαν" με πυροβόλο όπλο το σπίτι της υπαλλήλου στο Αιτωλικό και ήδη η υπόθεση έχει πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης.

Για την ιστορία ν' αναφερθεί πως η επίθεση των τριών ενόπλων ήταν καθαρά προειδοποιητική “για να μάθει να κάνει τα σωστά”. Σύμφωνα με τα όσα ήδη αποκαλύπτουν οι εργαζόμενοι της Πρόνοιας "η κατάσταση τον τελευταίο ειδικά καιρό έχει ξεφύγει από τα όρια, με συνεχείς και επαναλαμβανόμενες απειλές κατά της ζωής των ίδιων και των οικογενειών τους".

Οι υπάλληλοι καλούνται καθημερινά να κάνουν τη δουλειά τους υπό συνθήκες "ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ" που προσπαθούν να επιβάλλουν οι “νταήδες” της περιοχής. Απόδειξη αυτού, είναι το περιστατικό βέβαια της ένοπλης επίθεσης που δέχθηκε η υπάλληλος, από ανθρώπους οι οποίοι δρούσαν για λογαριασμό τρίτων.

Τα λεφτά είναι πολλά κατά γενική ομολογία. Και ίσως εδώ, είναι χρήσιμη η αναφορά για του τι ακριβώς μιλάμε. Ο νομός Αιτωλ/νίας στο παρελθόν έχει χαρακτηρισθεί ως “ανάπηρος”. Και αυτό γιατί σήμερα καταβάλλει προνοιακά επιδόματα που έχουν νομότυπα πιστοποιητικά σε 5.000 δικαιούχους, ένα από τους μεγαλύτερους αριθμούς στην Ελλάδα (αν όχι ο μεγαλύτερος) συμπεριλαμβανομένου και του Λεκανοπεδίου Αττικής.

Το 80% των επιδομάτων (χωρίς αυτό να λέει τίποτε ειδικό) απευθύνονται σε αθίγγανους, ενώ το ποσό που μοιράζεται ανά δίμηνο ξεπερνά τα 3.000.000 ευρώ.Πριν από λίγους μήνες, το Υπουργείο Υγείας προφανώς βλέποντας με τη σειρά του τα νούμερα που “παίζονται” στην Αιτωλ/νία έδωσε εντολή αναθεώρησης συγκεκριμένων κατηγοριών επιδομάτων. Την κίνηση αυτή φυσικά και δεν είδαν με καλό μάτι κάποιοι, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει ένας κύκλος απειλών, είτε με τηλέφωνα είτε ακόμη και με προσωπική παρουσία.

Το “παίρνω την καραμπίνα και έρχομαι”, “θα σας βάλουμε φωτιά”, "θα σας εκτελέσουμε όλους” είναι στοιχεία της καθημερινότητας πλέον των υπαλλήλων, με αποκορύφωμα φυσικά την ένοπλη επίθεση. Και όλα αυτά, γιατί οι υπάλληλοι κάνουν απλά τη δουλειά τους. Εδώ φυσικά προκύπτει ένα ακόμη σοβαρότερο ερώτημα. Όλα αυτά έγιναν για την “αναθεώρηση”. Την προσκόμιση δηλαδή στην υπηρεσία εκ νέου πιστοποιητικών υγείας και όχι την διακοπή επιδομάτων.

Σε περίπτωση που το Υπουργείο ή όποιος άλλος φορέας κρίνει πως για οποιαδήποτε αιτία αναστείλει, περικόψει ή δεν καταβάλλει λόγο συγκυρίας τα προνοιακά επιδόματα, τότε οι υπάλληλοι κυριολεκτικά βρίσκονται στο έλεος του κάθε ενός διαταραγμένου που εκείνη τη στιγμή θα “αναγνωρίσει” τον “υπαίτιο” στο πρόσωπό τους.Όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ήδη έχει ζητηθεί η προστασία της Υπηρεσίας από την Εισαγγελική Αρχή και την Ελληνική Αστυνομία.

Όμως, εάν η ελληνική Πολιτεία θέλει να προστατέψει επί της ουσίας τους υπαλλήλους της και να εφαρμόσει απρόσκοπτα τις αποφάσεις της, θα πρέπει το “μαχαίρι να φτάσει στο κόκκαλο”. Πρέπει οι “στρόφιγγες” της ασύστολης πλέον χορήγησης κάθε είδους επιδομάτων που δίδονται αφειδώς και με “προσχήματα” να κλείσει οριστικά και εάν η ελληνική κυβέρνηση θελήσει να το κάνει έχει και τους τρόπους και τα μέσα. Οι “αναθεωρήσεις” δεν λύνουν κανένα πρόβλημα και δεν κάνουν “οικονομία” στα λεφτά του κράτους. Η “γροθιά στο μαχαίρι” είναι μονόδρομος, προς αποκατάσταση πρώτα απ' όλα του αισθήματος δικαίου σε όσους συνανθρώπους μας πραγματικά έχουν την ανάγκη της υποστήριξης των υπηρεσιών της πολιτείας και των οργάνων της.

Πηγή: Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ, crimesnews

Ο Ιταλός καλλιτέχνης BLU εντυπωσιάζει ακόμα μία φορά με το εκπληκτικό “Big Bang Big Boom“, ένα animation ζωγραφισμένο επάνω σε τοίχους, σωλήνες και οτιδήποτε άλλο μπορείτε να φανταστείτε, στο οποίο παρουσιάζεται η εξέλιξη της ζωής από το Big Bang και έπειτα!

Πρέπει να ξοδεύτηκαν απίστευτες ποσότητες χρωμάτων, καθώς κάθε frame αποτελεί μια φωτογραφία της ζωγραφιάς, η οποία στη συνέχεια είτε σβήστηκε είτε χρωματίστικε εκ νέου για το επόμενο frame κ.ο.κ. Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για το χρόνο που χρειάστηκε να πραγματοποιηθεί. Σίγουρα όμως το αποτέλεσμα είναι εξωπραγματικό!

Το πρώτο «πρέπει» της ζωής μου το άκουσα πολύ μικρή. Δεν θυμάμαι πια αν ήταν το «πρέπει να φας το φαί σου» ή το «δεν πρέπει να τραβάς την κοτσίδα της αδελφής σου», το μόνο που θυμάμαι είναι ότι μια λεξούλα τόση δα εισέβαλε μια μέρα στην ζωή μου και από τότε εγκαταστάθηκε εκεί, έβγαλε ρίζες σαν ελιά και ξεθεμέλιωσε τα «θέλω» μου. Όσες φορές ρώτησα την μάνα μου παιδί ακόμα γιατί πρέπει ποτέ δεν πήρα μια απάντηση που να ικανοποιούσε την παιδική μου απορία. «Γιατί έτσι» ήταν η πιο συνηθισμένη της απόκριση ή ακόμα χειρότερα «όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις»

Από τότε πολλά χρόνια πέρασαν, μεγάλωσα μα ποτέ δεν κατάλαβα. Για κάθε χρόνο εφηβικής και ενήλικης ζωής πολλά πρέπει ήρθαν και συσσωρεύτηκαν το ένα πάνω στο άλλο, σαν ένα ατέλειωτο ντόμινο από χιλιάδες κομμάτια που έπεφταν και συμπαρέσυραν τα πάντα στο πέρασμα τους. Από το πρέπει να διαβάζεις για να μπεις στο πανεπιστήμιο μέχρι το δεν πρέπει να του δείξεις ότι σου αρέσει των πρώτων ερωτικών σκιρτημάτων περνάς χωρίς να το καταλάβεις στο πρέπει να βρεις δουλειά, να κάνεις οικογένεια, παιδιά, να βγάλεις λεφτά, να πάρεις σπίτι. Πρέπει να κάνεις υπομονή, να είσαι ψύχραιμος, δυνατός. Πρέπει να αντέξεις, χωρισμούς, απώλειες μικρές ή μεγάλες, αρρώστιες και θανάτους. Πρέπει να υποταχθείς σε δουλειές που δεν σου αρέσουν, να συμβιβαστείς με καταστάσεις που σε θυμώνουν, να μάθεις να ζεις σε μια κοινωνία που σε έχει εγκλωβίσει στους δικούς της κανόνες που σε έμαθε να τους υιοθετείς.

Πόσα «δεν θέλω αλλά πρέπει» έχουμε πει για τα πιο σημαντικά αλλά και τα πιο ασήμαντα στην ζωή μας σκέφτομαι.
Πως καταφέραμε να ξεχάσουμε εκείνο το μικρούλι «θέλω» που λέγαμε παιδιά και που χτυπώντας με δύναμη το πόδι και κλαίγοντας γοερά το διεκδικούσαμε; Ακόμα και τώρα, όταν το διατυπώνουμε, γίνεται πάντα μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια. Με τάξη, ευπρέπεια. Μας ακούν, αλλά δεν μας ικανοποιούν. Μας ικανοποιούν, αλλά γίνεται μερικώς, ποτέ πλήρως. Πως γίναμε έτσι, ανήμποροι να διεκδικήσουμε έστω και μια στιγμούλα για τα θέλω μας, τις ανάγκες μας; Γίναμε επειδή κατά βάθος έτσι προστατεύουμε και εμείς τον εαυτό μας από τις διεκδικήσεις των άλλων. Και επειδή αλλάζουμε ρόλους. Δεν είμαστε πάντα παιδιά. Γινόμαστε γονείς, αφεντικά, πηδάμε από το ένα ρολάκι στο άλλο.

Όλες αυτές οι σκέψεις τρύπωσαν στο μυαλό μου χθες το πρωί όταν άκουσα για τον έφηβο που επιχείρησε να αυτοκτονήσει δύο φορές μαθαίνοντας τα αποτελέσματα των εξετάσεων του και που δεν ήταν εκείνα που έπρεπε. Εκείνα που τον είχαμε μάθει ότι πρέπει να είναι. Και μαζί με σκέψεις γέμισα και ενοχές και ντράπηκα. Νομίζω πως η ντροπή πρέπει να είναι συλλογική. Μας αφορά ως κοινωνία, αλλά μας αφήνει αδιάφορους ως πολίτες. Κάποτε και αυτό το παιδί θα προσπαθήσει να αλλάξει ρόλο. Φοβάμαι πως δεν θα τα καταφέρει. Το σύστημα που φτιάξαμε τον έχει καταδικάσει να είναι μονίμως κομπάρσος. Και θύμα.

Με επιφυλακτικότητα εξετάζει η αντιτρομοκρατική μυστηριώδη επιστολή που έφθασε στα γραφεία της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία», όπου γίνεται ανάληψη ευθύνης της επίθεσης στο γραφείο του Μ. Χρυσοχοΐδη και η οποία κλείνει με τη φράση: «η γνωστοποίηση του ονόματος της νεοσύστατης οργάνωσής μας θα γίνει στα επόμενα χτυπήματα».

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, η επιστολή είναι τετρασέλιδη και το όνομα του αποστολέα της είναι «Θανάσης Κλάρας» (πραγματικό όνομα του Άρη Βελουχιώτη). Ως διεύθυνση κατοικίας στο φάκελο αναγράφεται «Αγωνιστών 40, Αθήνα» και πάνω του είναι εκτυπωμένο ένα κόκκινο αστέρι.

Στην επιστολή αναφέρεται το επιχειρησιακό σκέλος της αποστολής της βόμβας στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, καθώς επίσης επιχειρείται ανάλυση της τρέχουσας πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής συγκυρίας. Παράλληλα εκτοξεύονται απειλές κατά πολιτικών και οικονομικών παραγόντων, συνδικαλιστών και δημοσιογράφων.

Πάντως, η αστυνομία εντοπίζει πολλές διαφορές ανάμεσα στις επιχειρησιακές λεπτομέρειες που αναφέρονται στην επιστολή (κυρίως σε όσα περιγράφονται για τη συνδσεμολογία του εκρηκτικού μηχανισμού) και στα στοιχεία που η ίδια έχει εξάγει από τις έρευνές της.

Πρόκληση πολιτικής επιβίωσης αποτελεί η επιλογή της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ να προχωρήσει στις πιο σκληρές ρυθμίσεις για το ασφαλιστι­κό και το εργασιακό κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες.

Πολλά στελέχη αλλά και ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ εκτιμούν ότι ο κοινωνικός αιφνιδιασμός που προκαλούν τα δύο σχέδια νόμου για το α­σφαλιστικό σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, οι ρυθμίσεις για το εργασιακό και το τριετές πάγωμα των αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα αποτελούν συνταγή πολιτικής αυτοκτονίας.

Το εκρηκτικό κοκτέιλ με άλλοθι το μνημόνιο που υπέγραψε η χώρα με την τρόικα ξεφεύγει πο­λύ τόσο από τις πολιτικές δεσμεύσεις όσο και από την πολιτική ρητορική του ΠΑΣΟΚ, εκτιμά αξιοσέβαστος αριθμός μελών της Κοινοβουλευ­τικής του Ομάδας και επισημαίνει ότι πρόκειται για την κορύφωση ενός πολιτικού δράματος, που απειλεί σοβαρά να αφήσει το κόμμα ως κενό πολιτικό κέλυφος, χωρίς κοινωνική αναφορά και βάση υποστήριξης.

Το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να προκαλέσει βαθύτερο ρήγμα με την κοινωνία απ’ αυτό που προκάλεσε η απόπειρα Γιαννίτση για την επίλυση του ασφαλι­στικού, αφού τόσο ο αρμόδιος υπουργός που χει­ρίστηκε το θέμα όσο και ο τρόπος διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου έχουν μέχρι τώρα προ­καλέσει σοβαρά προβλήματα, ερωτήματα και… τεκτονικό σεισμό στην κοινωνική του βάση.

Τις τελευταίες μέρες και μετά τη μεγάλη απερ­γία της Τρίτης, και το τσουνάμι του κοινωνικού θυμού που διογκώνεται και παίρνει τη μορφή χιο­νοστιβάδας μοιάζει να απασχολεί σοβαρά την κυβέρνηση, η οποία βλέπει να έρχεται αντιμέτω­πη με έναν ταραγμένο Σεπτέμβρη και ένα οδυνη­ρό στραπάτσο στις δημοτικές - περιφερειακές εκλογές.

Τρέχουν και δεν φτάνουν…

Ο πρωθυπουργός άρχισε πάλι τις γνωστές πα­ρεμβάσεις του τόσο στη Βουλή όσο και στο Πολι­τικό Συμβούλιο του κόμματος με προφανή στόχο να «μαζέψει» τους ανεξέλεγκτους βουλευτές και να επαναλάβει το στερεότυπο «ΠΑΣΟΚ ή χάος», μπας κι αλλάξει το κλίμα έστω και κατ’ ελάχιστον.

Παρά τις διαβεβαιώσεις που λαμβάνει απ’ όλους ότι τελικά τα πιο πολλά «πρόβατα» θα μπουν στο μαντρί και θα ψηφίσουν τα δύο ασφαλιστικά νομοσχέδια, η αγωνία στο Μέγαρο Μαξίμου για το πού πάει το πράγμα είναι έκδηλη. Οι διαπιστώσεις που κάνουν συνεργάτες του πρωθυπουργού ότι η κατάσταση αρχίζει να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο, δείχνει και τα πολύ τρωτά σημεία, τα οποία στην παρούσα φάση συμβάλλουν σ’ αυτήν την εικόνα απόλυτης… ξεφτίλας της κυβέρνησης:

◆ Δεν υπάρχει σοβαρός δίαυλος επικοινωνί­ας μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και των συνδικαλιστών του. Μετά και την περιφρονητική και πολωτική στάση Ξυνίδη στην πρόσφατη συνάντησή του με την ΠΑΣΚΕ στην Ιπποκράτους, το κόμμα δεν έχει κανέναν διάλογο με τη συνδικαλιστική ηγεσία που προέρχεται από τα σπλάχνα του. Το Πολιτικό Συμ­βούλιο είναι «παιδική χαρά» που λειτουργεί όταν επιθυμεί ο πρωθυπουργός. Το όργανο εμφανίζει σοβαρή αδυναμία παραγωγής έργου, αλλά και ανάλυσης των προβλημάτων, σε αντίθεση με άλ­λες εποχές, όταν είχε σύνθεση με πρωτοκλασάτα στελέχη, που άντεχαν να εναντιωθούν στον πρω­θυπουργό. Το κόμμα είναι ουσιαστικά ανύπαρ­κτο, ενώ μόλις προχτές το γραφείο Τύπου άρχισε να ανακοινώνει συνεδριάσεις οργάνων και τομέων προκειμένου να πειστούν οι δημοσιογράφοι ότι υπάρχουν κάποιοι που ασχολούνται με το κόμμα και δεν έχουν πέσει με τα μούτρα στην κυβερνη­τική μαρμίτα…

◆ Οι τοπικές και νομαρχιακές οργανώσεις εί­ναι ανύπαρκτες και δεν έχουν καμία επαφή με τις δυνάμεις της εργασίας ώστε να επιχειρήσουν να λειάνουν εντάσεις και διαφορές.

◆ Οι ρυθμίσεις του υπουργείου Εργασίας είναι πολύ σκληρές, πολύ αιφνιδιαστικές και μοιάζουν σε πολλές περιπτώσεις εκδικητικές απέναντι στα σχέδια ζωής μιας ολόκληρης γενιάς που καλείται να πληρώσει πολύ σκληρά λάθη, παραλείψεις, υπεκφυγές και στρουθοκαμηλισμούς των τελευ­ταίων δεκαετιών.

◆ Οι όποιες θυσίες καλούνται να κάνουν οι πο­λίτες είναι μονομερείς, αφού δεν διαπιστώνουν κινήσεις του υπουργείου και όλου του κράτους να μαζέψουν την εισφοροδιαφυγή και να κινη­θούν εναντίον όσων χρωστούν δισεκατομμύρια στο ΙΚΑ και στα άλλα ασφαλιστικά ταμεία, ώστε να πειστούν να συνεισφέρουν στις δραματικές πε­ρικοπές αποδοχών, αλλά και στον επιπλέον χρόνο παραμονής στην εργασία που τους ζητείται αντι­στοίχως.

◆ Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να έχει απολέσει από καιρό οποιαδήποτε αριστερή ή κοινωνική ανα­φορά και αποκολλάται βίαια από την έστω και ρητορική αριστερόστροφη εικόνα του, χωρίς να έ­χει μελετήσει σε βάθος αν υπάρχουν κοινωνικές ομάδες εκεί όπου επιθυμεί να κινηθεί πολιτικά και ιδεολογικά. Οι συνθήκες κρίσης κατά πολλούς δεν αποτελούν άλλοθι, αντίθετα δοκιμάζουν τις αντοχές και την ειλικρίνεια των προθέσεων και των ιδεολογικών αναφορών ενός πολιτικού χώρου.

◆ Ο Αντώνης Σαμαράς εγκαινιάζοντας έναν δεξιόστροφο λαϊκισμό επιχειρεί να χτυπήσει το ΠΑΣΟΚ στο μαλακό του υπογάστριο, στα φτωχά κοινωνικά στρώματα που αναζητούν ελπίδα και προσδοκούν να βγούμε γρήγορα από την κρίση, μπας και αναπνεύσουν. Η στρατηγική εξόδου και απεμπλοκής από την κρίση που εισηγήθηκε στο πρόσφατο συνέδριο μπορεί τώρα να φαντάζει «όνειρο μακρινό», αλλά όσο θα βαθαίνει η απο­στροφή μεγάλων κοινωνικών ομάδων από το ΠΑΣΟΚ τόσο θα δυναμώνει η απήχησή της…

Το σχέδιο νόμου για τη Διά Βίου Μάθηση, που θα διαμορφώσει το νέο πλαίσιο όλων των μαθησιακών δραστηριοτήτων εκτός του τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος, παρουσίασε χθες στο υπουργικό συμβούλιο η υπουργός Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου.

Στις ρυθμίσεις του σχεδίου περιλαμβάνεται και το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων που θα συνδέει με νέους όρους την εκπαίδευση με την αγορά εργασίας (κατηγοριοποίηση των όποιων τίτλων σπουδών και αντίστοιχη σύνδεση με επαγγελματικά δικαιώματα), κάτι που έχει προκαλέσει αντιδράσεις κυρίως από τα κολέγια.
Σύμφωνα με πληροφορίες, τα κολέγια κατατάσσονται πιο χαμηλά από τα τριτοβάθμια Ιδρύματα, στα επίπεδα της μεταλυκειακής εκπαίδευσης (τέταρτο και πέμπτο) και ενδεχομένως μία κατηγορία πάνω από τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών λόγω της συνεργασίας τους με τα ξένα πανεπιστήμια. Κατά τ' άλλα στο σχέδιο νόμου, που βρίσκεται ακόμα σε διαβούλευση, ρυθμίζεται όλος ο χώρος έξω από το τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα. Δηλαδή, η μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση που συνίσταται στην αρχική και τη συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση και στην τυπική και τη γενική εκπαίδευση ενηλίκων (ΙΕΚ, ΚΕΚ, Κέντρα Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης, Κολέγια κ.ά.).

Επιτελικοί φορείς στο νέο σύστημα θα είναι:
α) Το Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης (ΕΚΕΠΙΣ), που έχει την αρμοδιότητα της πιστοποίησης / αδειοδότησης των δομών εκπαίδευσης (φορείς, εκπαιδευτές).
β) Ο Οργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων (μια μετεξέλιξη του ΟΕΕΚ), που θα αναλάβει την κατάρτιση του Πλαισίου Προσόντων και την αναγνώριση/πιστοποίηση των προσόντων.
γ) Το Εθνικό Κέντρο Επαγγελματικού Προσανατολισμού με συμβουλευτικές αρμοδιότητες.

Στο σχέδιο νόμου προβλέπεται η ύπαρξη μητρώων (εκπαιδευτών, φορέων), κάρτας διά βίου μάθησης του πολίτη και το ευρωδιαβατήριο. Παράλληλα, θεσπίζονται διάφορα κίνητρα όπως:
α) Αναγνώριση και πιστοποίηση της πρότερης μάθησης, ώστε όλες οι μορφές τυπικής, μη τυπικής εκπαίδευσης και άτυπης μάθησης να συσχετίζονται μεταξύ τους και τα αποτελέσματά τους να αναγνωρίζονται και να πιστοποιούνται.
β) Ατομικοί εκπαιδευτικοί λογαριασμοί από τους οποίους ο εργαζόμενος μπορεί να αποσύρει χρήματα για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών του (με καταθέτες εργοδότες-με φοροαπαλλαγές- το κράτος, τους ίδιους τους εργαζόμενους αλλά και άλλους φορείς).
γ) Ατομικοί λογαριασμοί μαθησιακού χρόνου. Σε περιπτώσεις υπερωριακής απασχόλησης ο εργαζόμενος καταθέτει χρόνο στο λογαριασμό του για εκπαιδευτικούς λόγους.

Συνεδριάζει εκτάκτως το Σάββατο το κοινοτικό συμβούλιο Γαύδου, προκειμένου να εξετάσει την κατάσταση που διαμορφώνεται στο ακριτικό νησί μετά την απαγόρευση στα πλοία «Δασκαλογιάννης» και «Σαμαριά» της ΑΝΕΝΔΥΚ να μεταφέρουν επιβάτες.

Η εξέλιξη αυτή δρομολογήθηκε καθώς τίθενται σε ισχύ οι νέοι κανόνες ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν επιτρέπουν σε πλοία τέτοιου τύπου να μεταφέρουν επιβάτες πέραν των παράκτιων δρομολογίων.

Όπως δήλωσε ο κοινοτάρχης Γαύδου Ευστράτιος Λαμπάκης, «η εξέλιξη αυτή είναι πολύ δυσάρεστη δεδομένου ότι οι μήνες Ιούλιος και Αύγουστος αποτελούν για το νησί τη χρονική περίοδο των πολλών επισκεπτών. Στο κοινοτικό συμβούλιο θα εξετάσουμε την κατάσταση και θα πάρουμε αποφάσεις»

Η Ανώνυμη Ναυτιλιακή Εταιρεία Δυτικής Κρήτης (ΑΝΕΝΔΥΚ) που εκτελεί τα δρομολόγια, ζητεί να εξαιρεθούν τα δύο πλοία της, «Σαμαριά» και «Δασκαλογιάννης» από την Ευρωπαϊκή Οδηγία, αφού πρόσφατα είχε αναβαθμίσει τα μέτρα ασφαλείας.

Όπως είπε ο πρόεδρος της ΑΝΕΝΔΥΚ, Γιάννης Μπραουδάκης, «το πρόβλημα αρχίζει με την αλλαγή των κανόνων ασφαλείας που προκύπτουν από την ευρωπαϊκή οδηγία 9818. Με βάση την οδηγία, από την 1η Ιουλίου υποβαθμίζονται κάποια πλοία. Τα δικά μας σκάφη, το «Σαμαριά» και το «Δασκαλογιάννης», με τη συμμόρφωση που είχαμε κάνει το 2006, είχε επιτραπεί να δέχονται 500 επιβάτες έκαστο».

Ο κ. Μπραουδάκης τόνισε ακόμη ότι «δαπανήσαμε πάνω από μισό εκατομμύριο ευρώ για να συμμορφωθούμε κατά 50% με επιπλέον συστήματα ασφαλείας αλλά τελικά τα πλοία υπιβαθμίστηκαν. Αυτή τη στιγμή τα σκάφη δεν μπορούν να πάρουν επιβάτες».

Η ΑΝΕΝΔΥΚ εχει έγοράσει ήδη πλοίο για να εκτελεί το συγκεκριμένο δρομολόγιο, ωστόσο η μετασκευή του θα ολοκληρωθεί μέσα στο 2011.

Τα καλά πρέπει να λέγονται, και να αντιγράφονται. Η υπέροχη παραλία Μηλιά στη Γλώσσα Σκοπέλου είναι προσβάσιμη σε όλα τα άτομα. Χάρις σε απλό και έξυπνο διάδρομο από κόντρα πλακέ πάνω στην ατελείωτη χρυσή αμμουδιά, οι λουόμενοι την διασχίζουν χωρίς καίγονται οι πατούσες τους. Ακόμα όμως πιο σημαντικός είναι ο διάδρομος για τα αναπηρικά καροτσάκια (κλικ φωτό). Γιατί στο τέλος του καταλήγει σε μια ειδικών προδιαγραφών τουαλέτα για τα άτομα με ειδικές ανάγκες.
Δεν χρειάζονται πολλά λεφτά, για να είναι μια παραλία φιλόξενη. Απαιτείται όμως (και με το νόμο) λίγη ανθρωπιά.
Γιατί η ζωή ρόδα είναι και γυρίζει. Το πιάσατε το υπονοούμενο?

Μετά από πολύωρη συζήτηση στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, ψηφίστηκε επί της αρχής, με ψήφους του ΠΑΣΟΚ, το νέο Ασφαλιστικό νομοσχέδιο.
Ο υπουργός Εργασίας, Ανδρέας Λοβέρδος, απάντησε ενώπιον της Επιτροπής στις κατηγορίες για αθέτηση των υποσχέσεων σχετικά με το Ασφαλιστικό , λέγοντας στα κόμματα της αντιπολίτευσης πως δεν έχουν να παρουσιάσουν ολοκληρωμένη αντιπρόταση για ένα σύστημα που έχει αποδειχθεί αποτυχημένο. Ο κ. Λοβέρδος εξέφρασε ακόμα την δυσφορία του για την υποτίμηση των «θετικών όψεων» του νομοσχεδίου, αλλά άφησε και ανοιχτό το ενδεχόμενο βελτίωσης των όρων εφαρμογής του Μνημονίου Συνεργασίας, σε περίπτωση που τα ελληνικά δικαστήρια καταδικάσουν διατάξεις του νομοσχεδίου ως αντισυνταγματικές.
«Όταν φτιάχναμε το Μνημόνιο, η Τρόικα άκουγε μονάχα δύο ειδών επιχειρήματα - δημοσιονομικής φύσεως και διεθνούς νομολογίας. Παρότι παρέκαμπτε επιχειρήματα εσωτερικού δικαίου, ενδιαφερόταν για επιχειρήματα που επικαλούνταν την νομολογία του δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η Ελλάδα ωστόσο, δεν είναι τυχαία χώρα: Ανήκει στην Ευρωζώνη - και η νομολογία των ανωτάτων δικαστηρίων των χωρών της Ευρωζώνης, δημιουργεί δεδομένα. Είναι αποκούμπι για εμάς» ανέφερε ο κ. Λοβέρδος.
«Κάθε προσφυγή δεν είναι απειλητική για μας. Είναι ευπρόσδεκτη, γιατί κάθε απόφαση δικαστηρίου δημιουργεί συνηγορίες» ήταν μάλιστα η απάντηση του υπουργού κατά την πρωινή συνεδρίαση, στην εκπρόσωπο των δικηγορικών Συλλόγων Μαρία Τσίπρα που τον προειδοποίησε με προσφυγές των κοινωνικών φορέων ενάντια στο νομοσχέδιο.
Στις κατηγορίες για αθέτηση των κυβερνητικών δεσμεύσεων για το Ασφαλιστικό, ο υπουργός Εργασίας υπογράμμισε ότι «οι εισφορές δεν αυξάνονται. Δεν αυξάνονται τα γενικά όρια ηλικίας, αλλά μόνον οι μέσοι όροι - και η αύξηση του μέσου όρου, είναι απαραίτητη. Για το τρίτο «δεν», υπάρχει όντως θέμα. Έχουμε διαρθρώσει ένα σύστημα που παράγει 7% μείωση των συντάξεων μεσοσταθμικά. Το ποσοστό αναπλήρωσης κατεβαίνει στο 64% με τη λειτουργία του αναλογικού συστήματος, με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν κρύβουμε πως κάποιος θα κρίνει και την περικοπή της 13ης και 14ης σύνταξης. Είναι δίκαιο να πείτε ότι υπάρχει θέμα. Έχουμε όμως τις δυνατότητες να φύγουμε απ' τις αξιώσεις των δανειστών μας; Δεν θα πηγαίναμε εκεί αν δεν υπήρχαν τα γεγονότα του Μαΐου και το Μνημόνιο - και είναι θέμα της κυβέρνησης, με μείωση της σπατάλης και αναπτυξιακή πολιτική, να αυξήσει την εισοδηματική της πολιτική».
Επίσης ο κ. Λοβέρδος υπενθύμισε πως το νομοσχέδιο, εκτός από τις δεδομένες αρνητικές του όψεις, έχει και θετικά στοιχεία, όπως είναι η ρύθμιση για την διαδοχική σύνταξη, το εργόσημο, ο διαχωρισμός των συντάξεων και των υπηρεσιών υγείας, ο προσδιορισμός των συντάξεων που θα προκύπτει από «ακλόνητα δεδομένα», στερώντας αρμοδιότητες «από τους Μαυρογιαλούρους».
«Να μείνει ανοιχτή η προσδοκία των πολιτών...»
«Πρέπει να έχουμε ανοιχτή την προσδοκία των πολιτών, ότι μετά την έξοδο από την κρίση, η 13η και 14η σύνταξη, σταδιακά θα επανέλθουν» τόνισε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Χρήστος Πρωτόπαπας και πρότεινε «να επιδιώξουμε μία ακόμη μεταβατική περίοδο για τις μητέρες με ανήλικα τέκνα».
Να μην καταργηθεί η 13η και 14η σύνταξη, ζήτησε και ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Π. Κουρουμπλής, υποστηρίζοντας πως «αν εργαστούμε όλοι μαζί, θα βρεθεί το 1,8 δισ. ευρώ, ώστε να δοθούν στους συνταξιούχους». Ο κ. Κουρουμπλής εμφανίστηκε και δύσπιστος στις διαβεβαιώσεις του υπουργού για βιωσιμότητα του νέου Ασφαλιστικού μέχρι το 2060, υπενθυμίζοντας πως τέτοιου είδους δηλώσεις έκανε και ο Δημήτρης Ρέππας για το αντίστοιχο δικό του νομοσχέδιο. «Εσείς λέτε σήμερα ότι θα φθάσει μέχρι το 2060. Ποιος το εγγυάται αυτό;» αναρωτήθηκε ο κ. Κουρουμπλής.
«Η εγγύηση, δεν σημαίνει πάντα χρηματοδότηση» απάντησε ο υπουργός Εργασίας. «Σημαίνει και κανόνες λειτουργίας, έλεγχο της πορείας των πόρων, διαρκή εποπτεία. Δεν είναι η εγγύηση ένα θέμα μιας παρέμβασης και τέρμα».
Ο επίσης βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Έκτωρ Νασιώκας δήλωσε πως ο ίδιος δεν πρόκειται να υπερψηφίσει διάταξη που να νομιμοποιεί παράνομες συμβάσεις της Νέας Δημοκρατίας στα νοσοκομεία.
Έντονα επικριτική για το νομοσχέδιο, ήταν η ανεξάρτητη πλέον βουλευτής Σοφία Σακοράφα, υποστηρίζοντας πως ο ισχυρισμός του υπουργείου ότι «δεν υπάρχει σάλιο», υπήρξε ο προάγγελος μιας πολιτικής που αποσκοπεί στο να αλλάξει την αρχιτεκτονική του Ασφαλιστικού και να το καταστήσει κεφαλοποιητικό: «Όχι απλά καταργείται η τριμερής χρηματοδότηση, αλλά παρουσιάζεται και ως συμβολή του κράτους, η καταβολή ενός προνοιακού επιδόματος, για να θολώσει το πεντακάθαρο μήνυμα, ότι η σύνταξη επαφίεται στους νόμους της αγοράς, και μάλιστα στην ανθρωποφάγο αυτή εποχή» σημείωσε η βουλευτής.

Αντισυνταγματικές δέκα διατάξεις του Ασφαλιστικού
Δέκα διατάξεις του νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου που αφορούν τον αμιγή δημόσιο τομέα κρίθηκαν αντισυνταγματικές και αντίθετες στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου από την Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Οι σύμβουλοι του Ανώτατου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει πουθενά στη συνταξιοδοτική νομοθεσία του Δημοσίου ο όρος «ποσοστό αναπλήρωσης» που αναφέρεται στο άρθρο 4 του σχεδίου.
Η Ολομέλεια υπογράμμισε το προνομιακό καθεστώς που ισχύει για τους υπαλλήλους της Βουλής, όπως και ότι δεν πρέπει να ενταχθούν στο Ασφαλιστικό του δημόσιου τομέα αλλά να εφαρμοστεί γι΄ αυτούς ο Κανονισμός της Βουλής. Σύμφωνα με την Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου προσκρούουν στις συνταγματικές επιταγές:
1 Το άρθρο 8 του νομοσχεδίου με το οποίο περιορίζεται ποσοστιαία η σύνταξη της χήρας στις περιπτώσεις όπου η διαφορά ηλικίας από τον αποβιώσαντα σύζυγο ήταν άνω των δέκα ετών. Η Ολομέλεια παράλληλα ζητεί να μπουν σαφή κριτήρια στη διάταξη.
2 Το άρθρο 10 του νομοσχεδίου είναι αντίθετο στα άρθρα 5 και 22 του Συντάγματος (ισότητα και προστασία της εργασίας) και στο Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ, καθώς απαγορεύει στον συνταξιούχο του δημόσιου τομέα να εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα.
3 Η διάταξη του άρθρου 6, που αναφέρει ότι οι δικαστές, οι εισαγγελείς και τα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα στα 25 χρόνια, ανεξάρτητα από το υπάρχον συνταγματικό ηλικιακό όριο εξόδου από το δικαστικό σώμα. Η διάταξη αυτή κρίθηκε ότι περιορίζει την ανεξαρτησία του δικαστή, ο οποίος για οποιονδήποτε λόγο θέλει να παραιτηθεί νωρίτερα. Μάλιστα τόνισαν ότι οι δικαστές εισέρχονται στο σώμα σε ώριμη σχετικά ηλικία, περίπου 30 ετών, σε σύγκριση με άλλους κλάδους όπου τα συντάξιμα χρόνια αρχίζουν να «τρέχουν» πολύ νωρίτερα.
4 Η διάταξη του άρθρου 2 που προβλέπει ότι οι νεοπροσλαμβανόμενοι από 1.1.2011 στο Δημόσιο, στα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, στους ΟΤΑ, καθώς και οι ιερείς θα ασφαλίζονται υποχρεωτικά στο ΙΚΑ.
5 Η ρύθμιση η οποία καταργεί το άρθρο 9 του Συνταξιοδοτικού Κώδικα που αναφέρεται στην αναλογία μισθού- σύνταξης, με αποτέλεσμα να μειώνονται οι συντάξεις. 6 Το άρθρο εκείνο που προβλέπει ότι «από 1.1.2011 το κράτος δεν καλύπτει κανένα τρέχον ή μελλοντικό έλλειμμα των Επικουρικών Ταμείων, κλάδων και των επαγγελματικών Ταμείων, για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής». Η εν λόγω ρύθμιση είναι αντίθετη με το άρθρο 25 του Συντάγματος που προβλέπει την ενίσχυση της κοινωνικής ασφάλισης από το κράτος. 7 Η πρόβλεψη για την ένταξη του ΝΑΤ στο ΙΚΑ από την 1η Ιανουαρίου 2013.
8 Το άρθρο που αφορά το συνταξιοδοτικό καθεστώς των επιζώντων συζύγων. Κρίθηκε ότι πρέπει να εφαρμοστεί η συνταγματική αρχή της ισότητας για τους επιζώντες συζύγους του Δημοσίου, καθώς όπως είναι διατυπωμένη η διάταξη του σχετικού άρθρου αντιμετωπίζει συνταγματικά προβλήματα και εξ αυτού του λόγου πρέπει να αναδιατυπωθεί.
9 Η παράγραφος η οποία αναφέρει ότι όλες οι δικαστικές διαφορές που ανακύπτουν από το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό πλαίσιο τόσο των υπαλλήλων του Δημοσίου όσο και του ιδιωτικού τομέα θα υπάγονται πλέον στη δικαιοδοσία του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία οι αξιώσεις των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα υπάγονται στην αρμοδιότητα των Διοικητικών Δικαστηρίων, ενώ των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα στο Ελεγκτικό Συνέδριο.
10 Ολες οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου οι οποίες εμπλέκουν τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις που αφορούν τους ασφαλισμένους και συνταξιούχους του ΙΚΑ με εκείνες τις διατάξεις που αφορούν τα Ταμεία του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Και το ΣτΕ θα απασχολήσει το μνημόνιο, αφού δικηγόροι, δημόσιοι υπάλληλοι και συνταξιούχοι αποφάσισαν να προσφύγουν κατά επιμέρους διατάξεων. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, πραγματοποιήθηκε νέα σύσκεψη στα γραφεία του ΔΣΑ τη Δευτέρα, μεταξύ εκπροσώπων του συλλόγου, της ΑΔΕΔΥ και της Ομοσπονδίας Πολιτικών Συνταξιούχων (ΠΟΠΣ), με σκοπό την οριστικοποίηση των δικαστικών ενεργειών, στις οποίες θα προβούν.
Στη νέα συνάντηση, αποφασίστηκε η άσκηση αίτησης ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας κατά των εκτελεστικών διατάξεων του Μνημονίου, καθώς και η προσβολή όλων των διοικητικών πράξεων που έχουν εκδοθεί ή πρόκειται να εκδοθούν για την εφαρμογή του. Οι αιτήσεις ακυρώσεως θα συνταχθούν από εξειδικευμένους στο εργατικό, διοικητικό και ευρωπαϊκό δίκαιο δικηγόρους, υπό την εποπτεία και το συντονισμό του ομότιμου καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, Γεωργίου Κασιμάτη.
Όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωσή, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών «αναλαμβάνει την παρούσα πρωτοβουλία, αναγνωρίζοντας τη σημασία του κοινωνικού και επιστημονικού του ρόλου, με σκοπό την εν γένει προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων όλων των θιγόμενων πολιτών και κοινωνικών ομάδων, που πλήττονται από τις διατάξεις του Μνημονίου».
Τα δύο σημεία της νομικής κριτικής
«Το μνημόνιο δεν έχει κυρωθεί με διεθνή σύμβαση και δεν έχει πάρει τις απαιτούμενες 180 ψήφους. Δεν πρόκειται για απλό εκτελεστικό νόμο αλλά για νόμο που κυρώνει σύμβαση γι’ αυτό και απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία για να κυρωθεί. Επιπλέον θεωρούμε ότι παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας σε σχέση με τα μέτρα που επιβάλλονται σε βάρος συγκεκριμένων πολιτών» διευκρινίζει μιλώντας στο tvxs ο αντιπρόεδρος του ΔΣΑ, Δημήτρης Βερβεσός, συνοψίζοντας τα δύο σημεία στα οποία θα βασιστεί η νομική κριτική των διατάξεων.
Αναφορικά με την πρωτοβουλία του ΔΣΑ, τονίζει ότι ο σύλλογος είναι ανοιχτός σε αντίστοιχες συνεργασίας με όσους επιστημονικούς και συνδικαλιστικούς φορείς ενδιαφέρονται. «Δεν μπορώ να προδικάσω την αποτυχία ή την επιτυχία της προσφυγής» υπογραμμίζει «είμαστε όμως υποχρεωμένοι να το κάνουμε. Οι μόνοι χαμένοι αγώνες είναι εκείνοι που δεν έγιναν».
Παπασπύρος: «Αξιοποιούμε κάθε μέσο για την υποστήριξη εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων»
«Σε συνεργασία με το Δικηγορικό Σύλλογο εξετάζουμε την υποβολή προσφυγών τόσο για τις περικοπές στους μισθούς, όσο και για το ασφαλιστικό. Είναι δεδομένο ότι πλήθος στοιχείων δείχνουν ότι πολλές από τις αποφάσεις και τις ρυθμίσεις αυτές προσκρούουν στο Σύνταγμα» υπογραμμίζει μιλώντας στο tvxs, ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, Σπύρος Παπασπύρος.
Όπως επισημαίνει η δικαστική οδός μπορεί να αποφέρει αποτελέσματα. «Η προσφυγή δε γίνεται για λόγους εντυπώσεων. Άλλωστε υπάρχουν προηγούμενες αποφάσεις για παράδειγμα σε ότι αφορά τα ώριμα δικαιώματα πάνω στις οποίες βασιζόμαστε» επισημαίνει ο κ. Παπασπύρος θυμίζοντας ότι με απόφαση του το ελεγκτικό συνέδριο είχε κρίνει αντισυνταγματικό το ΛΑΦΚΑ στις συντάξεις (Λογαριασμός Αλληλεγγύης Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης) ο οποίος στη συνέχεια καταργήθηκε για να επανέλθει φέτος. «Υπάρχει νομολογία η οποία συνηγορεί υπέρ της βασιμότητας των επιχειρημάτων της προσφυγής» υποστηρίζει ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ.
Αναφορικά με την απόφαση της ΑΔΕΔΥ να προσφύγει στο ΣτΕ ο κ. Παπασπύρος τονίζει ότι οι δικαστικοί αγώνες θα γίνουν εντός του ευρύτερου πλαισίου του συνδικαλιστικού αγώνα. «Δίνουμε βαρύτητα στις κινητοποιήσεις και τους αγώνες που μπορεί να αποδειχτούν πιο αποτελεσματικοί από άποψη χρόνου καθώς οι προσφυγές στα δικαστήρια είναι χρονοβόρες. Ωστόσο, είμαστε υποχρεωμένοι να αξιοποιήσουμε κάθε μέσο που έχουμε στη διάθεσή μας για να υποστηρίξουμε εργασιακά κι ασφαλιστικά δικαιώματα».

Μέχρι την Παρασκευή έχει ζητηθεί από τους υπαλλήλους της Groupama Φοίνιξ Ασφαλιστική στην Πάτρα να αποφασίσουν αν θα δουλέψουν στην εταιρεία της Αθήνας ή αν θα απολυθούν. Είναι μια εκβιαστική τακτική που χρησιμοποιούν πλέον πολύ συχνά οι εταιρείες για να μειώσουν το προσωπικό και άρα τα έξοδά τους χωρίς να αναλαμβάνουν πλήρως την ευθύνη αυτής της πράξης. Το γεγονός είναι ότι για ακόμα μια φορά η ανεργία στην πόλη μας αυξάνεται αντί να μειώνεται. Ήδη ξέρουμε όσοι μένουμε εδώ πόσο δύσκολο είναι να βρει κάποιος δουλειά και έτσι όπως πάμε δε θα μείνει στο τέλος καμία εταιρεία και καμία απολύτως ανάπτυξη στην πόλη μας.

Ένα πρωτότυπο καινοτομικό ελβετικό αεροσκάφος, που τροφοδοτείται με την ενέργεια του ήλιου, θα δοκιμάσει, για πρώτη φορά στον κόσμο, να πετάξει στη διάρκεια της νύχτας.
ο υψηλής τεχνολογίας μονοθέσιο αεροσκάφος Solar Impulse (Ηλιακή Ώθηση) διαθέτει τεράστιο άνοιγμα φτερών 63,4 μέτρων (όσο ένα Airbus 340) και, παρόλα αυτά, ζυγίζει μόνο 1.600 κιλά, δηλαδή περίπου όσο ένα μεσαίου μεγέθους αυτοκίνητο.

Το σκάφος τροφοδοτείται από τέσσερις ηλεκτροκινητήρες 10 ίππων (ο καθένας κινητήρας έχει ισχύ περίπου όση η μηχανή με την οποία οι αδελφοί Ράιτ έκαναν την πρώτη ιστορική πτήση τους πριν από 100 χρόνια). Η ταχύτητα απογείωσης του Solar Impulse είναι μόλις 35 χιλιόμετρα την ώρα και η ταχύτητα που πετάει στον αέρα, περίπου η διπλάσια.

Το αεροσκάφος HB-SIA (η πλήρης ονομασία του) αποθηκεύει στη διάρκεια της μέρας ηλιακή ενέργεια στις μπαταρίες του και θα δοκιμάσει την Πέμπτη το βράδυ να πετάξει πάνω από τη δυτική Ελβετία και την ανατολική Γαλλία, σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία, εκμεταλλευόμενο τον καθαρό καλοκαιρινό ουρανό.

Το σκάφος θα κατευθύνει ο πιλότος Αντρέ Μπόρσμπεργκ, ο οποίος προτίθεται να πετάξει σε υψόμετρο μέχρι 8.500 μέτρων. Ιδιοκτήτης της εταιρίας που κατασκευάζει το Solar Impulse, είναι ο Μπερτράν Πικάρ, που έχει κάνει το γύρο του κόσμου με αερόστατο.

Το Solar Impulse κατασκευάστηκε πριν επτά μήνες και μέχρι σήμερα έχει κάνει δέκα δοκιμαστικές πτήσεις, όλες μέρα. Αν όλα πάνε καλά και στη νυχτερινή πτήση, τότε προγραμματίζεται για το 2013 ή 2014 ένα παρόμοιο αεροσκάφος -λίγο μικρότερο από το πρωτότυπο- να κάνει το γύρο του κόσμου.

Οι πρώτες εκλογές μετά την πτώση της δικτατορίας έγιναν στις 17 Νοεμβρίου 1974. Ηταν η πρώτη φορά (η δεύτερη το 1989) που ο χώρος του ΚΚΕ, του ΚΚΕ εσ. και της ΕΔΑ κατεβαίνουν σαν «Ενωμένη Αριστερά» και συγκεντρώνουν 9,47%. Αποτέλεσμα κατώτερο των προσδοκιών για το πολιτικό φάσμα που είχε σηκώσει στις πλάτες του τον αντιδικτατορικό αγώνα και κουβαλούσε την αίγλη του ιστορικού παρελθόντος.
Περιοχές «προπύργια» της αριστεράς προτίμησαν σε μεγάλο ποσοστό να «πριμοδοτήσουν» τη Νέα Δημοκρατία του Κ. Καραμανλή, πειθόμενες από το σύνθημα «Καραμανλής ή τανκς». Για την ιστορία, στο ηγετικό σχήμα της «Ε.Α.» πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής ήταν ο Η. Ηλιού και γραμματείς στο ΚΚΕ ο Χ. Φλωράκης και στο ΚΚΕ εσ. ο Μπ. Δρακόπουλος.

Τρία χρόνια μετά (20/11/77) η διάσπαση του 1968 αποτυπώνεται στην αυτοτελή κάθοδο του ΚΚΕ και στη συγκρότηση της Συμμαχίας Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων (ΕΔΑ, ΚΚΕ εσ., Πρωτοβουλία για Δημοκρατία και Σοσιαλισμό κ.ά.). Η κυριαρχία του ΚΚΕ καταγράφεται με τον πλέον παραστατικό τρόπο (9,36%) έναντι μόλις 2,72% της Συμμαχίας. Η «μάχη των συμβόλων» είχε μάλλον κριθεί υπέρ του Περισσού, και τέθηκαν οι βάσεις για την (όπως αποκλήθηκε από την αριστερά) «λεηλασία των ψηφοφόρων μας από το ΠΑΣΟΚ και τον Α. Παπανδρέου».

Οι εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981 ήταν το «βατερλό» της αριστεράς. Ο στόχος του 17% που είχε θέσει το ΚΚΕ δεν επετεύχθη (10,93%), ενώ το ΚΚΕ εσ. έμεινε εκτός Βουλής, συγκεντρώνοντας μόλις 1,34%. Η πτωτική πορεία θα συνεχισθεί και στις εκλογές της 2ας Ιουνίου 1985. Το ΚΚΕ θα συγκεντρώσει 9,89%, ενώ το ΚΚΕ εσ. το 1,84%, μένοντας πάλι εκτός Βουλής.

Η 8η Απριλίου του 1989 θα μπορούσε να είναι η «άνοιξη της αριστεράς». Η δημιουργία του «Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου», δημιούργησε μεγάλες ελπίδες, αφού το ΠΑΣΟΚ εκείνη την περίοδο «βούλιαζε» υπό το βάρος σκανδάλων. Στις εκλογές (18/6/89) ο Συνασπισμός συγκέντρωσε 13,12%, το μεγαλύτερο μεταδικτατορικό ποσοστό της αριστεράς, για να πέσει στο 10,97% στις 5/11/89. Είχε προηγηθεί η αδυναμία να σχηματισθεί κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Συνασπισμού και ακολούθησε οικουμενική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ξ. Ζολώτα.

Για τους πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου, ίσως σε εκείνο το διάστημα να χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία να πρωταγωνιστήσει η αριστερά στην Ελλάδα. «Ηταν λάθος το ότι προσπαθήσαμε να συμβιβάσουμε τα ασυμβίβαστα και ακόμα μεγαλύτερο ότι δεν τραβήξαμε το κάρο αλλά προσπαθήσαμε να ισορροπήσουμε σε ένα τεντωμένο σκοινί», λέει στέλεχος της αριστεράς που είχε τότε ενεργό συμμετοχή.

Στις 8/4/90 ο Συνασπσισμός συγκεντρώνει 10,28%. Η αποχώρηση του ΚΚΕ από τον ΣΥΝ (28 Ιουνίου 1990) βάζει οριστικό τέλος στο έστω και «μισό» ελληνικό πείραμα για τη συμμετοχή της αριστεράς στην εξουσία. Στις 10/10/93 το ΚΚΕ συγκεντρώνει 4,54% και ο ΣΥΝ δεν καταφέρνει να μπει στη Βουλή (2,94%). Για πρώτη φορά στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1996 τα ποσοστά του ΚΚΕ και του ΣΥΝ εμφανίζονται «ισορροπημένα» (5,60%, 5,12% αντίστοιχα).

Στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις η πλάστιγγα θα γέρνει καθαρά υπέρ του ΚΚΕ, επιτρέποντας στην ηγετική ομάδα του Περισσού να θεωρεί τον εαυτό της νικητή στον ιδιότυπο ελληνικό αριστερό εμφύλιο. Και μια παρατήρηση που έχει τη δική της αξία: Αν αθροιστούν τα εκλογικά αποτελέσματα των δύο κομμάτων, στο σύνολο των εκλογικών αναμετρήσεων δεν ξεπέρασαν ποτέ το εκλογικό ποσοστό του 1989. Με εξαίρεση τις εκλογές του 2007 (13,19%).

Μικροσκοπικές φυσαλίδες αερίου, γεμάτες με φάρμακα χημειοθεραπείας, οι οποίες εισάγονται μέσα στο αίμα με στόχο τα καρκινικά κύτταρα και οι οποίες κάποια στιγμή σκάνε καταστρέφοντας μαζί και τους όγκους, συνιστούν μια νέα καινοτομική τεχνική κατά του καρκίνου, που αναπτύσσουν γιατροί και μηχανικοί του πανεπιστημίου του Λιντς στη Βρετανία.

Οι ερευνητές, υπό τον καθηγητή Στέφεν Έβανς του τμήματος φυσικής και τον δρα Στιβ Φρίαρ του τμήματος ηλεκτρονικών μηχανικών, σύμφωνα με τη βρετανική «Τέλεγκραφ», δημιουργούν πολύ μικρές φυσαλίδες, με πλάτος μικρότερο από το ένα δέκατο μιας ανθρώπινης τρίχας, μέσα στις οποίες μεταφέρουν φάρμακα χημειοθεραπείας με στόχο τα κύτταρα των καρκινικών όγκων.

Οι φυσαλίδες μαζεύονται γύρω από αυτά τα κύτταρα-στόχους και ένας παλμός υπερήχου τις αναγκάζει να δονηθούν, ώσπου τελικά να σκάσουν. Το σκάσιμο της φυσαλίδας ανοίγει μικροσκοπικές τρύπες στο καρκινικό κύτταρο και το φάρμακο που βρισκόταν μέσα στη φυσαλίδα, διοχετεύεται πλέον μέσα στο κύτταρο.

Οι Βρετανοί επιστήμονες θεωρούν ότι η νέα μέθοδος, όταν τελειοποιηθεί, θα αυξήσει την αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας, ενώ παράλληλα θα μειώσει τις παρενέργειες για τον ασθενή από την τοξικότητα των αντικαρκινικών φαρμάκων, τα οποία μπορεί να επιτεθούν και σε υγιή κύτταρα.

Οι ερευνητές σκοπεύουν σε πρώτη φάση να δοκιμάσουν τη νέα τεχνική σε πειραματόζωα μέσα στην επόμενη τριετία, πριν αρχίσουν κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους. «Αξιοποιούμε την φυσική του πώς το αέριο μέσα στις φυσαλίδες αντιδρά, όταν δέχεται ένα παλμό υπερήχου», δήλωσε ο Έβανς.

Οι μικροφυσαλίδες ήδη χρησιμοποιούνται από τους γιατρούς για να παρέχουν καθαρότερες εικόνες στις εξετάσεις των υπερήχων, επειδή το αέριο μέσα στις φυσαλίδες αντανακλά τον παλμό των υπερήχων καλύτερα σε σχέση με τον περιβάλλοντα ιστό του σώματος. Η ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου του Λιντς ανακάλυψε ότι χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες ενεργειακές συχνότητες, το αέριο μέσα στις μικροφυσαλίδες δονείται και τελικά αναγκάζει τις φυσαλίδες να σκάσουν από τα μέσα προς τα έξω.

Οι ερευνητές τοποθετούν αντισώματα, που έλκονται από τα καρκινικά κύτταρα, στο εξωτερικό των φυσαλίδων, ώστε να διασφαλίσουν ότι αυτές θα πάνε να κολλήσουν πάνω στα καρκινικά κύτταρα παρά στα υγιή. Όταν δοθεί το «σήμα» από τον γιατρό (η δόνηση από τον υπέρηχο), οι φυσαλίδες θα σκάσουν πάνω στα κύτταρα-στόχους, εκτοξεύοντας μέσα τους και το φάρμακο της χημειοθεραπείας.

Νέα Υόρκη: Δύο ανεξάρτητες αμερικανικές επιστημονικές ομάδες ανακοίνωσαν σημαντικά βήματα προόδου για τη δημιουργία τεχνητού ιστού πνευμόνων που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε μελλοντικές μεταμοσχεύσεις ή για τον έλεγχο της αποτελεσματικότητας νέων φαρμάκων.

Η πρώτη ομάδα από ερευνητές του Πανεπιστημίου Γιέηλ, με επικεφαλής τη Δρ Λάουρα Νίκλασον, πέτυχε να μεταμοσχεύσει σε πειραματόζωα (αρουραίους) ιστό πνευμόνων από κύτταρα καλλιεργημένα στο εργαστήριο, ο οποίος λειτούργησε όπως ο φυσιολογικός για ένα μικρό χρονικό διάστημα (45 έως 120 λεπτών), βοηθώντας τα ζώα να αναπνεύσουν και να τροφοδοτήσουν το αίμα τους με οξυγόνο.

Η δεύτερη ομάδα από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, με επικεφαλής τον διευθυντή του Ινστιτούτου Wyss Ντόναλντ Ίνγκμπερ, ανέπτυξε μια μικροσκοπική συσκευή-πνεύμονα, σε μέγεθος μεγάλου φασολιού, από ανθρώπινο ιστό και συνθετικά υλικά, προκειμένου να κάνει ελέγχους για την επίπτωση των τοξινών του περιβάλλοντος και νέων φαρμάκων στη λειτουργία των πνευμόνων.

Οι δύο μελέτες, που παρουσιάστηκαν στο περιοδικό Science δείχνουν την πρόοδο που επιτευχθεί πλέον στη δημιουργία ιστών στα εργαστήρια, όπου οι επιστήμονες συνδυάζουν ανθρώπινα κύτταρα με τεχνητά υλικά για να δημιουργήσουν νέα όργανα.

Σύμφωνα με τη Δρ Νίκλασον, «πρόκειται για το πρώτο βήμα με στόχο την αναγέννηση ολόκληρων πνευμόνων σε μεγαλύτερα ζώα και τελικά στους ανθρώπους».

Η ομάδα του Πανεπιστημίου Γιέηλ ανέφερε ότι η μέθοδός της χρειάζεται τελειοποίηση, καθώς μετά από δύο ώρες θρόμβοι άρχισαν να σχηματίζονται στα πειραματόζωα. Πάντως η ομάδα της Δρ Νίκλασον ευελπιστεί ότι θα μπορέσει στο μέλλον να αναπτύξει μεταμοσχεύσιμους πνεύμονες χρησιμοποιώντας πολυδύναμα βλαστοκύτταρα του ασθενούς, αν και, όπως είπαν οι ερευνητές, θα χρειαστούν χρόνια μέχρι η μέθοδος να είναι ασφαλής για τους ανθρώπους.

Η συσκευή της δεύτερης ομάδας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που αποτελείται από τρία μέρη -πνευμονικά κύτταρα, διαπερατή μεμβράνη και μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία- βρίσκεται πάνω σε ένα μικροτσίπ και μιμείται τη λειτουργία των αεραγωγών των πνευμόνων.

Οι ερευνητές εργάζονται τώρα για να δείξουν ότι η συσκευή τους μπορεί, όπως ένας φυσικός πνεύμονας, να πετύχει ανταλλαγή αερίων (οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα).

Σήμερα ο μόνος τρόπος αντικατάστασης κατεστραμμένου ενήλικου πνευμονικού ιστού είναι μέσω μεταμόσχευσης, όμως η διαδικασία είναι άκρως ευάλωτη σε απόρριψη οργάνου και μολύνσεις, πετυχαίνοντας ποσοστό επιβίωσης μόνο 10-20% για την επόμενη δεκαετία μετά την επέμβαση.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σε λίγες μέρες ψηφίζεται το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, στο οποίο –μετά την κατακραυγή για τη μεθόδευση με τα προεδρικά διατάγματα- προστέθηκαν και οι διατάξεις για το εργασιακό νομοσχέδιο.
Σε λίγες μέρες η Βουλή θα ψηφίσει, μετά την κύρωση του Μνημονίου στις 6/5/2010, ένα ακόμα έκτρωμα, που θα βυθίσει τον κόσμο της εργασίας στη χώρα μας σε μια άβυσσο εκμετάλλευσης και αβεβαιότητας, αφού θα γυρίσει την ιστορία πάνω από 60-70 χρόνια πίσω όσον αφορά μισθούς, δικαιώματα, ασφάλιση κ.λπ.
Ο λαός είναι αγανακτισμένος και η αποδοκιμασία της κυβέρνησης και ολόκληρου του πολιτικού κόσμου συνεχής, διαρκής και διογκούμενη. Αντανάκλαση αυτής της κατάστασης είναι να συσσωρεύονται πιέσεις και διεργασίες στον κομματικό χώρο του ΠΑΣΟΚ, στους βουλευτές του, ακόμα και σε υπουργούς που βρίσκονται στο επίκεντρο των εξελίξεων. Αυτό φάνηκε με την άρνηση 3 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ να ψηφίσουν το Μνημόνιο (και διαγράφτηκαν την ίδια στιγμή με συνοπτικές διαδικασίες του προέδρου), με τον αναβρασμό που επικρατεί στην ΠΑΣΚΕ, το γιουχάισμα του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, Σ. Ξυνίδη, μέσα στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ από συνδικαλιστές, το φόβο μήπως δεν συσπειρωθεί ολόκληρη η κοινοβουλευτική ομάδα και υπάρξουν κι άλλες διαρροές. Στην προκειμένη περίπτωση, είναι πιθανό το ΠΑΣΟΚ να βρεθεί απομονωμένο και μόνο του στην ψηφοφορία. Η Ν.Δ. δεν θα ψηφίσει το νομοσχέδιο, ενώ η στάση του ΛΑΟΣ θα είναι διαφοροποιημένη από τη στάση του για το Μνημόνιο. Τι θα γίνει, λοιπόν, αν υπάρξουν διαρροές, αν κι άλλοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν ψηφίσουν το νομοσχέδιο, απόσχουν, δηλώσουν «παρόντες» ή ακόμα το καταψηφίσουν;
Αυτή η περίεργη κατάσταση, η λαϊκή αγανάκτηση να έχει πιέσει τόσο πολύ ένα κυβερνών κόμμα, είναι πραγματική, και οι πονοκέφαλοι στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ προκαλούνται από την απειλή μήπως σημειωθεί ένα σημαντικό επεισόδιο που θα επιδράσει καταλυτικά στις πολιτικές εξελίξεις. Οι απειλές για προσφυγή σε διπλές-τριπλές εκλογές τον Νοέμβρη, μετά η πιθανή συντόμευση των εθνικών εκλογών για τον Σεπτέμβρη και, πρόσφατα, ακόμα και για τον Ιούλιο δείχνει ότι το μόνο που απασχολεί το ΠΑΣΟΚ είναι η απαρέγκλιτη εφαρμογή του Μνημονίου, η διαχείριση της εφαρμογής του και όχι η διακυβέρνηση της χώρας, η άσκηση κάποιας πολιτικής κ.λπ.
Ποιο είναι το πραγματικό ερώτημα; Μέσα στο ΠΑΣΟΚ, με δεδομένη τη σύνθεσή του, την πολιτική του συμπεριφορά, τις επιλογές της ηγεσίας του, θα σημειωνόταν κάποια αντίδραση και αντίσταση. Σε άλλες εποχές, ανάλογες διαφοροποιήσεις εύκολα ή δύσκολα αποσβέστηκαν και ξεπεράστηκαν, με ελιγμούς, εξαγορές, καλοπιάσματα. Εκβιασμούς. Έτσι και τώρα, μια ιδιόμορφη κατάσταση έκφρασης εσωτερικά μιας αντιπολίτευσης, για να μαζευτεί η αγανάκτηση, θα μπορούσε να είναι ανεκτή σε έναν ορισμένο βαθμό από τους ηγετικούς κύκλους του ΠΑΣΟΚ. Η κόκκινη γραμμή είναι οι ψηφοφορίες στο Κοινοβούλιο (γι’ αυτό μεθοδεύτηκαν συνταγματικά πραξικοπήματα με την εν λευκώ εξουσιοδότηση του κ. Παπακωνσταντίνου να συνάπτει δανεικές συμβάσεις χωρίς κύρωση από τη Βουλή, ή όλη η ιστορία με τα προεδρικά διατάγματα) για κρίσιμα νομοσχέδια εφαρμογής του Μνημονίου. Κόκκινη γραμμή είναι όταν συναντιέται η εσωτερική διαφοροποίηση και αγανάκτηση του ΠΑΣΟΚ με την ευρύτερη λαϊκή οργή μέσα από απεργίες, κινητοποιήσεις, επιτροπές κ.λπ. Κόκκινη γραμμή είναι όταν καθιερώνονται οι αποδοκιμασίες μέσα και έξω από το ΠΑΣΟΚ των επιφανών μελών της ηγετικής ομάδας του.
Σε λίγες μέρες, μέσα στη Βουλή θα φανεί αν θα ξεπεράσει το ΠΑΣΟΚ την τρικυμία αυτή ή θα υπάρξουν καταλυτικές συνέπειες. Σε λίγες μέρες, και έξω από τη Βουλή θα υπάρξει η κινητοποίηση και ο αγώνας για να μην περάσουν τα εκτρώματα κυβέρνησης και Μνημονίου που ακυρώνουν το μέλλον μας.
Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να το σκεφτούν καλά, γιατί οι στιγμές είναι ιστορικές από μια άποψη: Θα διακινδυνέψουν να διαγραφούν από τον Γ. Παπανδρέου ή προτιμούν να διαγραφούν οριστικά από το λαό;

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Το τρομοκρατικό χτύπημα μέσα στο υπουργείο της αστυνομίας – και μάλιστα με νεκρό υπασπιστή του υπουργού και διάχυτη μέχρι στιγμής την εντύπωση ότι ίσως στόχος να ήταν ο ίδιος ο Χρυσοχοΐδης – αλλάζει τη συζήτηση όπως την ξέραμε έως τώρα και νέα δεδομένα έρχονται να συμπληρώσουν τη θολή εικόνα του πολιτικού συστήματος και των παρενεργειών της κρίσης που συγκλονίζει τη χώρα.

Ως προς την ίδια την τρομοκρατία, ένα φαινόμενο που επιβιώνει συνεχώς από τη μεταπολίτευση μέχρι τώρα, είναι προφανές ότι, παρά τους πρόσφατους πανηγυρισμούς του υπουργείου και της ΕΛ.ΑΣ., παραμένει ζωντανή και μάλιστα με συνεχή «αναβάθμιση» στόχων.

Όμως το σοβαρό δεν είναι ούτε οι συνεχείς διαψεύσεις του «πανηγυρισμού» των διωκτικών και πολιτικών αρχών ούτε τα αστυνομικού τύπου και ενδιαφέροντος ερωτήματα για τη φύση και την ταυτότητα των εναπομεινασών ένοπλων ομάδων. Αντιθέτως πρωτεύουσα σημασία έχει το ότι η δράση τους παράγει όλο και περισσότερα αιματηρά επεισόδια, όλο και περισσότερα θύματα, ακόμη και άσχετα με τον αρχικό «στόχο», όπως π.χ. στην περίπτωση της αφγανικής οικογένειας στα Πατήσια – και με ανοιχτά τα ερωτήματα για τη χθεσινή δολοφονία του υπασπιστή Βασιλάκη.

Η δε «αναβάθμιση» μέσων και στόχων δημιουργεί ανησυχία για το ενδεχόμενο περαιτέρω τυφλής κλιμάκωσης. Κάτι μυρίζει... Ιταλία!

Εκεί η κορύφωση της δράσης των Ερυθρών Ταξιαρχιών, με κατάληξη τη δολοφονία του Μόρο, αποτέλεσε το κύκνειο άσμα της οργάνωσης. Από την άλλη αποτέλεσε το σημείο εκκίνησης για μια συνολική απαξίωση των πολιτικών δυνάμεων.

● Η Αριστερά «χρεώθηκε» σε μεγάλο βαθμό την τρομοκρατία, μπήκε σε μια πολύχρονη κρίση και εντέλει κατακερματίστηκε.

● Η κεντροαριστερά συν τω χρόνω διαλύθηκε λόγω και του μεγάλου σκανδάλου της εμπλοκής με τη μαφία.

● Την ανασύνθεση της Δεξιάς αλλά και ολόκληρου του πολιτικού συστήματος ανέλαβε εν τέλει ο Μπερλουσκόνι, σε μια – ιδεολογική, πολιτική, οικονομική και κοινωνική – συμμαχία με νεοφασίστες και λεφτάδες αυτονομιστές.

Σήμερα στην Ελλάδα – όχι όμως με την τρομοκρατία, αλλά με το... ΔΝΤ σε ρόλο καταλύτη – βλέπουμε όλες τις παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις πλην ΚΚΕ να συνταράσσονται από μια διαλυτική κρίση ταυτότητας, την οποία θα δούμε πολύ πιο αναλυτικά σε επόμενα κείμενα.

Ενώ όμως πορευόμαστε στον δρόμο της ιταλοποίησης, λείπει ο βασικότερος παράγοντας, ο καταλύτης αυτής της διαδικασίας: ένας Έλληνας Μπερλουσκόνι. Ευτυχώς μέχρι σήμερα κάθε απόπειρα δημιουργίας ενός τέτοιου παράγοντα, για μια σειρά σοβαρούς λόγους, έχει καταλήξει σε καρικατούρα ή γελοιοποίηση του κάθε φορά υποψήφιου «σωτήρα». Τίποτε όμως δεν έχει ακόμη αποκρυσταλλωθεί. Αντιθέτως το παιχνίδι τώρα ανοίγει...

Έναρξη ερευνών για πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε χρονικό ορίζοντα ενός έτους ανήγγειλε ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Γ. Μανιάτης σε συνέντευξή του σήμερα στο ραδιοσταθμό Real. «Οι ενδείξεις που έχουμε στα εθνικά χωρικά ύδατα είναι αρκετά ισχυρές, ώστε να μας πείθουν ότι πρέπει ταχύτατα να δημιουργήσουμε έναν Δημόσιο φορέα, ο οποίος με αξιοκρατία και με πλήρη διαφάνεια θα προκηρύξει διαγωνισμούς, προκειμένου να έρθουν σοβαροί επενδυτές να ψάξουν για πετρέλαιο στον τόπο μας», είπε ο υφυπουργός.

Σε ερώτηση για το ποιες περιοχές είναι υποψήφιες για έρευνα, ο υφυπουργός δήλωσε ότι «Υπάρχουν περιοχές που δεν έχουμε αποκλείσει ότι υπάρχει πετρέλαιο. Στην περιοχή των Ιωαννίνων, καθώς και στην ευρύτερη περιοχή του Πατραϊκού Κόλπου» και πρόσθεσε: «Μιλώ για έρευνες που ξεκίνησαν και για διαφόρους λόγους σταμάτησαν, χωρίς να διαπιστωθεί εάν υπάρχει κάτι. Αλλά, έχουμε εκεί σοβαρές ενδείξεις ύπαρξης κοιτασμάτων. Και αλλού, που δεν θεωρώ ότι είναι σκόπιμο και χρήσιμο να αναφερθώ».

Ο κ. Μανιάτης τόνισε ακόμη ότι οι σχέσεις στις έρευνες υδρογονανθράκων διέπονται από το Διεθνές Δίκαιο και ότι η χώρα μας δεν έχει διάθεση ούτε να καταπατήσει δικαιώματα της Τουρκίας, ούτε ασφαλώς και να εκχωρήσει σε οποιονδήποτε γείτονα δικαιώματα που είναι δικά μας. Ανέφερε ακόμη ότι είναι θέμα λίγων εβδομάδων να παρθεί η νομοθετική πρωτοβουλία για τη δημιουργία Ανώνυμης εταιρίας με μία μετοχή, που θα ανήκει στο Δημόσιο, η οποία θα προσδιορίσει τις περιοχές (τα λεγόμενα «οικόπεδα») και θα προκηρύξει τους διαγωνισμούς για την προσέλκυση επενδυτών που θα αναλάβουν την έρευνα «και μετά να προχωρήσουμε, σε διάστημα ενός έτους το αργότερο, σε ανάθεση ερευνών».

Ο υφυπουργός αναφέρθηκε επίσης στο ιστορικό των ερευνών στη χώρα μας, δηλαδή στο κοίτασμα του Πρίνου, που απέδωσε τα τελευταία 20 χρόνια πάνω από 120 εκατομμύρια βαρέλια καθώς και στο παράδειγμα της Νορβηγίας, η οποία τα τελευταία 15 χρόνια δημιούργησε τον λεγόμενο «κουμπαρά πετρελαίου», κρατώντας τα έσοδα από τα δικαιώματα των εταιριών εξόρυξης, που είναι σήμερα πάνω από 300 δισ. ευρώ, για να ενισχύσει τα ταμεία των συνταξιούχων.

Κατάργηση και συγχώνευση φορέων, οργανισμών και υπηρεσιών του δημοσίου τομέα, καθώς και απολύσεις συμβασιούχων και μετακινήσεις 10.000-15.000 υπαλλήλων, προβλέπει το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών, για το οποίο πραγματοποιείται δημόσια διαβούλευση από χθες μέχρι τις 28 Ιουνίου, στην ιστοσελίδα www.opengov.gr.

Το προσωπικό που υπηρετεί στους υπό κατάργηση οργανισμούς, φορείς ή υπηρεσίες, θα πρέπει εντός 15 ημερών από τη δημοσίευση του νόμου να υποβάλει στο εποπτεύων υπουργείο αίτηση μεταφοράς ή μετάταξης. Όσοι δεν υποβάλλουν αιτήσεις, θα απολύονται χωρίς αποζημίωση.

Στην περίπτωση των συγχωνεύσεων, το προσωπικό μεταφέρεται στην απορροφούσα εταιρεία ή οργανισμό. Το μετατασσόμενο ή μεταφερόμενο προσωπικό θα κατατάσσεται σε θέσεις αντίστοιχων μισθολογικών κλιμακίων με αυτά που αμειβόταν.

Στις νέες θέσεις εργασίας δεν θα υπολογίζονται τυχόν πρόσθετες αμοιβές και ειδικά επιδόματα που λάμβαναν οι εργαζόμενοι στο παρελθόν.

Επίσης, θα απολύονται οι εποχικοί υπάλληλοι (συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου και συμβασιούχοι έργου) των υπό κατάργηση οργανισμών.

ΝΠΔΔ, οργανισμοί και υπηρεσίες που καταργούνται :

Μουσείο και Βιβλιοθήκη του Εθνικού Τυπογραφείου
Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής
Εθνικό Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής
Ειδικό Ταμείο Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών
Εθνική Ακαδημία Γραμμάτων και Επιστημών
Ιόνιος Ακαδημία
Διεθνής Ικάριος Αεραθλητική Ακαδημία
Ενωση για την Αντισεισμική Προστασία των κρατών-μελών του οργανισμού για την οικονομική συνεργασία του Εύξεινου Πόντου
Εθνικό Κέντρο Ερευνών Υγείας
Ινστιτούτο Ερευνας και Ελέγχου Ποιότητας Υπηρεσιών Υγείας
Κέντρο Κληρονομικών Νόσων Αίματος
Ινστιτούτο Κοινωνικής Δημογραφίας και Ερευνας
Εθν. Παρατηρητήριο Ατόμων με Αναπηρίες
Τοπικά Κέντρα Αγροτικής Ανάπτυξης (51 υπηρεσιακές μονάδες)
Εθνική Επιτροπή Γάλακτος Ελλάδος
Επιστημονικό και Ερευνητικό Κέντρο Πολιτικής Προστασίας
Επίσης λύονται και τίθενται σε εκκαθάριση οι ανώνυμες εταιρείες:
Δημόσια Επιχείρηση Πολεοδομίας και Στέγασης
Ιχθυοκαλλιεργητικό Κέντρο Αχελώου
Ολυμπιακό Χωριό
ΑΓΡΟΓΗ

Φορείς που συγχωνεύονται

Συγχωνεύονται οι παρακάτω φορείς και ΑΕ με την παράλληλη μεταφορά του τακτικού προσωπικού:

Το Ινστιτούτο Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Η Σχολή Επιμόρφωσης Υπαλλήλων Υπουργείου Οικονομικών στο Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης
Το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Οι εταιρείες «Ελληνικό Κέντρο Αργιλομάζης ΑΕ», «Ελληνικό Κέντρο Αργυροχρυσοχοΐας ΑΕ, «ΚΕΚ ΕΛΚΕΔΕ ΕΠΕ», και Κέντρο Ελληνικής Γούνας συγχωνεύονται μέσω απορρόφησης στην «ΕΛΚΕΔΕ Κέντρο Τεχνολογίας και Σχεδιασμού Α.Ε.»
Η Εταιρεία Διανομής αερίου απορροφάται από τη Δημόσια Επιχείρηση παροχής αερίου.

Τα δύο πόδια σ΄ ένα παπούτσι βάζει η γνωστή αλυσίδα υπόδησης στους εργαζόμενούς της. Με πρόσχημα την κρίση απολύει εργαζόμενους, αλλάζει uποχρεωτικά τις συμβάσεις εργασίας από πλήρη σε μερική απασχόληση, καταστρατηγεί τα ωράρια και τα διαλείμματα. Υποχρεώνει τους εργαζόμενους να δουλεύουν υπερωρίες και ρεπό χωρίς να τα πληρώνει καθώς και να πληρώνουν ελλείμματα ταμείων και αποθήκης χωρίς να παίρνουν τα σχετικά επιδόματα.

Η διοίκηση της εταιρείας μεθοδεύει έναν εργασιακό μεσαίωνα στα μαγαζιά της αλυσίδας. Προσβάλλουν σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο τους εργαζόμενους, μεταφέρουν συνεχώς κόσμο από το ένα μαγαζί στο άλλο χωρίς να υπολογίζουν το κόστος σε χρήματα και προσωπική ζωή του εργαζόμενου και χωρίς να διαπραγματεύονται τίποτα προσπαθούν να οδηγήσουν τους εργαζόμενους σε οικειοθελή αποχώρηση με τα γνωστά οφέλη για την εταιρεία.

Η αξιοπρέπεια μας είναι αδιαπραγμάτευτη. Οι θέσεις εργασίας μας είναι πολύτιμες και δεν θα αφήσουμε κανέναν να παίζει με αυτές.

Γνωρίζεις ότι:

* Δεν μπορεί ο εργοδότης να προχωρήσει μονομερώς σε δυσμενή μεταβολή των όρων εργασίας σου (σύμβαση, αμοιβές, ωράριο).

* Εάν διαχειρίζεσαι το ταμείο δικαιούσαι επίδομα ταμείου 5%.

* Αν εργάζεσαι με πλήρη απασχόληση δικαιούσαι 20 λεπτά διάλειμμα εντός του ωραρίου εργασίας σου.

* Δεν είναι απόλυτο το δικαίωμα του εργοδότη να σε μετακινεί σε διαφορετικά καταστήματα της εταιρίας. Δεν έχει το δικαίωμα να το κάνει καταχρηστικά και ως μέσο εξαναγκασμού σε παραίτηση. Δεν μπορείς να εργάζεσαι σε καταστήματα διαφορετικής εταιρίας από αυτήν που σε έχει προσλάβει.

* Κάθε είδους εξύβριση, εκβιασμός, προσβολή της προσωπικότητας του εργαζόμενου είναι παράνομη και διώκεται.

Σήμερα στα περισσότερα μαγαζιά της αλυσίδας Voi Noi σε όλη την Ελλάδα μοιράζεται αυτό το χαρτί. Κανείς δεν είναι μόνος του στην επίθεση που δεχόμαστε. Εργαζόμενοι από διάφορους κλάδους ενώνονται. Γινόμαστε πιο δυνατοί με την αλληλεγγύη μας. Δεν μπορούν να κάνουν ότι θέλουν, έχουμε δύναμη να τους σταματήσουμε.

Ελάτε σε επικοινωνία μαζί μας για να συντονιστούμε. Στείλτε μας e-mail στο:
voinoiergazomenoi@gmail.com

Για περισσότερες πληροφορίες και τον συντονισμό όλων των εργαζόμενων για τα δικαιώματά τους: www.dikaioma.gr - info@dikaioma.gr

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
από όλη την Ελλάδα

Διαβάστε επίσης: Ταυτόχρονη παρέμβαση επιτροπών αλληλεγγύης σε δεκάδες καταστήματα Voi Noi σε όλη την Ελλάδα.

Υπό δοκιμασία βρίσκεται το πολιτικο-οικονομικό σύστημα της Κίνας, με τις απεργίες («διακοπές εργασίας», σύμφωνα με την κυβερνητική προπαγάνδα) να λαμβάνουν πλέον διαστάσεις χειμάρρου. Πρόκειται για εξέλιξη που εκπλήσσει, σε μία χώρα στην οποία δεν υπάρχει ανεξάρτητος συνδικαλισμός και οφείλει εν πολλοίς τους αλματώδεις ρυθμούς ανάπτυξης στα φτηνά εργατικά χέρια και στην πειθαρχία των εργαζομένων απέναντι στις προσταγές των διοικούντων.
Η στροφή των Κινέζων στη συλλογική δράση και στη διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών εργασίας και υψηλότερων αμοιβών φαίνεται ότι αποδίδει καρπούς. Με σύνθημα "απεργία μέχρις εσχάτων", οι εργάτες σε τέσσερα εργοστάσια της Honda, σταμάτησαν να δουλεύουν στις 17 Μαΐου, ζητώντας νέες συμβάσεις εργασίας. Η αυτοκινητοβιομηχανία αναγκάστηκε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις και οι εργαζόμενοι πέτυχαν αύξηση 35% στους μισθούς τους.

Αύξηση 15% έλαβαν οι οι 1.000 εργαζόμενοι της εταιρείας Beijing Xingyu, που προμηθεύει τη Hyundai με ανταλλακτικά, ύστερα από απεργιακή κινητοποίηση. Ο εργοδότης τους συμφώνησε να τους δώσει και δεύτερη αύξηση 10%, τον ερχόμενο μήνα. Οι εργαζόμενοι στην αλυσίδα φαστ φουντ KFC πέτυχαν την υπογραφή συλλογικής σύμβασης, η οποία προβλέπει την αύξηση του μισθού τους κατά 200 γουάν (περίπου 25 ευρώ). Πρόκειται για ποσό διόλου ευκαταφρόνητο σε μία χώρα όπου ο κατώτατος μισθός δεν ξεπερνά τα 1.000 γουάν.

Απεργίες έγιναν ακόμη στις πόλεις Χενάν και Γιουνάν, ενώ μετ' εμποδίων γίνεται η παραγωγή οχημάτων στα εργοστάσια της Toyota στην Κίνα, εξαιτίας των κινητοποιήσεων των εργαζομένων.

Αξιοσημειώτο αλλά όχι ανεξήγητο είναι το γεγονός ότι οι περισσότερες από τις απεργίες γίνονται χωρίς τη στήριξη των συνδικάτων. Τα τελευταία δεν έχουν δημιουργηθεί ύστερα από πρωτοβουλία των εργαζομένων, αλλά του κράτους, με αποτέλεσμα να βρίσκονται υπό τον έλεγχο εργοδοτών και να θέτουν ως προτεραιότητα τον εθνικό στόχο για την επίτευξη με κάθε μέσο υψηλών ρυθμών ανάπτυξης.

H οικονομική άνθηση της Κίνας είχε ως παρενέργεια την άνοδο του πληθωρισμού, δυσχεραίνοντας τη ζωή των υπεύθυνων γι΄αυτό το οικονομικό θαύμα: Των εργαζομένων, πολλοί εκ των οποίων είναι εσωτερικοί μετανάστες και διαβιούν σε συνθήκες ανέχειας. Υπολογίζεται ότι 130 εκατομμύρια Κινέζοι έχουν εγκαταλείψει τις επαρχίες και εργάζονται στις πόλεις.

Η κοινή γνώμη στο εξωτερικό θορυβήθηκε από την "επιδημία" αυτοκτονιών στην Foxconn, εταιρεία που προμηθεύει με εξαρτήματα όλες τις μεγάλες εταιρείες ηλεκτρονικών της Δύσης και έχει για πελάτες της, μεταξύ άλλων, τις Apple, Nokia, Intel, Sony, Microsoft και Nintendo. Ο πόλεμος τιμών σε Αμερική και Ευρώπη για τα φθηνότερα γκάτζετ και το υψηλότερο περιθώριο κέρδους, σε συνδυασμό με τη νομισματική πολιτική που ακολουθεί η Κίνα, οδήγησαν τους εργαζόμενους κυριολεκτικά σε απόγνωση.

Σαν να μην έφταναν τα υπόλοιπα μέτρα, την περικοπή της 13ης και 14ης σύνταξης στον ιδιωτικό τομέα ζητά από το υπουργείο Εργασίας η τριμερής επιτροπή.

Σύμφωνα με πληροφορίες, μάλιστα, αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο καθυστερεί η κατάθεση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, η οποία ήταν προγραμματισμένη να γίνει την Τετάρτη, αλλά μετατέθηκε για τη Δευτέρα –πέραν των υπόλοιπων διορθωτικών επεμβάσεων που επιχειρεί ο Ανδρέας Λοβέρδος, ώστε να καταλαγιάσει τα πνεύματα.

Ακόμη, μήλο της Έριδος για τις δύο πλευρές έχει γίνει η αύξηση των ορίων ηλικίας στις μητέρες ανηλίκων και στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα…

Θυμίζουμε πάντως πως μεταξύ των διορθωτικών τροποποιήσεων που προωθεί ο Ανδρέας Λοβέρδος είναι η εφαρμογή των αντικινήτρων απόλυσης των μεγάλης ηλικίας εργαζομένων από τα 55 έτη -έναντι των 57 που προβλεπόταν αρχικά- καθώς και η αύξηση κατά δύο μήνες, από τέσσερις σε έξι, της υποχρέωσης των εργοδοτών να προειδοποιούν για επικείμενη απόλυση, προκειμένου να καταβάλουν μειωμένη αποζημίωση.

Την Τρίτη μάλιστα ο υπουργός Εργασίας, Ανδρέας Λοβέρδος, μιλώντας στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, υποστήριξε και την απόσυρση του Προεδρικού Διατάγματος για τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και την κατάθεσή του στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο.

«Η προσωπικότητά μου δομήθηκε δημοκρατικά, σέβομαι τους βουλευτές του κόμματος που ανήκω, δε δέχομαι μύγα στο σπαθί μου για τη δημοκρατικότητά μου», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ανδρέας Λοβέρδος.

Τα «δικά του παιδιά» φέρεται να διόριζε στη Βουλή, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης, ακόμη και εν μέσω οικονομικής κρίσης. Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας», πρόεδρος του ΛΑΟΣ εξασφάλισε το τελευταίο διάστημα θέσεις εργασίας για στενούς του συνεργάτες όπως στελέχη του κόμματος, μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, δημοσιογράφοι του Τηλε-άστυ, του Ράδιο-άστυ και της εφημερίδας «Α1».

Χαρακτηριστικά αναφέρονται οι :

Κοκκίνου Κατερίνα: Διευθύντρια του πολιτικού γραφείου και εξ απορρήτων του προέδρου του ΛΑΟΣ, η οποία διορίστηκε ως δόκιμη υπάλληλος τον Φεβρουάριο του 2009.

Παναγιωτακόπουλος Γιάννης: Πρόεδρος της νεολαίας του ΛΑΟΣ (ΝΕΟΣ), υποψήφιος ευρωβουλευτής το 2009. Διορίστηκε το Δεκέμβριο ως μετακλητός υπάλληλος.

Καψιώτης Δημήτρης: Μέλος της Κ.Ε., μέχρι προτινος παρουσιαστής «πατριωτικών» εκπομπών στο Τηλε-άστυ και στο Ράδιο-άστυ και υποψήφιος βουλευτής στη Β' Αθήνας στις τελευταίες εκλογές. Ο διορισμός του ως μονίμου υπαλλήλου έγινε τον Ιανουάριο του 2010.

Μπετζέλου Μαρία: Πρώην επικεφαλής του πολιτικού ρεπορτάζ στην «Α1», επίσης παρουσιάστρια πολιτικών εκπομπών σε τηλεόραση και ραδιόφωνο, η οποία διορίστηκε σε προσωποπαγή θέση δοκίμου υπαλλήλου στις 26 Απριλίου του 2010, ενώ είχε ήδη προϋπηρεσία στη Βουλή 16 μήνες.

Σκανδαλάκης Αντώνης: Γιος του απόστρατου Κωνσταντίνου Σκανδαλάκη, αντιπροέδρου του ΛΑΟΣ, άμεσου συνεργάτη του Γ. Καρατζαφέρη και ανθρώπου που διαχειρίζεται το κομματικό ταμείο. Μπήκε στη Βουλή στις αρχές του 2009, προσελήφθη ως μετακλητός το Νοέμβριο του ίδιου έτους και διορίστηκε σε προσωποπαγή θέση δόκιμου υπαλλήλου τον Μάρτιο του 2010.

Κακούρος Κώστας: «Κουμάντο» στον τηλεοπτικό σταθμό του κ. Καρατζαφέρη, επαναπροσελήφθη βάσει της ρύθμισης Σιούφα ως μετακλητός υπάλληλος τον Νοέμβριο του 2009, αφού είχε παραιτηθεί λόγω της διάλυσης της Βουλής τον Σεπτέμβριο. Τον Απρίλιο του 2010 διορίστηκε ως δόκιμος υπάλληλος.

Τζιτζώκος Ζήσης: Αρχισυντάκτης της «Α1», στέλεχος του γραφείου Τύπου του ΛΑΟΣ, διορίστηκε ως μόνιμος υπάλληλος στις 17 Φεβρουαρίου του 2010.

Μακρής Ιωάννης: Δικηγόρος, υποψήφιος του ΛΑΟΣ στη Β Θεσσαλονίκης το 2007 και στην Ευρυτανία το 2009. Κατέλαβε προσωποπαγή θέση δόκιμου υπαλλήλου στις 26 Απριλίου του 2010.

Μαριόλης Παναγιώτης: Αναπληρωτής γραμματέας Οργανωτικού του κόμματος και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Διορίστηκε ως δόκιμος υπάλληλος στις 16 Απριλίου του 2010.

Αναγνώστου Κωνσταντίνος: Γιος της Ελένης Αναγνώστου, διευθύντριας οικονομικών του κόμματος. Δόκιμος υπάλληλος, βάσει του ΦΕΚ 205/2010.

Στελέχη του κόμματος βρέθηκαν και στις θέσεις μετακλητών υπαλλήλων στον ΛΑΟΣ, με το δημοσίευμα να αναφέρει τους Δέτση Γιάννη, Γαϊτάνη Φώτη, Τσιάπη Ακη, Χαραλαμπίδη Μιχάλη, Μπέση Δημήτρη, Δήλαρη Παναγιώτη, Στεργιέλη Γιάννη, Φιλιππόπουλο Στάθη, Κοκκώνη Νεκτάριο, Καλογερούδη Ιωάννα, Διαμαντίδου Βάσω, Θανάσουλα Λάμπρο και Ζαφειρόπουλο Λάμπρο.

Όπως σημειώνεται «οι μεθοδεύσεις δεν παραβιάζουν το νόμο» αλλά έχουν προκαλέσει αντιδράσεις ακόμη και εντός του ΛΑΟΣ. «Με την πρακτική αυτή ο πρόεδρος παραβιάζει τις αρχές της αξιοκρατίας και της ισότητας που ο ίδιος διακηρύσσει» φέρεται να λέει στέλεχος του κόμματος, προσθέτοντας ότι σε περιόδους όπως η σημερινή όλοι οφείλουν να είναι πιο προσεκτικοί.

Ο «Ωφλίαρος» είναι μια προσπάθεια να παρουσιάζεται σε έντυπη μορφή ό,τι καταγράφεται από τον τοπικό -έντυπο και ηλεκτρονικό- τύπο (εφημερίδες, ραδιόφωνο, ιστοσελίδες, ιστολόγια, κ.ά.) και αφορά κυρίως επίκαιρα θέματα του νησιού μας. Περισσότερο «Ωλίαρος» και λιγότερο «Φλύαρος» και χωρίς να επωμιστεί ρόλο ειδησεογραφικό, ο «Ωφλίαρος» θα παρουσιάζει απλά μέσα στις σελίδες του νέα και ειδήσεις, με προτίμηση στις ευχάριστες. Παράλληλα, θα υπηρετεί κι ένα ρόλο οδηγού για τον επισκέπτη, παρέχοντάς του βασικές πληροφορίες και ενημερώνοντάς τον για δραστηριότητες και δρώμενα στο νησί. Η συντακτική ομάδα δέχεται ασφαλώς υποδείξεις,σχόλια και, κυρίως, κείμενά σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση ofliaros@gmail.com. Παράλληλα μπορείτε να διαβάσετε τον κάθε νέο «Ωφλίαρο» στην ηλεκτρονική σελίδα [ofliaros.blogspot.com] . Ως πρώτο πιλοτικό τεύχος ας κριθεί με επιείκεια. Κάθε αρχή και δύσκολη…

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ: Υπήρξε διαρροή μαζούτ στον Άραχθο από παλιό εργοστάσιο χυμοποίησης (η ΕΣΠΕΡΙΔΑ), το οποίο είναι πια ανενεργό και βρίσκεται δίπλα από το φράγμα Ιμαρέτ. Την απορρύπανση της περιοχής ανέλαβε ειδική εταιρεία που ήρθε από τη Θεσσαλονίκη με στόχο την πρόληψη της εξάπλωσης της κηλίδας που θα δημιουργούσε οικολογικό πρόβλημα στον Αμβρακικό.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΠΕΣΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ: Νομάρχης Άρτας, Παπαβασιλείου σε σύσκεψη στη Νομαρχία για το θέμα της μόλυνσης: «Δεν μπορούμε να μείνουμε αδρανείς, απαθείς, ανεξάρτητα αν ο χώρος ευθύνης ο δικός μας δεν έχει να κάνει με αυτό. Και ο ΤΟΕΒ δεν ανήκει διοικητικά στη Νομαρχία, ούτε το συγκεκριμένο εργοστάσιο ανήκει στη Νομαρχία».

ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ: Οι Ενεργοί Πολίτες Αμβρακικού λένε: "Η τοποθέτηση του Νομάρχη Άρτας για την διαρροή μας προκαλεί δέος, όταν λέει ότι δεν ήταν δική του αρμοδιότητα, αλλά ανέλαβε πρωτοβουλία από μόνος του. Επιτέλους, ποιος είναι ο αρμόδιος σ αυτό τον τόπο;
Σχεδόν όλες οι βιομηχανίες της περιοχής μας χρησιμοποιούν μαζούτ ως καύσιμη ύλη, παρότι βρίσκονται εντός των ζωνών του Εθνικού Πάρκου, ακόμη και τα τυροκομεία, που όταν λειτουργούν τους καυστήρες τους ντουμανιάζουν όλες οι γύρω περιοχές με όλες τις επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων που προκαλούν οι διοξίνες από τους καπνούς.
Πολλές επιχειρήσεις της περιοχής διοχετεύουν ακατέργαστα τα υγρά τους απόβλητα στις τάφρους και τα ποτάμια τις νυκτερινές ώρες (όταν δεν λειτουργούν οι υπηρεσίες) και η νομοθεσία απαιτεί επ' αυτοφόρω εντοπισμό ρύπανσης για να επιβληθούν κυρώσεις.
Από το 2004 ζητάμε ακόμη και σήμερα τακτικούς και εκτάκτους ελέγχους εφαρμογής των περιβαλλοντικών όρων όλων των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη λεκάνη απορροής του Αμβρακικού για να προλαμβάνονται κρούσματα ρύπανσης. Οι νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις και των τριών νομών δεν έχουν επιβάλλει και υλοποιήσει κανένα πρόστιμο για μη εφαρμογή περιβαλλοντικών όρων την τελευταία δεκαετία, οπότε υπάρχει μια άτυπη ασυλία στην παρανομία.
Στην προκειμένη περίπτωση ο ιδιοκτήτης της ΕΣΠΕΡΙΔΑΣ ομιλεί για δολιοφθορά και με μια μήνυση κατ αγνώστων επιδιώκει άφεση αμαρτιών και έτσι «ούτε γάτος ούτε ζημιά». ΕΛΛΑΣ το μεγαλείο σου, βασίλεμα δεν έχει!!!!!!".

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: Η διαρροή ξεκίνησε πριν από κάμποσες μέρες και ανακαλύφτηκε τυχαία από διερχόμενους, που στην αρχή νόμισαν ότι είναι χυμένα λάδια και δεν ειδοποίησαν κανέναν...
Ο πολύτιμος χρόνος που χάθηκε είχε σαν αποτέλεσμα το μαζούτ μέσω του αρδευτικού αύλακα που ποτίζεται ο κάμπος της Αρτας να περάσει στο οικοσύστημα, καταλήγοντας στον Αμβρακικό. Κανείς δεν μπορεί να βεβαιώσει την ακριβή ποσότητα μαζούτ που χύθηκε, άλλοι λένε για 3, άλλοι για 8 τόνους μαζούτ, κανένας δεν ξέρει, ενώ δεν γνωρίζουν καν την ποσότητα που υπήρχε στις δεξαμενές της πρώην βιομηχανίας χυμοποίησης.
Αυτή τη φορά τη γλυτώσαμε σχετικά φτηνά, αλλά:

Ο ΤΡΟΜΟΣ: Λίγα χιλιόμετρα παραπέρα, στην Αμφιλοχία, υπάρχουν οι δεξαμενές καυσίμων, χωρητικότητας 300.000 λίτρων και στον Αμβρακικό πηγαινοέρχονται μονοπύθμενα δεξαμενόπλοια-σαπιοκάραβα. Ένα ατύχημα μπορεί να σημάνει το τέλος...
Κάντε κάτι τώρα πριν είναι αργά και τρέχετε και δεν φτάνετε...

Ομόφωνα δεκτό από τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής που διερευνά την υπόθεση Siemens, έγινε το αίτημα του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλη, να κληθούν να καταθέσούν ο επιχειρηματίας Σωκράτης Κόκκαλης, ο Γιώργος Σκαρπέλης, πρώην εκτελεστικός αντιπρόεδρος και επικεφαλής του τομέα διεθνών επενδύσεων του ΟΤΕ και ο Πέτρος Λάμπρου, ο οποίος στο παρελθόν ήταν διευθύνων σύμβουλος του οργανισμού και είχε επεξεργαστεί τη σύμβαση ψηφιοποίησης.
Έτσι, ο ισχυρός άνδρας του Ολυμπιακού αναμένεται να παρουσιαστεί ενώπιον της επιτροπής στο αμέσως επόμενο διάστημα.
Σήμερα προσήλθε στην εξεταστική ο φερόμενος ως διαχειριστής των μαύρων ταμείων της Siemens, Πρόδρομος Μαυρίδης, ο οποίος όμως αρνήθηκε να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση, καθώς με υπόμνημά του επικαλέστηκε το γεγονός ότι είναι κατηγορούμενος στην τακτική δικαιοσύνη.
O κ. Μαυρίδης, φερόμενος ως διαχειριστής των μαύρων ταμείων της εταιρείας, δεν θέλησε σε καμία ερώτηση που του απεύθυναν οι βουλευτές, ενώ παρέπεμψε στο υπόμνημά του επικαλούμενος ότι είναι κατηγορούμενος στην τακτική δικαιοσύνη.
Η εξεταστική επιτροπή με επιστολή που απεστάλη στον πρόεδρο της Βουλής και τους αρχηγούς των κομμάτων με κοινοποίηση στον πρωθυπουργό, προτείνει

*Στο πλαίσιο των διμερών σχέσεων Ελλάδος-Γερμανίας να εξεταστεί το ενδεχόμενο να υποχρεωθεί η Siemens από τη γερμανική κυβέρνηση να παράσχει στοιχεία στην Ελληνική Δικαιοσύνη και στην Εξεταστική Επιτροπή
*Παράλληλα να οδηγηθεί το θέμα ενώπιον των αρμοδίων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
*Τα καθ' ύλην συναρμόδια υπουργεία και Οργανισμοί να προσδιορίσουν το σύνολο της ζημιάς που υπέστη το ελληνικό δημόσιο από την παράνομη δράση της Siemens
*Τα συναρμόδια υπουργεία να ζητήσουν απευθείας από τη Siemens τα απαιτούμενα στοιχεία και τέλος,
*Να συσταθεί αμέσως ειδική επιτροπή ελέγχου της περιουσιακής κατάστασης των πολιτικών που διετέλεσαν κυβερνητικά στελέχη στα υπουργεία Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη, Πολιτισμού, Μεταφορών και Επικοινωνιών, με τα οποία υπέγραψε συμβάσεις η Siemens κατά την τελευταία 20ετία.

Με δεύτερη επιστολή που απευθύνεται στην Τράπεζα Ελλάδος, στο ΣΔΟΕ, στην Επιτροπή Καταπολέμησης του Βρώμικου Χρήματος και την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, η επιτροπή ζητεί τον πλήρη έλεγχο των τραπεζικών λογαριασμών και των χρηματιστηριακών κινήσεων αλλά και χρηματικών κινήσεων σειράς επιχειρηματιών και χρηματιστών, σύμφωνα με τα στοιχεία από τη δικογραφία και τις καταθέσεις ενώπιον της επιτροπής.
Σε τρίτη, τέλος, επιστολή προς τις δικαστικές αρχές ζητείται δικαστική συνδρομή για άνοιγμα λογαριασμών στο εξωτερικό με τη συνεργασία της Εuropol των Μιχάλη Χριστοφοράκου, Διονύση Δενδρινού, Χρήστου Καραβέλα, Πρόδρομου Μαυρίδη, των νομικών προσώπων που συμμετέχουν οι ανωτέρω καθώς και οποιωνδήποτε άλλων φυσικών και νομικών προσώπων που κατά τη κρίση της δικαιοσύνης εμπλέκονται στην υπόθεση.

Την πρόθεση της βουλγαρικής κυβέρνησης να εγκαταλείψει το σχέδιο κατασκευής του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης, ανακοίνωσε σήμερα ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, Μπόικο Μπορίσοφ.

"Η Βουλγαρία θα εγκαταλείψει το σχέδιο, επειδή οι κάτοικοι στην περιοχή του Μπουργκάς είναι αντίθετοι, ο αγωγός θα περάσει από περιοχές, που εντάσσονται στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα "NATURA 2000", ενώ σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, η χώρα δεν μπορεί να βρει τους απαραίτητους πόρους για την υλοποίηση του μεγάλου αυτού έργου", είπε χαρακτηριστικά μετά τη συνάντησή του με τους πρεσβευτές των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), στην κατοικία του Ισπανού πρέσβη, σήμερα, στη Σόφια.

Τόνισε δε ότι "αυτό είναι ένα έργο, το οποίο ο κόσμος στο Μπουργκάς δεν το θέλει. Όλοι είδαμε τι συνέβη στον Κόλπο του Μεξικού".

Οι δηλώσεις του Βούλγαρου πρωθυπουργού έρχονται μετά την τοποθέτηση του Ρώσου υπουργού ενέργειας, Σεργκέι Σματκό, ο οποίος δήλωσε ότι η Μόσχα πρέπει να λάβει τις οριστικές αποφάσεις της σχετικά με τον αγωγό έως το ερχόμενο φθινόπωρο.

Ο Σ. Σματκό κάλεσε τη Βουλγαρία να λάβει γρήγορα τις σχετικές αποφάσεις της για τον αγωγό, οι εργασίες για τον οποίο, όπως είπε, είναι σχεδόν "παγωμένες".

Παράλληλα, οι Βούλγαροι παρατηρητές επισημαίνουν ότι οι σημερινές δηλώσεις του Μπορίσοφ "δεν κρατούν πλέον ούτε τα προσχήματα, αφού βγάζουν στο φως τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης μειοψηφίας του κόμματος GERB, πριν καν δοθούν στη δημοσιότητα τα τελικά συμπεράσματα της έρευνας για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη".

Την έρευνα διεξάγει το υπουργείο Περιβάλλοντος και Υδάτων της Βουλγαρίας, κατόπιν εντολής του πρωθυπουργού Μπορίσοφ.

Σταμάτησαν να διορθώνουν τα χιλιάδες γραπτά των πανελληνίων εξετάσεων οι εκπαιδευτικοί που εκτιμούν ότι οι αμοιβές που ανακοίνωσε το υπουργείο Παιδείας είναι πολύ χαμηλότερες από τις προσδοκίες των βαθμολογητών.

Οι εκπαιδευτικοί καταγγέλλουν το υπουργείο Παιδείας για ασυνέπεια καθώς υποστηρίζουν ότι είχαν την διαβεβαίωση του υφυπουργού Γιάννη Πανάρετου ότι η μείωση -λόγω κρίσης- των φετινών αμοιβών δεν θα ξεπεράσει το 5%.

Οταν όμως η ΟΛΜΕ διαπίστωσε ότι η αμοιβή από 1,8 ευρώ /ώρα είχε πέσει στο 1,3 ευρώ/ώρα, κάλεσε τους καθηγητές στις 26 Μαίου να απέχουν από τη βαθμολόγηση των γραπτών, προκαλώντας μπλακ άουτ στη διαδικασία των Πανελλήνιες.

Έτσι από χθες δεκάδες καθηγητές οι οποίοι μετά το πέρας των μαθημάτων τους στα σχολεία πήγαιναν στα βαθμολογικά κέντρα για την έξτρα αμοιβή και εργάζονταν 6-8 ώρες επιπλέον, απέχουν από τη διαδικασία, ο ρυθμός της οποίας επιβραδύνεται με κίνδυνο την καθυστέρηση ανακοίνωσης αποτελεσμάτων των υποψηφίων.

Μάλιστα δεν έχουν ελεγχθεί και δεν έχουν καταχωρηθεί οι βαθμολογίες περίπου στο 50% των διορθωμένων γραπτών.

Το υπουργείο Παιδείας έχει αποφασίσει να πληρώσει τους βαθμολογητές εκπαιδευτικούς με 1,3 ευρώ την ώρα και έχουν τη δυνατότητα να διορθώσουν μέχρι και 600 γραπτά, ενώ το ημερομίσθιο αγγίζει τα 14 ευρώ.

Ήδη η μεγαλύτερη αποχή παρατηρείται στα περισσότερα κέντρα της πρωτεύουσας, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες χθες δεν λειτούργησαν τα μεγάλα βαθμολογικά κέντρα Φαλήρου, Αμαρουσίου, Χαλανδρίου, Αλίμου, Γαλατσίου, Ηλιούπολης και Καμινίων ενώ χθες έκλεισε και το βαθμολογικό κέντρο Χανίων.

"Το υπουργείο Παιδείας μάς ξεγέλασε" δήλωσε στο «Βήμα» μέλος του ΔΣ της ΟΛΜΕ επισημαίνοντας ότι άλλη απόφαση τους έδειξε ο υφυπουργός Ιωάννης Πανάρετος και άλλη υπέγραψε τελικά.

Η ΟΛΜΕ έκανε λόγο για παρελκυστική τακτική του υπουργείου Παιδείας η ΟΛΜΕ καθώς και η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου διαβεβαίωνε στις 4/6/10 σε τηλεοπτική συζήτηση τον πρόεδρο της ΟΛΜΕ ότι οι αμοιβές θα είναι όσο και την περσινή χρονιά και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

Στα 8.973 εκατ. ευρώ διαμορφώθηκε το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού το πεντάμηνο Ιανουαρίου – Μάιου 2010 έναντι 14.655 εκατ. ευρώ κατά το αντίστοιχο διάστημα του 2009. Πρόκειται για μείωση της τάξης του 38,8% έναντι ετήσιου στόχου μείωσης κατά 35,1% που προβλέπεται στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΠΣΑ), περιλαμβανομένων και των μέτρων που ελήφθησαν το Μάρτιο του 2010.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Γενικού Λογιστηρίου του κράτους, που βασίζεται σε προσωρινά διαθέσιμα στοιχεία του κρατικού προϋπολογισμού, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα του πρώτου πενταμήνου του έτους οφείλεται τόσο στη μείωση των δαπανών όσο και στην αύξηση των εσόδων και επετεύχθη πριν την πλήρη απόδοση των πρόσθετων μέτρων μέτρα που θεσπίστηκαν το Μάρτιο και το Μάιο του 2010.
Τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού αυξήθηκαν κατά 8,3%, σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του προηγουμένου έτους, έναντι ετήσιου στόχου στο ΠΣΑ για αύξηση κατά 11,7%.

Οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού στο ίδιο διάστημα μειώθηκαν κατά 10,6%, έναντι στόχου στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης για μείωση κατά 4,8%. Ειδικότερα οι πρωτογενείς δαπάνες είναι μειωμένες κατά 11,3%, έναντι ετήσιου στόχου μείωσης κατά 4,4%, ενώ οι δαπάνες για τόκους μειώθηκαν επίσης κατά 7,5% έναντι ετήσιας πρόβλεψης για αύξηση κατά 5,1%.

Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (Π.Δ.Ε.) είναι περιορισμένες κατά 29,6%, ενώ τα έσοδά του μειώθηκαν κατά 43,3% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009.

Οι επεξεργαστές της σειράς Atom συμπληρώνουν ένα χρόνο ζωής, έχοντας διανύσει μια άκρως επιτυχημένη πορεία. Οι επεξεργαστές της σειράς Atom φιλοξενούνται στην συντριπτική πλειοψηφία των netbooks, κατηγορία φορητών υπολογιστών που καταγράφει απρόσμενες πωλήσεις εδώ και έναν χρόνο. Η Intel ανακοίνωσε τη νέα γενιά επεξεργαστών Atom. Η νέα σειρά περιλαμβάνει προς το παρόν δύο νέα μοντέλα: τον Ζ550, τον πρώτο επεξεργαστή Atom στα 2GHz και τον Z515, ο οποίος τρέχει σε ταχύτητες έως και 1,2GHz. Οι νέοι Atom υποστηρίζουν τεχνολογία της Intel Hyperthreading, μέσω της οποίας μπορούν να εκτελέσουν πάνω από μία εργασίες ταυτόχρονα, αλλά και να αποδώσουν καλύτερα γραφικά.

Αναίτια επίθεση δέχτηκε το βράδυ της Τρίτης 8 Ιουνίου ο 30χρονος μετανάστης από το Πακιστάν, Ναντίμ Ουαχίντ. Στις 21:30 το βράδυ, επί της οδού Αλκιβιάδου, πλησίον της πλατείας του Αγίου Παντελεήμονα, ο 30χρονος έπεσε θύμα άγριου ξυλοδαρμού από τρία άτομα, τα οποία του επιτέθηκαν ενώ μιλούσε στο κινητό του τηλέφωνο και κατόπιν τον γρονθοκοπούσαν επί 3-4 λεπτά στο κεφάλι.

Η επίθεση σημειώθηκε έξω από Internet Café που διατηρεί συμπατριώτης του Ναντίμ Ουαχίντ και βρίσκεται κοντά σε καφετέρια η οποία σύμφωνα με την κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» αποτελεί στέκι μελών της Χρυσής Αυγής και υπήρξε σημείο στο οποίο μετά από την Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση της οργάνωσης στην πλατεία της περιοχής, είχαν σημειωθεί παρόμοια περιστατικά με μετανάστες.

Οι άγνωστοι που επιτέθηκαν στον 30χρονο δεν σταμάτησαν να τον ξυλοκοπούν παρά μόνο μετά από επέμβαση άλλων μεταναστών που βγήκαν από τα γύρω μαγαζιά για να τον βοηθήσουν. Στην περιοχή έσπευσαν μέλη της Αφγανικής κοινότητας και της κίνησης «Απελάστε το Ρατσισμό» που ειδοποιήθηκαν από Αφγανούς κατοίκους της περιοχής και τα οποία κάλεσαν το ΕΚΑΒ και κατήγγειλαν τον ξυλοδαρμό στην αστυνομία η οποία έφτασε αργότερα στο σημείο.

Σύμφωνα με μέλος της κίνησης «Απελάστε το Ρατσισμό», την ώρα που ο 30χρονος ανέβαινε στο ασθενοφόρο ομάδα δέκα θαμώνων της γειτονικής καφετέριας καταφέρθηκε εναντίον με προσβλητικά σχόλια και απειλές. Οι τέσσερις άνδρες της αστυνομίας που κατέφθασαν με δύο περιπολικά ήταν παρόντες στο περιστατικό. Ωστόσο, ενώ δεν ζήτησαν τα στοιχεία από τους θαμώνες της καφετέριας, ζήτησαν τα στοιχεία του μέλους της κίνησης που ζήτησε την παρέμβασή τους. Στη συνέχεια συμβούλευσαν τους παρευρισκόμενους να... απομακρυνθούν από την περιοχή.

Πάντως ο 30χρονος μετανάστης διακομίστηκε στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός» όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες. Διαπιστώθηκε κάταγμα στη μύτη και ελαφρά τραύματα σε διάφορα άλλα σημεία του κεφαλιού, όπως το σαγόνι και το αυτί. Την Τετάρτη κατατέθηκε μήνυση κατ’ αγνώστων από το θύμα στο τοπικό ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα, παρουσία της δικηγόρου του θύματος, Ιωάννας Κούρτοβικ από το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών. Επιπλέον ο Ναντίμ Ουαχίντ κατάφερε να καταθέσει και αίτημα ασύλου μετά από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες να αποταθεί στο αλλοδαπών όπου η διαδικασία ασύλου έχει παγώσει τους τελευταίους μήνες.

Σύμφωνα με την κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό», αυτή είναι η πρώτη καταγγελία που καταγράφεται από το συγκεκριμένο ΑΤ, τουλάχιστον τον τελευταίο μήνα παρά τη σωρεία περιστατικών ξυλοδαρμού και ρατσιστικών επιθέσεων που καταγγέλθηκαν το τελευταίο διάστημα και κυρίως το δεκαήμερο που ακολούθησε τη συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς.

Αλλάζει ο εκπαιδευτικός χάρτης της Ελλάδας, ύστερα και από την επισημοποίηση της αναγνώρισης των κολεγίων. Συγκεκριμένα η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου, υπέγραψε την της απόφαση για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας στα Κέντρα Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης, όπως αναφέρονται πλέον τα γνωστά σε όλους «κολέγια».

Σύμφωνα με την απόφαση «δίδεται ιδιαίτερη σημασία στην οικονομοτεχνική μελέτη βιωσιμότητας, καθώς όπως ορίζεται, η αίτηση για χορήγηση άδειας λειτουργίας συνοδεύεται από πλήρη και εμπεριστατωμένη οικονομοτεχνική μελέτη βιωσιμότητας με ορίζοντα τριετίας, στην οποία καταγράφονται, μεταξύ άλλων, για κάθε διδακτικό έτος τα γνωστικά αντικείμενα, στα οποία παρέχονται οι υπηρεσίες εκπαίδευσης και κατάρτισης, το πρόγραμμα και η γλώσσα των σπουδών, εκτιμώμενος αριθμός σπουδαστών, διδακτικό προσωπικό και η ακριβής σύνθεση και κατανομή του κατά ειδικότητα, ο αριθμός των θέσεων και οι ειδικότητες του διοικητικού, τεχνικού και λοιπού βοηθητικού προσωπικού, η κινητή και ακίνητη περιουσία, οι προγραμματιζόμενες επενδύσεις, οι εκτιμώμενες λειτουργικές δαπάνες και ο τρόπος κάλυψης τους».

Το υπουργείο Παιδείας επιμένει στην καταβολή εγγυητικής επιστολής (σσ. στο υπουργείο), η οποία είχε ήδη καθορισθεί στο ύψος των 500.000 ευρώ, ενώ οι άδειες λειτουργίας, μετά τους απαραίτητους ελέγχους, θα χορηγούνται από ειδική υπηρεσία. Ενδιαφέρον θα έχει η αντίδραση της πανεπιστημιακής κοινότητας, καθώς φοιτητές και καθηγητές έχουν προειδοποιήσει για κινητοποιήσεις εδώ και καιρό…

Του
Γιάννη Κουζή*

Το πρόσφατο πακέτο μέτρων για τα εργασιακά, που εντάσσεται στο πλαίσιο των πολιτικών «στήριξης» της ελληνικής οικονομίας, αποτελεί ένα πρωτοφανές μπαράζ επιθέσεων απέναντι στην εργασία που με οδυνηρό τρόπο βιώνει ανατροπές και απορρυθμίσεις σε κεκτημένα δικαιώματα πολλών δεκαετιών σε όλο το φάσμα των ατομικών και συλλογικών εργασιακών σχέσεων
Η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας στην Ελλάδα δεν αποτελεί καινούργια εξέλιξη. Συντελείται σταδιακά και μεθοδευμένα από το 1990 και για 2 δεκαετίες με απόλυτα συμπληρωματικές δικομματικές ρυθμίσεις. Όμως μέσα στο διάστημα των 2 τελευταίων μηνών επιχειρείται με βίαιο τρόπο, με αφορμή και άλλοθι την κρίση, η απόλυτη απορρύθμιση σε ό,τι είχε απομείνει και δεν είχε υιοθετηθεί από την ατζέντα των εργοδοτικών διεκδικήσεων, όπως αυτές διατυπώθηκαν είτε τυπικά, είτε άτυπα ήδη από τις αρχές του ’90. Με βάση την τελευταία επισήμανση είναι εξαιρετικά δυσχερής η ταυτότητα της πατρότητας των μέτρων όταν είναι γνωστές οι σχετικές πιέσεις ισχυρών οικονομικών κύκλων και στην Ελλάδα για την καταρχάς αποδόμηση της εργασίας στο δημόσιο, ως «άκαμπτης» εμπροσθοφυλακής δικαιωμάτων, για να μεθοδευθεί η γενικευμένη επίθεση, και με ακόμη μεγαλύτερο οίστρο, απέναντι στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα.
Οι νόμοι 3833/10 (για τις περικοπές στο δημόσιο), 3845/10(μνημόνιο) και το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό αποτελούν μνημεία ακραίου νεοφιλελευθερισμού και κοινωνικής αναλγησίας. Την ίδια στιγμή ο πρόσφατος νόμος 3346 για την «εργασιακή ασφάλεια» αναπαράγει την υπάρχουσα ανασφάλεια με συνεχείς εκπτώσεις σε σχέση και με το αρχικό σχέδιο που κυοφορούνταν από τον προηγούμενο Οκτώβριο, όταν η κυβέρνηση επίμονα αρνούταν να συμπεριλάβει, σε μια περίοδο εντεινόμενης κρίσης, μέτρα για την προστασία από τις απολύσεις και για την πλέον διαδεδομένη μορφή εργασιακής ανασφάλειας, τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Λίγους μήνες αργότερα, βέβαια,στο πλαίσιο του μνημονίου τα δύο αυτά θέματα μας απασχολούν με εντελώς αντίθετο περιεχόμενο. Απελευθέρωση των ατομικών και ομαδικών απολύσεων, επέκταση και περαιτέρω διευκόλυνση της προσωρινής εργασίας. Να ήταν, άραγε, τόσο τυχαία, η επίμονη αυτή άρνηση , ήδη από τον Οκτώβριο του 2009, ώστε να εξαιρεθεί η βασικότερη θεματολογία για την εργασιακή ανασφάλεια σε ένα νομοθέτημα που διακηρύσσει την αντιμετώπισή της; Και έπειτα τι νόημα έχουν οι «εγγυήσεις για την ασφάλεια των εργαζομένων» όταν στα μέτρα του εργασιακού μεσαίωνα προστίθεται η πλήρης απορρύθμιση των συλλογικών συμβάσεων και του συστήματος διαμόρφωσης των μισθών και των βασικών όρων εργασίας με την κατάργηση της θεμελιώδους αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης υπέρ του εργαζομένου που συνοδεύεται από μια ακόμη πρακτική νόμιμης διάβρωσης του κατώτατου μισθού μέσω των συμβάσεων «μαθητείας» που αναπαράγουν και γενικεύουν την επαίσχυντη πρακτική των stages στον ιδιωτικό τομέα.
Οι πρακτικές αυτές της ακραίας ευελιξίας δεν αποτελούν ελληνική ιδιαιτερότητα αλλά συναντώνται, κυρίως διάσπαρτες, και στον υπόλοιπο ευρωπαϊκό χώρο. Στην Ελλάδα, και με τα τελευταία μέτρα συνυπάρχουν όλες πλέον οι ευέλικτες ρυθμίσεις σε μια προ πολλού απορρυθμισμένη αγορά εργασίας, με μισθούς ανεπαρκείς για την κάλυψη των αναγκών, ανεπαρκέστατους τους μηχανισμούς ελέγχου και σοβαρά ελλειμματικές τις υποδομές κοινωνικής προστασίας. Επιπλέον, τα μέτρα που λαμβάνονται απέχουν σε βιαιότητα από τα αντίστοιχα μέτρα που καταγράφονται πρόσφατα σε ευρωπαϊκές χώρες που βρίσκονται υπό τον δανεισμό του ΔΝΤ.
Είναι η Ελλάδα ένα πειραματόζωο για την Ευρώπη στην προοπτική της αμερικανοποίησης του ασφαλιστικού συστήματος και της κινεζοποίησης της αγοράς εργασίας; Όποια και να είναι η απάντηση, οι έλληνες «σοσιαλιστές» έδωσαν το στίγμα τους. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι, σε περίοδο κρίσης, η μόνη διέξοδος είναι ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός και η βάναυση επιβάρυνση της εργασίας αφού τα εργαλεία του είναι τα μόνα αποτελεσματικά για την διαχείριση και αντιμετώπισή της, ομολογώντας ανερυθρίαστα την υπεροχή του που καθιστά τη βαρβαρότητα ανάγκη.. Οσο για τον σοσιαλισμό, αυτός μπορεί να περιμένει .Και εκ του ασφαλούς. Άλλωστε, σε περιόδους ανάπτυξης και αυτός ο πάπας της ελληνικής συντήρησης, ο Καραμανλής ο πρεσβύτερος, κατηγορήθηκε, στα μέσα της δεκαετίας του ’70 για σοσιαλμανία…

* Ο Γ. Κουζής είναι αναπλ. καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Νέα αύξηση μισθού για τους εργαζόμενους ανακοίνωσε το εργοστάσιο Foxconn στην Κίνα, όπου έχουν αυτοκτονήσει 10 άτομα μέσα στο 2010.

Πρόκειται για τη δεύτερη αύξηση σε λιγότερο από μία εβδομάδα στο εργοστάσιο της εταιρείας στο Σεντσέν, όπου κατασκευάζονται πολλές ηλεκτρονικές συσκευές, ανάμεσά τους και το iPhone της Apple.

Η Foxconn ανακοίνωσε πως θα αυξήσει τους μισθούς κατά 70% από την 1η Οκτωβρίου, ενώ η πρώτη αύξηση έφτανε το 30%. Πρέπει όμως πρώτα, οι εργαζόμενοι να περάσουν τεστ αποδοτικότητας κατά το οποίο θα κριθεί η παραγωγή τους το επόμενο τρίμηνο.

Οι αυξήσεις δίνονται έπειτα από πιέσεις των πολυεθνικών εταιρειών που κατασκευάζουν εκεί τις συσκευές τους για να σταματήσει το κύμα αυτοκτονιών των εργατών, οι οποίοι αναγκάζονται να κάνουν υπερωρίες υπό απάνθρωπες συνθήκες.

Ο μισθός σήμερα φτάνει τα 145 ευρώ το μήνα, ενώ με τις αυξήσεις θα ανέβει στα 240 ευρώ το μήνα.

Στο συγκεκριμένο εργοστάσιο, που βρίσκεται στη νότια Κίνα, εργάζονται συνολικά 400.000 άτομα. Εκτός από τους 10 αυτόχειρες, τουλάχιστον άλλοι τρεις έκαναν αποτυχημένες απόπειρες τους τελευταίους μήνες.

Σήμερα, με μια παρέα έτυχε να κάτσω και να δω τον πρώτο τελικό στα play-off στο μπάσκετ, μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Με αφορμή το σκηνικό με την κροτίδα να σκάει στο γήπεδο και ουσιαστικά να δημιουργεί κρατήρα(!), μου γεννήθηκαν ορισμένες σκέψεις.
Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει τόσος κανιβαλισμός στους Έλληνες "οπαδούς"! Έχεις μπροστά σου να παίζουν δύο από τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης στο μπάσκετ και αντί να απολαύσεις στην κυριολεξία το επίπεδο του αθλήματος που παίζεται στην χώρα μας, εσύ κάθεσαι και πετάς κάθε λογής αντικείμενα στον αγωνιστικό χώρο!Για ποιόν λόγο; Αυτός ο φανατισμός που υπάρχει, φοβάμαι ότι ποτέ δεν θα εκλείψει από την νοοτροπία ορισμένων. Δεν έχουμε μάθει ένα βασικό πράγμα!Ότι στον αθλητισμό, είτε κερδίζεις είτε χάνεις!Δεν μπορεί να συμβαίνει πάντα το ένα από τα δύο. Η μεγάλη ουσία που την χάνουμε, είναι το θέαμα και το επίπεδο του κάθε αθλήματος. Κάποιοι βέβαια, δεν δίνουν δεκάρα γι αυτό και σκοτώνονται τόσο πολύ να κερδίσει η ομάδα τους, λες και αυτοί θα πάρουν το χρηματικό πριμ αν κερδίσουν.
Ας το καταλάβουν κάποιοι καλά! Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός σε αυτά τα επίπεδα πέθανε!Πλέον όλοι παίζουν για τα λεφτά και μάλιστα θησαυρίζουν στην πλάτη ορισμένων, που συνεχίζουν να πιστεύουν ότι η ομάδα τους είναι μια ιδέα! Οι ομάδες είναι ανώνυμες εταιρίες, που διαχειρίζονται μεγάλα χρηματικά ποσά και τον "πωρωμένο" φίλαθλο τον βλέπουν ως έναν σταθερό πελάτη και τίποτα παραπάνω!
Με αφορμή το σημερινό γεγονός, θυμήθηκα που είχα την απορία, γιατί στον τελικό κυπέλλου στο μπάσκετ φέτος, σε ένα γήπεδο δέκα χιλιάδων θέσεων υπήρχαν μόνο χίλια άτομα. Πλέον πήρα την απάντησή μου! Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν το μυαλό να σκεφτούν ότι τίποτα δεν τους χωρίζει και ότι κανονικά θα έπρεπε να τους ενώνει το "πάθος" τους για την ομάδα τους και τον αθλητισμό! Αλλά είπαμε...Ελλαδίτσα είμαστε και αυτή την νοοτροπία έχουμε...

Γενικώς στις μέρες μας η λέξη «ελευθερία» ακούγεται πολύ, με διάφορες αφορμές και σκοπιμότητες από αυτούς που τη χρησιμοποιούν, ιδιαίτερα όταν το κάνουν δημοσίως, όπως ακούγονται και άλλες λέξεις με βαρύ ιδεολογικό και ηθικό περιεχόμενο («δικαιοσύνη», «δημοκρατία», «ισότητα» κοκ). Συνήθως η σημασία που αποδίδεται στις λέξεις αυτές είναι τελείως διαστρεβλωμένη και απέχει πολύ από την πρωταρχική και αυθεντική έννοιά τους. Εκφράσεις όπως «Το σαμπουάν αυτό φέρνει επανάσταση στο λούσιμο» είναι μάλλον ο κανόνας πλέον.

Για τη λέξη «ελευθερία» η πραγματικότητα δεν έχει επιφυλάξει καλύτερη μεταχείριση. Αυτό που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως είναι η παρατήρηση ότι στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων χρήσης της είναι η αρνητική διάσταση της σημασίας της που τονίζεται, η λεγόμενη «ελευθερία από». Υπάρχει όμως και η άλλη διάσταση της ελευθερίας, η θετική, η «ελευθερία να». Ελευθερία να δρας, να δημιουργείς, να συμμετέχεις. Ελευθερία δηλαδή με πραγματικό περιεχόμενο και όχι ένα απλό σκέτο «από» που τίποτε δεν μας προσφέρει πέρα από την υπόσχεση μιας ασφάλειας, προερχόμενη μάλιστα από κάποιον άλλον. Υπόσχεση βεβαίως πλασματική, καθώς δεν βασίζεται στη δική μας θέληση και δεν είναι στα δικά μας χέρια το αν θα τηρηθεί ή όχι.

Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι ουσιαστική ελευθερία σημαίνει δύναμη, «δύναμη να». Και δύναμη όχι απλώς στα λόγια, αλλά δύναμη πραγματική, δύναμη θεσμοθετημένη. Ένας χρήστης Windows στην καλύτερη περίπτωση δέχεται υποσχέσεις ότι θα είναι ελεύθερος από ιούς και bugs, ότι θα του παρέχονται αναβαθμίσεις όποτε χρειάζεται, ότι θα του προσφέρονται επιλογές εξατομίκευσης του περιβάλλοντος και των εργαλείων εργασίας του κοκ και όλα αυτά με το αζημίωτο βέβαια. Ο ίδιος όμως δεν έχει καμία πραγματική δύναμη ούτε να βεβαιωθεί ότι καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για την τήρηση αυτών των υποσχέσεων, ούτε να κάνει κάτι για όλα αυτά από μόνος του. Δεν μπορεί να διορθώσει το πρόβλημα ο ίδιος, δεν μπορεί να διαμορφώσει το περιβάλλον εργασίας του ακριβώς όπως το θέλει, ούτε να παραμετροποιήσει τα εργαλεία του βάσει των προσωπικών του αναγκών. Βασικά, δεν μπορεί να έχει ιδέα για το τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στο ίδιο του το σύστημα! (Το γεγονός ότι στην πραγματικότητα δεν είναι δικό του έχει κάποια σχέση προφανώς). Για τους ιούς ας μην μιλήσουμε καλύτερα. Αρκεί να πούμε ότι η έννοια και μόνο είναι άγνωστη στο χώρο του Linux[1]. Ο χρήστης Windows λοιπόν παραδίδει την ίδια του την ελευθερία για ένα μάτσο υποσχέσεις ασφάλειας και παροχών και μάλιστα πληρώνει και από πάνω! (Τυχόν ευφάνταστοι παραλληλισμοί αυτής της διαπίστωσης με πρόσφατες ιστορικές κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις δεν είναι καθόλου τραβηγμένοι).
Ως αποτέλεσμα της στέρησης της ελευθερίας του, ο μέσος χρήστης Windows ενσαρκώνει το στερεότυπο του πολυμήχανου μπαγαπόντη που θα αναζητήσει κάθε πιθανή τρύπα, κάθε πιθανή κερκόπορτα και κάθε πιθανή παράκαμψη για να κάνει τη δουλειά του όπως θέλει εκείνος (και σπανίως θα τα καταφέρει όπως ήλπιζε). Θα καταναλώσει ατελείωτες ώρες στο διαδίκτυο προσπαθώντας να βρει λύσεις σε προβλήματα που έναν χρήστη Linux δεν τον απασχολούν καν. Θα κατεβάσει άπειρα cracks και keygens καταφεύγοντας στην παρανομία, αρνούμενος να πληρώσει για κάτι που γνωρίζει ότι δεν είναι άξιο των χρημάτων που θα δώσει, καθώς ούτε του προσφέρει αυτά που του υπόσχεται αλλά ότι επιπλέον του στερεί την ελευθερία του και τον καθιστά σκλάβο της Microsoft και των άλλων μεγάλων εταιρειών λογισμικού. Με λίγα λόγια, θα αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της δημιουργικότητάς του στην προσπάθεια εξαπάτησης (με όλα τα προβλήματα πάσης φύσεως που αυτό συνεπάγεται) ενώ θα μπορούσε να το αφιερώνει στην αυθεντική δημιουργία.

Όμως η αυθεντική δημιουργία προϋποθέτει ένα περιβάλλον ελευθερίας για να μπορέσει να ανθίσει. Και αυτό το περιβάλλον παρέχεται από το Linux. Ο χρήστης Windows δεν θα διανοηθεί καν να προσθέσει μια μπάρα επιπλέον στα δεξιά στο γραφικό του περιβάλλον, ή να μετακινήσει ολόκληρο το μενού προγραμμάτων από εκεί που είναι ή ακόμη και να το διαγράψει τελείως. Και αυτό γιατί γνωρίζει ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Επίσης δεν θα προσπαθήσει να σκεφθεί (πόσο μάλλον να δημιουργήσει) μια νέα λειτουργία που θα του έλυνε κάποιο πρόβλημα ή θα του έκανε τη ζωή λίγο πιο εύκολη, αλλά θα περιοριστεί σε αυτές που του παρέχονται. Για τον χρήστη Linux όμως δεν υπάρχει τίποτε που να σκεφτεί ότι θα ήθελε να είναι έτσι και να μην μπορεί να το κάνει. Και αυτό δεν είναι απλώς υπόσχεση, αλλά πραγματική δυνατότητα που εξασφαλίζεται από τη φύση και τους νόμους του ίδιου του ελεύθερου λογισμικού ανοικτού κώδικα. Είναι νομίζω ευνόητο πώς αυτή η πραγματική δυνατότητα και η γνώση της αλλάζει αμέσως ολόκληρη την ψυχοσύνθεση και τον τρόπο σκέψης του χρήστη και απογειώνει τη δημιουργικότητά του. Αυτή η διαπίστωση είναι κάτι που ανάμεσα στους χρήστες Linux, ανεξαρτήτως εμπειρίας, αποτελεί καθημερινό βίωμα και κοινό τόπο.
Μια άλλη ελευθερία την οποία ευαγγελίζεται και υποτίθεται ότι νουθετεί το νυν φιλελεύθερο ιδιοκτησιακό οικονομικό σύστημα είναι η ελευθερία της επιλογής. Ας δούμε πόσο ειλικρινές είναι αυτό και πόσο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και ας κάνουμε μια σύγκριση με την ελευθερία επιλογής που παρέχεται στον κόσμο του ελεύθερου λογισμικού.

Κατ' αρχήν ο πιο απλός τρόπος για να επιβεβαιώσουμε άμεσα τα λεγόμενά μας είναι να κάνουμε μια γρήγορη σύγκριση μεταξύ των προεγκατεστημένων προγραμμάτων ενός φρεσκοεγκατεστημένου συστήματος Windows και αυτών ενός συστήματος Ubuntu Linux. Τα Windows έρχονται σχεδόν γυμνά, με εξαίρεση κάποια προγράμματα της ίδιας της Microsoft, τα οποία σου δίνουν με το ένα χέρι μια λειτουργικότητα την οποία χρειάζεσαι και απαιτείς από ένα σύστημα και με το άλλο σου παίρνουν την ελευθερία σου δεσμεύοντάς σε μια κατάσταση εξάρτησης. Την εξάρτηση αυτή την καλλιεργούν έντεχνα και ύπουλα οι μεγάλες εταιρίες λογισμικού εκμεταλλευόμενες την άγνοια των χρηστών για τις εναλλακτικές λύσεις καθώς και την πανίσχυρη θέση τους στην αγορά. Δύο πολύ τυπικές μέθοδοι που εφαρμόζουν είναι:
* Η χρήση και υποστήριξη μόνον ιδιόκτητων, κλειστών φορμά αρχείων και η μη υποστήριξη ανοικτών και ελεύθερων (ακόμη και όταν υποχρεούνται, βλέπε υπόθεση Open Document Format και Microsoft) ώστε να μην επιτρέπεται η διαλειτουργικότητα με προγράμματα άλλων.
* Η μη συμβατότητα των νέων εκδόσεων των προγραμμάτων με τις παλιότερες ώστε να εξαναγκάζεσαι να αγοράζεις κάθε φορά την καινούργια.

Από την άλλη ένα σύστημα Ubuntu έρχεται μαζί με ένα πλήθος εγκατεστημένων εφαρμογών για να κάνουμε τα πάντα που μπορεί να χρειάζεται ένας μέσος χρήστης. Αν επιπλέον χρειαζόμαστε κάποιο πρόγραμμα για να κάνουμε μια δουλειά στο Ubuntu μπορούμε να ανοίξουμε το «Κέντρο Λογισμικού» (παρόμοια κέντρα διαθέτουν όλες σχεδόν οι δημοφιλείς διανομές Linux) και να γίνουμε μάρτυρες του αφάνταστου πλήθους εφαρμογών τις οποίες μπορούμε να εγκαταστήσουμε και να χρησιμοποιήσουμε με μερικά κλικ.

Επίσης, εύκολα διαπιστώνουμε ότι τα ελεύθερα προγράμματα είναι αφάνταστα φιλικά προς όλα τα άλλα, καθώς προσπαθούν να υποστηρίζουν όλα τα δημοφιλή φορμά αρχείων που κυκλοφορούν (με εξαίρεση βέβαια τα εντελώς κλειστά στα οποία οι προγραμματιστές δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση, όπως π.χ. το flash video της Adobe). Είναι χαρακτηριστικό ότι το Open Office υποστηρίζει όλα τα φορμά της Microsoft και μπορεί να αποθηκεύει απ' ευθείας σε μορφή αρχείου .pdf, ενώ το Microsoft Office, έπειτα από πολύχρονες δικαστικές διαμάχες και βαριά πρόστιμα, υποστηρίζει (αθλίως) επιτέλους το Open Document Type (.odt) που είναι εδώ και χρόνια πρότυπο του ISO. Επίσης, ένα Linux σύστημα υποστηρίζει πλήρως όλα τα συστήματα αρχείων όλων των εταιριών (NTFS, FAT, EXT, HFS) ενώ ένα σύστημα Windows ή Mac υποστηρίζει φυσικά μόνον το δικό του (NTFS και HFS αντίστοιχα). [...]
Ένας προγραμματιστής ενός ελεύθερου προγράμματος επιθυμεί να δει, όπως όλοι οι δημιουργοί άλλωστε, το προϊόν του να χρησιμοποιείται από όλο και περισσότερο κόσμο. Εφόσον δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να χρησιμοποιήσει τις βρώμικες μεθόδους των εταιριών, καθώς οι νόμοι που διέπουν το ελεύθερο λογισμικό δεν το επιτρέπουν, θα προσπαθήσει να φτιάξει ένα πρόγραμμα το οποίο θα είναι όσο το δυνατόν καλύτερο, όσο το δυνατόν πιο διαλειτουργικό και όσο το δυνατόν πιο φιλικό προς το χρήστη. Για να το κάνει αυτό θα εκμεταλλευθεί φυσικά (με την καλή έννοια) ό,τι υπάρχει ήδη που μπορεί να του φανεί χρήσιμο και το ελεύθερα προγράμματα του δίνουν τη δυνατότητα να τα χρησιμοποιήσει ελεύθερα γι' αυτόν τον σκοπό. Αν έχει κατανοήσει και την πραγματική δύναμη του ελεύθερου λογισμικού, που είναι η κοινότητα, και έχει εναγκαλισθεί και τη φιλοσοφία του, θα προσπαθήσει να διευκολύνει όσο το δυνατόν περισσότερο την συμμετοχή των χρηστών αλλά και άλλων προγραμματιστών στην ανάπτυξη και εξέλιξη του προγράμματος, ένας σίγουρος δρόμος προς την επιτυχία.

Καλήσπερα σας , αυτά που θα γράψω παρακάτω θα τα γράψω σαν άνθρωπος και όχι σαν δημοσιογράφος.
Κατ’αρχάς σε αυτή τη χώρα υπάρχουν και άλλα προβλήματα εκτός από το τι θα φάμε τι θα πιούμε και που θα βγούμε. Η Σχολή Τυφλών που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και είναι για όλη τη βόρεια Ελλάδα υπάρχει το ενδεχόμενο να κλείσει. Ολόκληρη η Ελλάδα έχει δύο σχολές για τυφλούς η μία Αθήνα και η άλλη Θεσσαλονίκη με τη διαφορά πως στη σχολή της Αθήνας δεν δέχεται άτομα τα οποία έχουν περάσει τα 18.
Σήμερα βρέθηκα στη σχολή και μίλησα με τα παιδιά που ζουν εκεί. Παιδιά από Κοζάνη , Καστοριά , Σέρρες , Κέρκυρα που βρίσκονται εκεί διότι έχουν χάσει την όραση τους δεν ήθελαν καν να σκέφτονται πως μπορεί να...

κλείσει η σχολή τυφλών , το σπίτι τους όπως το αποκαλούν. Οι πιο πολλοί μεγάλωσαν εκεί έμαθαν να διαβάζουν να κινούνται να χρησιμοποιούν υπολογιστές και πολλά άλλα. Όλοι τους η ζωή είναι εκεί οι φίλοι τους οι άνθρωποι που αγαπάνε όλα…

Από τους 58 εργαζόμενους αυτή τη στιγμή εργάζονται μόνο οι 10 καθώς έχουν να πληρωθούν πάνω από 5 μήνες. Περίπου 1 χρόνο έχουν παραμείνει απλήρωτοι οι προμηθευτές. Τι κάνει η πολιτεία μας για αυτό; Τι κάνουμε εμείς για αυτό; Τίποτα απολύτως. Όπως μου είπε η διευθύντρια το έλλειμμα είναι περίπου 1 εκατομμύριο.

Από αυτό εδώ το βήμα που μου δίνεται θα ήθελα να ζητήσω από όλους τους αρμόδιους να ασχοληθούν με αυτό το θεμα η Σχολή Τυφλών δεν πρέπει να κλείσει σε καμία περίπτωση.

Ο διαγωνισμός στοχεύει στην ενθάρρυνση της έρευνας και παραγωγής καινοτομίας καθώς και της εξωστρέφειας ως βασικής φιλοσοφίας για την αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητας της χώρας μας και την προβολή των δημιουργικών και παραγωγικών δυνατοτήτων της.
Επί πλέον στοχεύει στην ανάπτυξη συνεργασιών ανάμεσα στην επιχειρηματική κοινότητα, τους εκπροσώπους του χρηματοπιστωτικού κλάδου, τους ερευνητές και τους φορείς καινοτομίας.
Ο διαγωνισμός θα αναδείξει χωριστά:
α. Τα προϊόντα εφαρμοσμένης έρευνας: Αφορούν σε ερευνητικό αποτέλεσμα ώριμο για εμπορική αξιοποίηση σε οποιονδήποτε τεχνολογικό ή εμπορικό κλάδο. Ενθαρρύνονται ιδιαίτερα υποψηφιότητες που συμβάλλουν στη βελτίωση της καθημερινής ζωής, της βιώσιμης ανάπτυξης και εξωστρέφειας της χώρας.
β. Τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες καινοτομίας: Αφορούν προϊόντα ή υπηρεσίες που έχουν ουσιαστικά στοιχεία καινοτομίας, ανεξάρτητα αν ο υποψήφιος τα έχει ήδη εφαρμόσει στην αγορά, και τα οποία συμβάλλουν στη βελτίωση της καθημερινής ζωής, της βιώσιμης ανάπτυξης και εξωστρέφειας της χώρας.

Οι συμμετέχοντες στο διαγωνισμό αναλαμβάνουν την υποχρέωση να εξασφαλίσουν την παραχώρηση προς το ΣΕΒ και την Eurobank EFG, μη αποκλειστικής άδειας χρήσης και προβολής του αντικειμένου της υποψηφιότητας, με διάρκεια πέντε (5) ετών, στα πλαίσια και για τους σκοπούς του διαγωνισμού.
Αναφορικά με τις έως είκοσι (20) προκριθείσες υποψηφιότητες κατά το στάδιο της γραπτής αξιολόγησης, η άδεια αφορά και στα εξής :[...]
3. Στη δυνατότητα χρήσης του αντικειμένου της υποψηφιότητας και τυχόν παραγόμενου, στο πλαίσιο του διαγωνισμού, σχετικού υλικού, ως υλικού αρχείου σε εσωτερικές προβολές του ΣΕΒ και της Eurobank EFG, όπως ενδεικτικά σε εκδηλώσεις, σεμινάρια, διαλέξεις και παρεμφερείς δραστηριότητες.

To χωριό Lyddington στην περιοχή East Midlands της Αγγλίας αποφάσισε και υλοποίησε με δικά του κεφάλαια την ανάπτυξη ιδιόκτητου δικτύου ευρυζωνικής πρόσβασης, ιδρύοντας έναν δικό του πάροχο. Είχε προηγηθεί η άρνηση της BT να συμπεριλάβει το μικρό χωριό των 397 κατοίκων στο φιλόδοξο σχέδιο της για ανάπτυξη δικτύου νέας γενιάς πρόσβασης (NGN) με FTTC και FTTH. Παρόμοιες αρνήσεις είχε εισπράξει το Lyddington και από άλλες εταιρείες όπως η Virgin. Οι αρνήσεις είχαν την εύλογη αιτιολόγηση της μη-αποδοτικής επένδυσης.

Έτσι κάποιοι κάτοικοι του χωριού συγκέντρωσαν το αρχικό ποσό των 37.000 λιρών και δημιούργησαν ένα στοιχειώδες Gigabit δίκτυο παροχής υπηρεσιών ADSL2+, VDSL, SDSL, ασύρματης πρόσβασης και FTTH το οποίο διαχειρίζεται η συσταθείσα για τον σκοπό Rutland Telecom. To σχέδιο υποστηρίχθηκε και από τον γνωστό Βρετανό ηθοποιό Stephen Fry ο οποίος επαίνεσε την πρακτική "Φτιάχτο μόνος σου" του χωριού.

"Υπάρχει η παρεξήγηση πως είναι πιο δύσκολο να αποκτήσουν γρήγορη και αξιόπιστη ευρυζωνική πρόσβαση αυτή που το χρειάζονται πιο πολύ", σχολίασε.

Η εταιρεία δηλώνει ιδιαίτερα υπερήφανη για την ποιότητα των υπηρεσιών της και κυρίως για τις καλές ταχύτητες που αποδίδει το δίκτυο της (τις καλύτερες στην Βρετανία όπως η ίδια ισχυρίζεται) εξαιτίας του χαμηλού contention ratio.

Ο David Lewis, διευθυντής της Rutland Telecom, δήλωσε πως οι τοπικές κοινωνίες της υπαίθρου θα μπορούσαν να δοκιμάσουν κάτι παρόμοιο και να συστήσουν τις δικές τους εταιρείες μέσω των οποίων θα παρέχουν υπηρεσίες ευρυζωνικής πρόσβασης.

"Αυτό που χρειάζεσαι είναι κάποια βοήθεια από κάποιον που έχει την εμπειρία. Κατα τα άλλα το θεσμικό πλαίσιο σου δίνει την ευκαιρία να γίνεις πάροχος, μισθώνοντας το δίκτυο χαλκού από την Openreach -την εταιρεία που διαχειρίζεται το δίκτυο χαλκού της ΒΤ. Μετά πρέπει να επιμείνεις στην δημιουργία του δικού σου δικτύου που θα σου δίνει υπηρεσίες σε χαμηλό κόστος" εξηγεί και προσθέτει:

"Πρέπει να είσαι ντόπιος, μικρός σε μέγεθος και να έχεις εξειδίκευση προκειμένου να πετύχεις. Πρέπει να μπορείς να επικοινωνήσεις με την τοπική κοινότητα."[...]

H Rutland Telecom εγκαινιάστηκε στις 14 Απριλίου του 2010 και μέχρι τώρα καλύπτει το 50% του Lyddington και των γύρω χωριών, ενώ θα φτάσει το 100% σε έναν χρόνο. Οι υπηρεσίες παρέχονται μέσω τεσσάρων κέντρων: Northgate, Oakham, Stockerston Road, Uppingham.

Παρέχει double play υπηρεσίες έναντι 30 λιρών το μήνα (adsl2+ πρόσβαση), ενώ δίνει την δυνατότητα είτε για VDSL πρόσβαση στα 40Mbps είτε για διπλό adsl (bonded adsl) στα 48Mbps. Τέλος η εταιρεία διαθέτει ένα πλήθος επιπρόσθετων υπηρεσιών και κυρίως τοπική τεχνική υποστήριξη.


Πηγές: Rutland Telecom και Βroadband-finder.co.uk.

Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων μονοπώλησε το ενδιαφέρον στο άτυπο υπουργικό συμβούλιο, ενώ ο πρωθυπουργός έθεσε ζήτημα ενότητας και καλύτερης συνεργασίας μεταξύ των υπουργών για την υλοποίηση του έργου της κυβέρνησης.

Το κλείσιμο ζημιογόνων δρομολογίων, μετατάξεις πλεονάζοντος προσωπικού και την πώληση του 49% της ΤΡΑΙΝΟΣΕ σε στρατηγικό επενδυτή, με την εκχώρηση του μάνατζμεντ, εγκρίθηκε για τον ΟΣΕ στα πλαίσια του σχεδίου αποκρατικοποιήσεων, ενώ προβλέπεται ακόμα η χρονική επέκταση της σύμβασης παραχώρησης του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος, η διάθεση του 23% της ΕΥΑΘ και του 10% της ΕΥΔΑΠ, με διατήρηση του 51% του ελληνικού δημοσίου.

Ακόμη, ανακοινώθηκε ο διαχωρισμός της ΔΕΠΑ από τη ΔΕΣΦΑ, καθώς και θεσμικές παρεμβάσεις για το άνοιγμα της χονδρικής και λιανικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ θα πουληθεί το 39% των ΕΛΤΑ.

Επίσης, θα παραχωρηθούν τα καζίνο Κέρκυρας και Πάρνηθας, την ώρα που προαναγγέλθηκε σχέδιο νόμου που θα ρυθμίζει την αγορά τυχερών παιχνιδιών, με έμφαση στο διαδικτυακό στοίχημα .

Αποφασίστηκε ακόμη, η συγχώνευση της Κτηματική Εταιρίας του Δημόσιου, της Εταιρίας Τουριστικής Ανάπτυξης και των Ολυμπιακών ακίνητων.

Το ξέραμε, δεν ήταν ότι δεν το ξέραμε. Αλλά μετά τα σημερινά αιματηρά γεγονότα στα ανοιχτά της Γάζας, η γνώση αυτή αποκτάει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.


Υπάρχει μια οργάνωση παγκόσμιος θεματοφύλακας του σοσιαλισμού, που ονομάζεται Socialist International, ταγμένη στην προάσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων των λαών, της ειρήνης και της ελπίδας, της ελευθερίας και της ασφάλειας, της ισότητας και της ευημερίας.


Μπορεί κάπου να έχει αρπάξει τ' αυτί σας ότι πρόεδρος της Socialist International είναι κάποιος σοσιαλιστής ηγέτης ονόματι George Papandreou. Αυτό όμως που δεν γνωρίζατε, είναι ότι ένας από τους αντιπροέδρους της οργάνωσης αυτής είναι ο Ehud Barak, ο οποίος τυχαίνει να προΐσταται, σαν Υπουργός, των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ. Και σαν τέτοιος μάλλον, θα έδωσε το πράσινο φως για τη νυχτερινή επίθεση.


Είδατε οι σοσιαλιστές; O καθένας εφαρμόζει το σοσιαλισμό στο πόστο του, όπως μπορεί.

Ο γίγαντας του Διαδικτύου Google σταδιακά διακόπτει την εσωτερική χρήση του λειτουργικού συστήματος της Microsoft λόγω των κενών ασφάλειας τα οποία εκμεταλλεύτηκαν οι κινεζικές κυβερνοεπιθέσεις στο Gmail, γράφουν την Τρίτη οι Financial Times.

Επικαλούμενη δηλώσεις αρκετών υπαλλήλων της Google, η εφημερίδα αναφέρει ότι η εταιρεία στρέφεται σε άλλα λειτουργικά συστήματα όπως το Linux και το Mac OS της Apple.
Η απόφαση φέρεται να ελήφθη τον Ιανουάριο, όταν η Google ανακοίνωσε ότι χάκερ που δρούσαν από το έδαφος της Κίνας υπέκλεψαν δεδομένα από χρήστες υπηρεσιών της Google και δεκάδων ακόμα αμερικανικών εταιρειών. Λόγω των επιθέσεων αλλά και της εκτεταμένης λογοκρισίας του κινεζικού Διαδικτύου, η Google τελικά αποχώρησε από την κινεζική αγορά.

Όπως υπενθυμίζει το Reuters, η εταιρεία λογισμικού προστασίας McAfee είχε ανακοινώσει τότε ότι οι χάκερ εκμεταλλεύτηκαν ένα κενό ασφάλειας στον Internet Explorer της Microsoft.

«Δεν ασχολούμαστε πια με τα Windows. Είναι μια προσπάθεια που αφορά την ασφάλεια» των υποδομών της Google, δήλωσε υπάλληλος της εταιρείας, η οποία επισήμως αρνήθηκε να σχολιάσει τις αναφορές.

«Εργαζόμαστε πάντα για τη βελτίωση της αποδοτικότητας των επιχειρήσεών μας, δεν σχολιάζουμε όμως συγκεκριμένα επιχειρησιακά θέματα» αναφέρει ανακοίνωση της εταιρείας.

Εκτός του ότι ανταγωνίζεται διάφορα προϊόντα και υπηρεσίες της Microsoft, η Google έχει ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό σύστημα Android για φορητές συσκευές και αναπτύσσει ένα ακόμα λειτουργικό σύστημα, κυρίως για φορητούς υπολογιστές, με την ονομασία Chrome OS.

Ηλεκτροσόκ και ξυλοδαρμούς από ισραηλινούς κομάντο καταγγέλλουν οι πρώτοι ακτιβιστές απ’ την Ελλάδα που επέβαιναν στα πλοία του Στόλου της Ελευθερίας και επέστρεψαν σήμερα το πρωί. Οι ακτιβιστές και μέλη της πρωτοβουλίας «Ένα καράβι για τη Γάζα» κάνουν λόγο για πρωτοφανείς συνθήκες αγριότητας και άρνησης θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη σύλληψη και κράτησή τους, αλλά και χρήση φυσικής και ψυχολογικής βίας, προσπάθεια τρομοκράτησης, άρνηση νομικής βοήθειας και επαφής με την πρεσβεία, ανακρίσεις και χλευασμό.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησαν το μεσημέρι της Τρίτης, οι 6 Έλληνες ακτιβιστές που απελάθηκαν από το Ισραήλ, μιλούν για «κράτος τρομοκράτη» και παραβίαση των κανόνων διεθνούς δικαίου, ενώ χαρακτηρίζουν πειρατεία την επιχείρηση του Ισραήλ εναντίον της διεθνούς ακτιβιστικής αποστολής, που κρατάει αιχμαλώτους τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής που, όπως επισημαίνουν, κρατούνται παράνομα. Παρά το γεγονός ότι δεν έκαναν κάτι παράνομο -ήταν σε διεθνή χωρικά ύδατα όταν τους επιτέθηκαν ισραηλινοί κομάντος, ούτε είχαν στόχο να μπουν στο έδαφος του Ισραήλ- και υπακούοντας στις εντολές που τους δίνονταν, υπέστησαν πρωτοφανή βία.

Οι ακτιβιστές εξέφρασαν, επίσης, την απογοήτευσή του για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και της κυπριακής, στις οποίες αποδίδουν ευθύνες για την εξέλιξη.

Ένα Trojan κρυμμένο σε δημοφιλές παιχνίδι για τα Windows Mobile, πραγματοποιεί κλήσεις εν αγνοία των χρηστών, χρεώνοντάς τους με υπέρογκα ποσά.

"Σπασμένες" εκδόσεις του δημοφιλούς video game, 3D Anti-terrorist Action για το λειτουργικό Windows Mobile, έχουν κυκλοφορήσει ευρέως στο Internet, έχοντας καλά κρυμμένο το επικίνδυνο Trojan.WinCE.Terdial.a.

Το Trojan εγκαθίσταται στη συσκευή και κάνει απόπειρες προκειμένου να πραγματοποιήσει ακριβές κλήσεις στο εξωτερικό, χωρίς φυσικά ο χρήστης να το αντιλαμβάνεται.

Σύμφωνα με τη Φιλανδική εταιρεία ασφαλείας, F-Secure, ο κακόβουλος κώδικας πραγματοποιεί ποικίλες τηλεφωνικές κλήσεις σε διεθνείς 090 αριθμούς. Όπως υποψιάζεται η εταιρεία, οι hackers λαμβάνουν ποσοστό από τα έσοδα.

Για το λόγο αυτό, οι εταιρείες ασφαλείας συμβουλεύουν τους χρήστες να κατεβάζουν παιχνίδια και εφαρμογές μόνο από έμπιστα Web sites, ενώ στην προκειμένη περίπτωση προτείνουν την εγκατάσταση ενός ισχυρού anti-virus προγράμματος.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Trojan και τους τρόπους να το αντιμετωπίσετε, διαβάστε τη σχετική συζήτηση στο XDA-Developers forum.

Φανή Καμπάση

Την τιμωρία του Ισραήλ για την «αιματηρή σφαγή» εναντίον του στολίσκου που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα ζήτησε σήμερα ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ταγίπ Ερντογάν. Προειδοποίησε το Ισραήλ ότι «δεν πρέπει να δοκιμάζει την υπομονή της Τουρκίας».
"Όσο πολύτιμη είναι η φιλία της Τουρκίας, άλλο τόσο ισχυρή είναι και η εχθρότητά της", υπογράμμισε, μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP). "Όλοι μπορεί να παραβλέψουν τα εγκλήματα, ή ακόμη και να τα στηρίξουν με τρόπο ύπουλο. Αλλά το Ισραήλ να μην κάνει το λάθος να νομίσει ότι η Τουρκία είναι σαν τους άλλους. Το κόστος του λάθους αυτού θα είναι πολύ βαρύ", τόνισε.
Κάλεσε επίσης το Ισραήλ να άρει το συντομότερο δυνατόν το "απάνθρωπο εμπάργκο" που επιβάλλει στη Γάζα, ενώ χαρακτήρισε πλήγμα για την παγκόσμια ειρήνη την επίθεση στο στολίσκο. "Η σφαγή αυτή είναι εναντίον του διεθνούς δικαίου, της παγκόσμιας ειρήνης και της ανθρώπινης συνείδησης", πρόσθεσε.
"Η διεθνής κοινότητα οφείλει να πει "όχι" στις επιθέσεις του Ισράηλ", τόνισε μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, τονίζοντας ότι δεν αρκεί η καταδίκη της ενέργειας από το Συμβούλιο Ασφαλείας. "Η διεθνής κοινότητα, αντί να περιμένει την έρευνα από μία διοίκηση που έχει κάνει το ψέμα κρατική πολιτική, πρέπει να εξετάσει μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια το θέμα και να δώσει τη δέουσα νομική απάντηση", είπε.
Το συμβάν δοκιμάζει και τις σχέσεις Τουρκίας - ΗΠΑ, με τον Ταγίπ Ερντογάν να αναφέρει ότι "η επιθετικότητα του Ισραήλ πηγάζει από τη δύναμη, που αντλεί από κάπου". Όπως ενημέρωσε τους βουλευτές του, θα έχει τηλεφωνική συνομιλία με τον Μπαράκ Ομπάμα.
Συμπλήρωσε δε ότι καταδικάζει "με τον πιο έντονο τρόπο αυτή την αιματηρή σφαγή" ενώ ζήτησε την τιμωρία της "αλαζονικής και ανεύθυνης επίθεσης". Απευθυνόμενος στον ισραηλινό λαό, τον κάλεσε "να τερματίσει αυτή την πορεία".

Ο Richard Matthew Stallman είναι προγραμματιστής λογισμικού και ακτιβιστής υπέρ της ελεύθερης διακίνησης του. Το 1983 ανακοίνωσε το σχέδιο για την ανάπτυξη του ελεύθερου λειτουργικού συστήματος GNU, και έκτοτε είναι ο επικεφαλής του όλου εγχειρήματος. Απο τα μέσα της δεκαετίας του 1990, έχει αφιερώσει τον περισσότερο χρόνο του στην πολιτική υπεράσπιση για το ελεύθερο λογισμικό, διαδίδοντας τις ιδέες του κινήματος καθώς και κάνοντας εκστρατεία κατά των δύο πατεντών λογισμικού και την επικίνδυνη επέκταση των νόμων περί πνευματικής ιδιοκτησίας.

Ο Stallman πρωτοστάτησε στην ιδέα της «άδειας αντιγραφής» –μιας μεθόδου κατασκευής προγράμματος ή άλλης εργασίας δωρεάν- απαιτώντας παράλληλα όλες οι τροποποιημένες ή επόμενες εκδόσεις του να είναι και αυτές ελεύθερα διαθέσιμες, ενώ είναι ο κύριος δημιουργός του GNU General Public License, της πιο ευρέως χρησιμοποιούμενης άδειας χρήσης ελεύθερου λογισμικού.
Έχει γράψει εργασίες, έχει δώσει ομιλίες σε ολόκληρο τον κόσμο και είναι ένας από τους ομιλητές στο φετινό B-Fest που ανοίγει τις πύλες του σήμερα 26 Μαΐου στη σχολή Καλών Τεχνών, Πειραιώς 256. (Αναλυτικά το πρόγραμμα εδώ).

Στο βίντεο αυτό παρακολουθούμε την ομιλία του «Πνευματικά Δικαιώματα εναντίον Κοινότητας» (Copyright vs Community) που δόθηκε στην Σουηδία τον Μάιο του 2007.

Ο υποτιτλισμός στα ελληνικά έγινε από το Zeitgeist Greece.

Το 2001,κατα το μεγάλο οικονομικό κραχ στην Αργεντινή το εργοστάσιο κεραμικών Zanon κλείνει αφήνοντας τους εργάτες απλήρωτους. Οι αγανακτησμένοι εργάτες λαμβάνουν την απόφαση να προχωρήσουν στην απαλλοτρίωση του εργοστασίου χωρίς αρχικά να υπάρξει καμία αντίδραση από τον Zanon. Έτσι στο αυτοδιαχειριζόμενο πλέον εργοστάσιο οι μηχανές ξαναπαίρνουν μπροστά. Το εγχείρημα των εργατών είναι επιτυχές καθώς η επιχείρηση ξανά γίνεται κερδοφόρα, και προσφέρει 170 νέες θέσεις εργασίας. O Luigi Zanon προσπαθεί με νόμιμα και παράνομα μέσα να ανακτήσει το εργοστάσιο... Ωστόσο οι εργάτες με την αλληλεγγύη από την κοινωνία καταφέρνει και αντιστέκεται στην καταστολή.

Το εργοστάσιο ανήκει πλέον οριστικά στους εργαζόμενους και με το νόμο. Το επαρχιακό νομοθετικό σώμα τάχθηκε υπέρ της απαλλοτρίωσης του εργοστασίου κεραμικής και της παράδοσης του στο συνεταιρισμό των εργαζομένων για να το διαχειριστούν νόμιμα και όπως αυτοί νομίζουν.

Ένα ντοκυμαντέρ για το αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο Ζανον. Για το FaSinPat... Το εργοστάσιο χωρίς ΑΦΕΝΤΙΚΑ!!!

Εχθές ψήφισαν οι φοιτητές και οι σπουδαστές σε όλα τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ της Ελλάδας, οι πρώτες εντάσεις σημειώθηκαν νωρίς το πρωί στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ). Όπως δήλωσε στο tvxs.gr ο φοιτητής της Αριστερής Ενότητας στην ΑΣΟΕΕ, Ηλίας Χρονόπουλος, ενώ φέτος η ΔΑΠ συναίνεσε για πρώτη φορά στη χρήση παραβάν που διασφαλίζουν το απόρρητο της ψήφου, μέλη της ΠΑΣΠ νωρίς το πρωί έσκισαν τα παραβάν και προπηλάκισαν όσους φοιτητές διαμαρτυρήθηκαν για την κίνησή τους.

«Στην ΑΣΟΕΕ οι φοιτητικές εκλογές όλα τα τελευταία χρόνια διεξάγονται με μια παγκόσμια πρωτοτυπία: δεν υπάρχουν παραβάν που να διασφαλίζουν το μυστικό της ψήφου, με ευθύνη των παρατάξεων της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ όλα αυτά τα χρόνια, και επίσης δεν υπάρχουν λευκά ψηφοδέλτια που να καταμετρούνται στα έγκυρα. Φέτος, για πρώτη χρονιά, η ΔΑΠ υποχώρησε και δέχτηκε να μπουν παραβάν και, σαν να μην έφτανε ότι η ΠΑΣΠ δεν δέχτηκε το αυτονόητο, να υπάρχουν δηλαδή παραβάν, γύρω στις 08.30 κι ενώ επρόκειτο να ξεκινήσει η διαδικασία, τα μέλη της ΠΑΣΠ τεμαχίσανε τα παραβάν που είχαν στηθεί μέσα στις αίθουσες, τα πέταξαν από τα παράθυρα και προπηλακίσανε όσους φοιτητές αντιδρούσαν σε αυτή τους την ενέργεια. Μάλιστα αξίζει να σας πω ότι ο ίδιος ο γραμματέας της ΠΑΣΠ ΑΕΙ, ο Μιχάλης Νικηφόρος, είναι μέλος της ΠΑΣΠ ΑΣΟΕ και ήταν στην ΑΣΟΕ τη στιγμή που συνέβαιναν αυτά», λέει ο Ηλίας Χρονόπουλος.

Τα ανωτέρω επιβεβαιώνει με καταγγελία της και η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση (ΕΑΑΚ), η οποία υπογραμμίζει ότι οι φοιτητικές εκλογές στο Χημείο διεξάγονται υπό αστυνομική επιτήρηση: «Εικόνες άλλες εποχής θυμίζει η παρουσία αστυνομικών των ΜΑΤ και της ομάδας Δίας λίγα μέτρα από το Χημείο όπου διεξάγονται φοιτητικές εκλογές αρκετών τμημάτων του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να εμπεδώσει τα αντιλαϊκά μέτρα με κλίμα άγριας καταστολής ενάντια στη νεολαία και τους εργαζόμενους, η κίνηση αυτή, στρέφεται ενάντια στις διαδικασίες φοιτητικών συλλόγων και την ανεξαρτησία του φοιτητικού κινήματος. Απαιτούμε την άμεση απομάκρυνση της αστυνομίας από το Χημείο και από όλους τους χώρους όπου διεξάγονται φοιτητικές εκλογές.

Παράλληλα, οι μεθοδεύσεις των κυβερνητικών παρατάξεων ΔΑΠ και ΠΑΣΠ στις σχολές συνεχίζονται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ΑΣΟΕΕ όπου η ΠΑΣΠ αγνοώντας τις αποφάσεις και τις διαδικασίες των συλλόγων συνεχίζει να μη δέχεται παραβάν στις αίθουσες ψηφοφορίας. Επιπλέον τα κατέστρεψε και τα πέταξε από το παράθυρο όταν τοποθετήθηκαν από τις υπόλοιπες παρατάξεις. Η καταδίκη της κυβερνητικής πολιτικής, του ΔΝΤ και της ΕΕ, δε προφυλάσσεται με καμία μεθόδευση μηχανισμών. Καλούμε τους φοιτητές να απομονώσουν τέτοιου τύπου φασίζουσες πρακτικές και να προσέλθουν στις κάλπες προκειμένου να καταδικαστεί η βάρβαρη και δολοφονική κυβερνητική πολιτική».

Οι φάκελοι της κινεζικής συμμετοχής σε μια σειρά από μεγάλα επενδυτικά σχέδια, όπως ο εμπορευματικός σταθμός του Θριασίου Πεδίου, η σιδηροδρομική γραμμή που θα συνδέει το Ικόνιο με το Θριάσιο, η ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ, η εκμετάλλευση σταθμών εμπορευματοκιβωτίων και σε άλλα λιμάνια της χώρας (Θεσσαλονίκης, Καβάλας, Αλεξανδρούπολης, Βόλου), η ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία, ο τουρισμός, η κατασκευή και εκμετάλλευση του αεροδρομίου στο Καστέλλι στην Κρήτη και άλλα αυτοχρηματοδοτούμενα έργα, άνοιξαν χθες και θα βρεθούν σήμερα και αύριο στην ατζέντα των επαφών του Γουέι Τζιαφού με στελέχη και άλλους αξιωματούχους της ελληνικής κυβέρνησης.

Ηδη, άσχετα από την εξέλιξη που θα έχει το συνολικό επενδυτικό πακέτο των Κινέζων της Cosco και ενδεχομένως και άλλων κινεζικών επιχειρήσεων, γεγονός είναι ότι η Cosco και ο ΟΛΠ έχουν συνάψει μεταξύ τους μια ευρύτερης σημασίας στρατηγική συμμαχία, που εδράζεται μεν στη συνεργασία τους στον εμπορευματικό σταθμό του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας, αλλά επεκτείνεται και στην από κοινού διεκδίκηση του εμπορευματικού σταθμού του Θριασίου, αλλά και στη ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία.

Χθες, ο συνήθως λιτός στις δηλώσεις του πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ομίλου της Cosco και μια από τις ισχυρότερες προσωπικότητες του κυβερνώντος Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας (είναι πρόεδρος της πανίσχυρης Επιτροπής Δεοντολογίας του κόμματος) ήταν ιδιαίτερα γενναιόδωρος σε ό,τι αφορά στις προθέσεις της Κίνας έναντι της Ελλάδας.

Αμέσως μετά τη συνάντησή του με την υπουργό Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας κ. Λούκα Κατσέλη, έκανε γνωστή την απόφαση της Cosco να μεταφέρει το ευρωπαϊκό επιχειρησιακό της κέντρο στην Ελλάδα και ταυτόχρονα να αναδείξει τον Πειραιά σε κύρια λιμενική ευρωπαϊκή βάση. Κι αυτά καθώς η Cosco έχει επιλέξει την Ελλάδα ως πύλη εισόδου στις αγορές της Ευρώπης.

Σήμερα 19 Μαΐου 2010 στο ακαδημαϊκό τμήμα Διοίκησης Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας , οι φοιτητικές εκλογές για άλλη μια χρονιά διεξάγονται με έναν παράδοξο τρόπο.

Στο τμήμα υπάρχει ο Σύλλογος Φοιτητών Πανεπιστημίου Μακεδονίας Διοίκησης Τεχνολογίας, ο μόνος νόμιμος Σύλλογος Φοιτητών για το τμήμα Διοίκησης Τεχνολογίας, βάση του Νόμου Πλαισίου που επί Μαριέτας Γιαννάκου είχε θεσπιστεί και ορίζει ρητά συλλόγους ανά τμήμα!

Η ΔΑΠ ΝΔ-ΦΚ του Παν.Μακ. συντηρεί έναν «ενιαίο» όπως τον ονομάζουν Σύλλογο Φοιτητών για όλα τα τμήματα του Παν.Μακ., πράγμα το οποίο είναι παράνομο βάση του νόμου της ίδιας τους της κυβέρνησης και όλα αυτά ασφαλώς με την συγκάλυψη και συγκατάθεση της Πρυτανείας του κ. Ηλ.Κουσκουβέλη. Η πρυτανεία δέχεται τα αποτελέσματα κάθε χρόνο ενός συλλόγου που δεν έχει δικαιοδοσία βάση νόμου στο Διοίκησης Τεχνολογίας, ενώ έπρεπε να δεχόταν μόνο τα αποτελέσματα του νόμιμου για το τμήμα Συλλόγου Φοιτητών Πανεπιστημίου Μακεδονίας Διοίκησης Τεχνολογίας, ο οποίος διεξάγει κάθε χρόνο τις φοιτητικές εκλογές βάση Ε.Φ.Ε.Ε..

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο φέρνουν κάθε χρόνο όπως και φέτος παράνομη κάλπη ώστε να συλλέξουν το δικό τους εκλογικό ποσοστό, το οποίο συνήθως είναι 99% ΔΑΠ και αθροίζεται στο συνολικό τους ποσοστό στο Παν.Μακ.(από αυτούς για αυτούς δηλαδή).

Δείτε στα βίντεο η Πρυτανεία του κ. Ηλ.Κουσκουβέλη τι αποτελέσματα δέχεται και με τι διαδικασίες, τις οποίες θεωρεί σύννομες, γίνονται εκλογές με: ΚΑΛΠΗ στο ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ έξω από τα όρια του πανεπιστημιακού χώρο, ΠΑΡΑΒΑΝ το αυτοκίνητο ενός φοιτητή και με ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ 30ρηδες ΟΝΝΕΔΙΤΕΣ.

Ας δώσει μια απάντηση και ο κ. Παπαμιμίκος, που αν και εξελέγει πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ συνεχίζει να συγκαλύπτει και εκείνος απροκάλυπτα τα αίσχη της ΔΑΠ ΝΔ-ΦΚ Παν.Μακ., η οποία έχει ένα ανοιχτό αλισβερίσι με την τωρινή Πρυτανεία.

Είναι απαράδεκτο να έρχονται οι φοιτητές να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα στην νόμιμη κάλπη που έχει ασφαλώς στηθεί εντός του πανεπιστημιακού ιδρύματος της Νάουσας και να συναντούν μια τραγελαφική κατάσταση με εξωπανεπιστημιακούς που τους εμποδίζουν να ψηφίσουν.

Ντροπή στις τακτικές της Πρυτανείας που συνεχίζει να παρανομεί και της ΟΝΝΕΔ που όχι μόνο συγκαλύπτει αλλά και προασπίζει αυτή την «ΚΑΛΠΗ του ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ».

Εχει η αριστερά εναλλακτική πρόταση για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση; Ποιο είναι το σχέδιο, με ποιες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις μπορεί να υλοποιηθεί; Και κατ' επέκταση μπορεί η ευρωπαϊκή αριστερά να διαμορφώσει μία νέα στρατηγική για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ενωσης;
Η «Κ.Ε.» θέτει τα ερωτήματα αυτά, σε μια προσπάθεια να φωτίσει τους προβληματισμούς και τις αναζητήσεις των κομμάτων και του κόσμου της αριστεράς, για τα αίτια που οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο αλλά και τις προτάσεις που θα μπορούσαν να μας βγάλουν απ' αυτό. Στο άνοιγμα αυτής της συζήτησης, επιχειρούμε μια συνοπτική καταγραφή ορισμένων κρίσιμων χαρακτηριστικών της αριστεράς, των εκλογικών της δυνάμεων στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ενωση αλλά και των τάσεων που διαγράφονται. Και βέβαια σε κάθε συζήτηση γύρω από την αριστερά μπαίνει το ερώτημα εάν υπάρχει προοπτική κοινής δράσης και συνεργασίας.
Ζητήσαμε από το ΚΚΕ και τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ αλλά και από ανένταχτους τις απόψεις τους και για το οικονομικό πρόβλημα και τα πολιτικά ζητήματα που αναδείχθηκαν στην πορεία.

- Ποια είναι η εναλλακτική λύση;

- Μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς το μηχανισμό του ΔΝΤ και της Ε.Ε.;

Η απάντηση του ΚΚΕ ήταν αρνητική, μας δηλώθηκε ότι δεν θέλει να συμμετάσχει στο διάλογο. Η πρόσκληση πάντως είναι ανοιχτή.

«Σήμερα αριστερό είναι ό,τι ενώνει, ό,τι κινητοποιεί. Κι ας μην έχουμε αυταπάτες. Μπορεί να υπάρξει και επαναστατική κατάσταση στην Ελλάδα. Αν η αριστερά είναι διασπασμένη και κατακερματισμένη, δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορεί να αξιοποιήσει ή να επηρεάσει τις καταστάσεις» (Γ. Δραγασάκης, «Η Αυγή», 2-5-2010).

Η έκκληση του κορυφαίου στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ απευθύνεται τόσο στο ΚΚΕ όσο και στον ΣΥΡΙΖΑ, αφού στο εσωτερικό του η συνύπαρξη τάσεων, συνιστωσών και προσώπων κάθε άλλο παρά ειρηνική είναι. Απόδειξη το πανό που εμφανίζεται εσχάτως στις συγκεντρώσεις του, με το σύνθημα-αίτημα προς Τσίπρα και Αλαβάνο: «Αλέξη και Αλέκο δώστε τα χέρια για να τρέμει το σύστημα»! Ο Αλέξης και ο Αλέκος όμως δεν ανταλλάσσουν ούτε καλημέρα.

«Φυσική κατάσταση»

Η διάσπαση είναι κάτι σαν φυσική κατάσταση για την αριστερά. Οπως επισημαίνει ο καθηγητής Κ. Τσουκαλάς, «ο σοσιαλισμός τελεί και αναπαράγεται σε κατάσταση διαρκούς εσωτερικής, ιδεολογικής και πολιτικής έντασης. Αντίθετα με τη συντήρηση, που μπορεί να συντηρεί και να ανανεώνει το ενιαίο πρόσωπό της δίχως εμφανείς τριγμούς, τα πρόσωπά της αλλαγής είναι εξ ορισμού πολλά, ασύμβατα και αλληλοσπαρασσόμενα» («Το Βήμα», 23-9-2007).

Αν εξαιρέσουμε το ΕΑΜ και την ΕΔΑ, ενωτικά εγχειρήματα μεγάλης εμβέλειας, αλλά σε ιδιόμορφες συνθήκες, και την «Ενωμένη Αριστερά» το 1974, εκλογικό σχήμα μιας χρήσεως, πρέπει να φτάσουμε στο Δεκέμβρη του 1988 για να δούμε την εκδήλωση της σοβαρότερης προσπάθειας της αριστεράς για κοινό βηματισμό.

Το πείραμα του ενιαίου Συνασπισμού ξεκίνησε σε μια περίοδο που κατέρρεε ο υπαρκτός σοσιαλισμός και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ βυθιζόταν στην ανυποληψία. Βάσιμη ήταν η ελπίδα ότι οι συσχετισμοί στην περιοχή της λεγόμενης προοδευτικής παράταξης θα μπορούσαν ν' ανατραπούν και η αριστερά, από φτωχός συγγενής και μόνιμος αιμοδότης των σοσιαλιστών, θα κατάφερνε να εγκατασταθεί στο κέντρο της πολιτικής σκηνής.

Στο κοινό πόρισμα ΚΚΕ -ΕΑΡ ο πήχης των προσδοκιών έμπαινε πολύ ψηλά: «Η μεγάλη, σύγχρονη, συνασπισμένη Αριστερά που φιλοδοξούμε να οικοδομήσουμε δεν αποτελεί ευκαιριακή υπόθεση. Είναι στόχος μακράς πνοής. Επιδιώκει να δημιουργήσει έναν συνασπισμό κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, με προοπτική εξουσίας». Το όνειρο δεν κράτησε ούτε τρία χρόνια.

Το ΚΚΕ διασπάστηκε στο 13ο Συνέδριό του, το 1991, το μισό στελεχικό δυναμικό και ένα υπολογίσιμο κομμάτι της βάσης του αποχώρησαν για να ενταχθούν στον Συνασπισμό και από τότε οι λέξεις «ενότητα» και «συνεργασία» με τους πρώην εταίρους πέρασαν στην «παρανομία». Την ίδια εποχή ο ΣΥΝ ταλαιπωρήθηκε από εσωτερικές διαμάχες που αφορούσαν το θέμα του προγραμματικού διαλόγου με τη σοσιαλδημοκρατία. Η αντιπαράθεση δεν έληξε αναίμακτα, αφού αρκετά στελέχη του μετακόμισαν στο ΠΑΣΟΚ.

Ενότητα υπό όρους

Το ΚΚΕ κατέστησε σαφές με την πολιτική του όλο το επόμενο διάστημα ότι η ενότητα θα προέκυπτε από τη συσπείρωση των ταξικών-λαϊκών δυνάμεων, με το ίδιο στο ρόλο της πρωτοπορίας, ενώ ο ΣΥΝ επιχείρησε με ανοίγματα σε ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς να διευρύνει την επιρροή του και να σταθεροποιηθεί στο χώρο ως η αριστερή εναλλακτική λύση. Η κατάληξη αυτής της προσπάθειας ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η καπιταλιστική κρίση και ο συμβιβασμός της κυβερνώσας σοσιαλδημοκρατίας με τον νεοφιλελευθερισμό επανέφεραν στο προσκήνιο το ζήτημα της ενότητας. Ο ΣΥΡΙΖΑ, στο πλαίσιο της πολιτικής του για τη συγκρότηση του «τρίτου πόλου» -όχι χωρίς αντιδράσεις από ένα τμήμα του- απευθύνει συνεχώς προτάσεις διαλόγου στο ΚΚΕ. Η άρνηση της ηγεσίας του ΚΚΕ ν' ανταποκριθεί χαρακτηρίζεται «εγκληματική πολιτική για το κίνημα» που οδηγεί «στις λογικές του σκαντζόχοιρου και σε συντηρητικές σεχταριστικές αναδιπλώσεις» (Ν. Βούτσης, «Η Αυγή», 9-5-2010).

«Εμείς δεν θα γίνουμε κομμουνιστές του γλυκού νερού», επιμένει η Αλέκα Παπαρήγα και «δεν πρόκειται να συνεργαστούμε με τα στελέχη που το 'βαλαν στα πόδια, εγκατέλειψαν το ΚΚΕ, συνεχίζουν να το πολεμούν και γονατίζουν μπροστά στην αστική τάξη για να πάρουν διαπιστευτήρια» (Δ. Αρβανιτάκης, «Ριζοσπάστης», 17-12-2008). Πρόκειται για τη θεωρία της «πισώπλατης μαχαιριάς». Καλούνται μάλιστα οι εργαζόμενοι «να μην παρασυρθούν από τα "αριστερά" προσωπεία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ γιατί είναι αφερέγγυος και φορέας σύγχυσης και υπονόμευσης της ταξικής συσπείρωσης και ενότητας του εργατικού λαϊκού κινήματος» (από την ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ, 10-5-2010).

Με αυτά τα δεδομένα αναρωτιέται κανείς αν η φιλολογία περί συνεργασίας έχει βάση. Οι πιο αισιόδοξοι πάντως θυμίζουν ότι και το 1988 οι σχέσεις ΚΚΕ-ΕΑΡ ήταν εχθρικές. Τα γεγονότα όμως στον κόσμο και στην Ελλάδα, αλλά και η συναισθηματική πίεση των αριστερών ψηφοφόρων υποχρέωσαν τις ηγεσίες των δύο κομμάτων να συνεννοηθούν.

Μάλιστα, δήλωσε ότι αν ήταν μέλος ελληνικού συνδικάτου, θα διαδήλωνε και αυτός, κάλεσε όμως τους Έλληνες να κατανοήσουν το πρόβλημα της χώρας. "Μπορώ να τους καταλάβω. Πρέπει όμως κι εκείνοι να κατανοήσουν ότι ο μόνος τρόπος για εκείνους και τα παιδιά τους, διότι έχουν παιδιά και αυτό το πρόβλημα δεν θα λυθεί σε δύο χρόνια, είναι πρόβλημα που ίσως έχει συνέπειες επί δεκαετίες, αν θέλουν να αποφύγουν μια προβληματική για τα παιδιά τους Ελλάδα πρέπει να κάνουν μια προσπάθεια".

Σήμερα, όλοι οι μαθητές και κυρίως αυτοί της B’ και της Γ’ λυκείου κάνουν το μάθημα της Έκφρασης-Έκθεσης. Σ’ αυτό το μάθημα διαβάζουν, μαθαίνουν, συζητάνε, αποστηθίζουν φυλλάδια τα οποία μετά αναπαράγουν στις εκθέσεις τους.
Λένε πως τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης παραπληροφορούν, μαζικοποιούν, παθητικοποιούν, αποχαυνώνουν κι απομονώνουν το άτομο. Είναι, όμως, οι ίδιοι που ενώ τα διαβάζουν αυτά συνεχίζουν να βλέπουν παθητικά στην τηλεόραση κάθε είδους σκουπίδι. Γυρίζουν σπίτι το βράδυ και πάλι θα δουν το αγαπημένο τους τηλεπαιχνίδι ή «show» όπου οι παίκτες πολύ συχνά εκτίθενται, παραβιάζεται η προσωπική τους ζωή και καταπατάται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δίχως ίχνος ηθικών φραγμών.

Μιλάνε ακόμα για το πόσο το Διαδίκτυο μας φέρνει πιο κοντά αλλά, ταυτόχρονα, μας απομακρύνει, γινόμαστε πιο εσωστρεφείς και μοναχικοί απολαμβάνουμε να κοιτάμε μέσα από την κλειδαρότρυπα τις ζωές των άλλων. Μιλάνε για αποευαισθητοποίηση απέναντι στη βία, λόγω της τόσο συχνής έκθεσης σε αυτή από τα ΜΜΕ και τα βιντεοπαιχνίδια, αλλά και πάλι συνεχίζουν οι μαθητές αυτοί καθημερινά να περνούν ώρες μπροστά στον υπολογιστή παίζοντας βιντεοπαιχνίδια και σερφάροντας στο Facebook.

Οι ίδιοι οι μαθητές που έχουν υιοθετήσει ηθικά και κοινωνικά πρότυπα, υποταγμένα στον υλικό ευδαιμονισμό που διαρκώς προβάλλονται από την τηλεόραση, τις ταινίες, τις διαφημίσεις, συζητάνε και υποστηρίζουν με πάθος στην τάξη πως ναι, δυστυχώς σήμερα οι άνθρωποι ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για τα υλικά αγαθά από όσο θα έπρεπε, κυνηγάνε την επιτυχία και το χρήμα, μετατρέποντάς τα σε αξίες και συγχέοντάς τα με την ευτυχία. Κατακρίνουν τη ματαιοδοξία των διαφημίσεων που μας θέλουν όμορφους και νέους για πάντα, τη στιγμή που αυτοί και πάλι έτσι θέλουν να είναι.

Μόλις βγουν από την τάξη τα ξεχνάνε όλα, γιατί για αυτούς οι συγκεκριμένες ιδέες φτάνουν μέχρι τα όρια του μαθήματος, είναι μέρος του. Τίποτα άλλο.

Οι αυριανοί αυτοί πολίτες λένε στο μάθημα για την αδικία που υπάρχει στον κόσμο, τα ατομικά συμφέροντα που μπαίνουν πάνω από το συλλογικό, τη διαφθορά, τη φοροδιαφυγή χωρίς να περνά από το μυαλό πως αύριο πολύ πιθανόν όλα αυτά να μην είναι για αυτούς παρά λόγια και όταν φτάνουν στην πράξη τα πράματα είναι αλλιώς. Όπως είπε και ο Νίτσε «σε μια κοινωνία που νοσεί, όλοι είμαστε το κατά δύναμη ψυχασθενείς». Κι αυτοί θα φοροδιαφύγουν. Γιατί; «Γιατί όλοι το κάνουν». Γιατί μπορούν.

Κατηγορείς το σύστημα, αλλά κι εσύ είσαι μέρος του. Ξεχνάς να αναρωτηθείς εάν εφαρμόζεις τα όσα λες, ξεχνάς να αναγάγεις τα όσα λες στον εαυτό σου. Μήπως κι εσύ είσαι ένας από αυτούς;

Δανάη Θεοδωράκη, μαθήτρια της Β’ Λυκείου